Nacionalismu aragonés

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

El nacionalismu aragonés ye un movimientu políticu que defende qu'Aragón tien hestoria, llingua (l'aragonés), lleis y cultura llariegues abondes pa tener una mayor autonomía ya inclusu pa conformar una nación dixebrada. Ún de los símbolos más emplegaos pol nacionalismu aragonés ye la estrelada aragonesa, formada poles cuatru barres d'Aragón y una estrella roxa en metanes.

Anguaño, los cimeros partíos aragonesistes son los que vienen darréu:

Hestoria[editar | editar la fonte]

Dende l'entamu del sieglu XVIII, nel qu'Aragón perdió dafechu la so independencia política, la sensación d'una xunidá nacional yera considerada vagamente pola población aragonesa; sicasí, en momentu dalu dexense de tener claras les carauterístiques que configuren el tarritoriu y el pueblu aragonés, frutu de la continuidá multisecular d'Aragón como reinu soberanu.

Con tou, nun sedrá fasta'l sieglu XX (en 1919) cuando emprimará a acolumbrase politicamente una visión d'Aragón con calter nacionaliega, al traviés de les páxines d'El Ebro, la revista de la Xunión Rexonalista de Barcelona, que depués pasaría a nomase Xunión Aragonesista. D'ente tolos nomes, rescamplaríen dos figures: Gaspar Torrente y Julio Calvo Alfaro.