Myriam Mézières

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Myriam Mézières
Myriam Mezieres.jpg
Vida
Nacimientu

19 de setiembre de 1949

(69 años)
Nacionalidá Bandera de Francia Francia
Llingua materna francés
Estudios
Llingües francés
Oficiu
Oficiu guionista, cantante y actor
IMDb nm0617790
Cambiar los datos en Wikidata

Myriam Mézières ye una actriz, escritora y cantante francesa que rodó estensamente col direutor suizu Alain Tanner.

Carrera[editar | editar la fonte]

Nacida de padre exipciu y madre pianista d'orixe checu, Myriam Mézières criar nun orfanatu. Empezó nel cine a los 16 años: el so alcuentru col cineasta suizu Alain Tanner, nel set de Jonas que cumplió 25 años en 2000, en 1976, va ser decisivu pal restu de la so carrera.

Trabaya con Jean-Pierre Mocky (El balobru nun tien bolsos), Andrzej Żoławski (Les mios nueches son más belles que los sos díes),[1] Paul Vecchiali (Nun camude de mano), Claude Lelouch, Yves Boisset o Claude Berri.Mientres los años 1980 y 1990, l'actriz sigue coles sos actuaciones protagonistes: ver en -yos Añaes, The Débandade (Claude Berri), o El xuez Fayard dixo al Sheriff (Yves Boisset).

Pero ye con Alain Tanner con quien llogra los sos papeles más importantes: Non Man's Land, The Journal of Lady M. (que representa a Suiza nos Oscar), o Una llapada nel mio corazón, de la que ye coautora con Alain Tanner, y que-y valió'l premiu a la Meyor Actriz y Meyor Película nel Festival de Cine de Houston. En 2002 volvieron a codirigir Fleurs de sang con una gran acoyida. Mézières diz de la so collaboración con Tanner: "Dizse que yo soi la musa de Alain Tanner, y nun ta mal porque da un pocu de sentíu a lo absurdo de la vida, supongo. Pero espero convertime na musa de la mio mesma. La verdá ye que con Alain Tanner empecipié la mio carrera, inda ye'l direutor que más m'entendió como artista y como persona. Ente la mio esperiencia de Una llapada nel corazón y agora Flores de sangre evolucioné enforma y codirigir con él foi una esperiencia maraviyosa pero probablemente la mio esperiencia más dura. Pero siempres vale más enfrentate a daquién que ye intelixente y que tien personalidá qu'a una persona más blanda. Siempres ye prestosu tar debaxo de la mirada d'un home como Tanner. Tien dos güeyos azules que te percuerren l'alma."[2]

N'España tuvo muncha actividá cinematográfica, trabayando con Manuel Gómez Pereira (Boca a boca), F. Merinero (Aguyetes na Alma) o Felipe Sole (Vamos Volver). Tamién participó na serie Cúntame de TVE.[3]

En teatru, trabayó con autores y direutores como Bernard-Marie Koltés, Copi, Jorge Lavelli, Fernando Arrabalde o Jerôme Savary, col qu'empecipió la so carrera en Magic Circus. En 2013 presentó l'espectáculu de cabaré "Amour Fou", un montaxe que representa les distintes rellaciones hombre mujer.[4]

Vive a caballu ente Barcelona, Madrid y París, amás d'actriz ye una polifacética  y orixinal artista. Ella mesma compunxo ya interpreta los cantares de les sos películes.[5]

D'una gran guapura y enerxía corporal, siempres foi una actriz desinhibida (Change pas de main clasificóse alternativamente X y d'ensayu), que combina la so pasión pola comedia y la música por aciu la creación de dos expectáculos musicales, Fruta Estraño[6] y Carne y Suaños y cantando en munches de les sos películes. Per otru llau siempres pretendió apurrir un valor humano y social nel so trabayu y diz al respeutu: "Nunca voi dexar de falar de la probeza, nunca voi escaecer a los que nacieron na escuridá y tán solos..., milito pa la xente ensin accesu a la cultura, pa da-yos la mio idea de la dignidá y l'elegancia".[7]

