Myioborus torquatus

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Myioborus torquatus
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NOA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu.
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox animalia.png

Candelita collareja
Myioborus torquatus -Costa Rica-8 (1).jpg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Parulidae
Xéneru: Myioborus
Especie: M. torquatus
(Baird, 1865)
[editar datos en Wikidata]

'''Myioborus torquatus[2][3] ye una especie d'ave paseriforme de la familia Parulidae qu'habita en América Central.

Descripción[editar | editar la fonte]

La candelita collareja mide alredor de 12,5 cm de llargu y pesa una media de 11 g. La parte cimera de la so pileu ye castañu acoloratáu y ta enmarcáu pol negru del restu del pileu y la frente. El so llombu ye de color gris escuru y el restu de les sos partes cimeros son corites, coles plumes esteriores de la cola blanques. La so cara y partes inferiores son de color mariellu intensu, salvo una banda corita que lu crucia pela parte cimera del pescuezu a manera de collar.

Dambos sexos tienen un aspeutu similar, y los xuveniles tienen un plumaxe menos llamativu, col llombu parduzu, y la so cabeza ye totalmente corita, ensin el mariellu y castañal acoloratada de los adultos, y les sos partes inferiores son d'un mariellu más apagáu y escarecen del llurdiu acoloratáu del pileu.

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

La candelita collareja ye endémica de los montes de Costa Rica y l'oeste de Panamá. Atópase nes selves de monte ente los 1500 m y el llende cimera del monte, amás de los ribayos y pacionales axacentes.

Comportamientu[editar | editar la fonte]

Exemplar al pie del so nial.

Aliméntase d'inseutos, y con frecuencia estiende la so cola oldeada cola mientres escuerre a les sos preses. Suel formar parte de bandaes mistes d'alimentación y con frecuencia sigue al ganáu p'atrapar a los inseutos qu'axoricen los mamíferos.

La so dómina de cría ye ente marzu y mayu. Constrúi un nial cubiertu nel suelu o un terremplén empináu, escondíu ente la vexetación o so un tueru cayíu. Constrúi'l so nial con una entrada redonda y utiliza yerbes, corteces d'árbol, fibres vexetales y fueyes. La fema pon 2 o tres güevos blancos o de color crema con pequeños llixos partas. La incubación de los güevos dura unos dos selmanes.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International (2012). «Myioborus torquatus» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2013.1. Consultáu'l 25 d'ochobre de 2012.
  2. De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J. «Nomes en castellán de les aves del mundu recomendaes pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Decimoquinta parte: Orden Passeriformes, Familias Ploceidae a Parulidae)». Ardeola 57 (2):  pp. 449-456. https://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/17_nombres_aves.pdf.  Consultáu'l .
  3. Ficha en Avibase Consultáu: 25 d'ochobre de 2013.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]