Filmografía selectiva[editar | editar la fonte]

  • 1974 : -y Troisième Cri d'Igaal Niddam
  • 1974 : Un linceul n'a pas de poches de Jean-Pierre Mocky
  • 1975 : Change pas de main de Paul Vecchiali
  • 1976 : Spermula de Charles Matton
  • 1976 : Jonas qui aura 25 ans en l'an 2000 d'Alain Tanner
  • 1977 : -y Juge Fayard dit -y Shériff d'Yves Boisset
  • 1978 : Corps à cœur de Paul Vecchiali
  • 1982 : En haut deas coles de Paul Vecchiali
  • 1983 : Poussière d'Empire de Lâm Lê
  • 1984 : -yos Añaes d'Annick Lanoë
  • 1985 : Non Man's Land d'Alain Tanner con Hugues Quester
  • 1987 : Xune flamme dans mon cœur d'Alain Tanner con Benoît Régent, Azize Kabouche
  • 1989 : Radio Corbeau d'Yves Boisset
  • 1989 : Mes nuits sont plus belles que vos jours d'Andrzej Żoławski
  • 1991/92 : Mau Mau d'Uwe Schrader
  • 1993 : Le Journal de Lady M. d'Alain Tanner con Félicité Wouassi
  • 1995 : Marie de Nazareth de Jean Delannoy avec Myriam Muller, Didier Bienaime et Francis Lalanne
  • 1996 : Black Dju de Pol Cruchten con Philippe Léotard
  • 1998 : Ça n'empêche pas -yos sentiments de Jean-Pierre Jackson
  • 1999 : La Débandade de Claude Berri
  • 2000 : Krámpack de Cesc Gai *

2002 : Fleurs de sang de Myriam Mézières et Alain Tanner

  • 2005 : Tanger de Juan Madrid
  • 2007 : Cuidate del mio de Javier de la Torre *

2009 : Un axuste de cuentes de Juan Madrid

  • 2011 : Vamos Volver de Felipe Solé

Curtios[editar | editar la fonte]

  • 1974 : Gliscom Butrew
  • 1990 : Uhloz de Guy Jacques

Teatru[editar | editar la fonte]

  • 1972 : Par delà -yos marronniers de Jean-Michel Ribes, mise en scène de l'auteur, Festival du Marais Maison d'Ourscamp, Espace Cardin
  • 1984 : Kidnapping de Catherine Rihoit, mise en scène Étienne Bierry, Poche Montparnasse
  • 1986 - Dépêche-toi ! Il est shabat ! De Jacques Azulay (Franck Warriol).

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Myriam Mézières». Consultáu'l 22 de marzu de 2018.
  2. «elmundo.es | alcuentru dixital con Myriam Mézières». Consultáu'l 22 de marzu de 2018.
  3. (en ye-YE) Myriam Mézières. http://condeduquemadrid.es/eventu/myriam-mezieres/. Consultáu 'l 22 de marzu de 2018. 
  4. Puzzle_Escénicu (25 d'ochobre de 2013), https://www.youtube.com/watch?v=nULAb5nkjZk, consultáu 'l 22 de marzu de 2018 
  5. «[http://www1.rfi.fr/actues/articles/110/article_10948.asp RFI - Myriam Mézières, radical y multifacética]» (ye). Consultáu'l 22 de marzu de 2018.
  6. País (6 de marzu de 1996) (en ye). ISSN 1134-6582. https://elpais.com/diariu/1996/03/06/cultura/826066808_850215.html. Consultáu 'l 22 de marzu de 2018. 
  7. País (6 de marzu de 1996) (en ye). ISSN 1134-6582. https://elpais.com/diariu/1996/03/06/cultura/826066808_850215.html. Consultáu 'l 22 de marzu de 2018. 

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Myriam Mézières