Museos de Mequinenza

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Plantía:Ficha de museo Museos de Mequinenza son trés espacios museísticos que s'atopen en Mequinenza (Zaragoza). Tán conformaos pol Muséu de la Mina, el Muséu de la Hestoria de Mequinenza y el Muséu del Pasáu Prehistóricu coles mires d'espublizar el patrimoniu mineru y hestóricu de la localidá, y n'especial del Pueblu Viejo de Mequinenza, desapaecíu y baltáu sol ríu Ebro tres la construcción del banzáu de Ribarroja. El so allugamientu #atopar nel Grupu Escolar María Quintana construyíu en 1927, qu'enantes allugara les escueles de l'antigua población.[1]

Ámbitos de los museos[editar | editar la fonte]

  • Muséu de la Mina: ufierta un percorríu por una galería minera real escavada na que puede conocese'l trabayu de los mineros na cuenca carbonífera de Mequinenza mientres los postreros 150 años. Cuenta con una gran y variada colección de maquinaria real procedente de diverses esplotaciones mineres de la zona.
  • Muséu de la Hestoria de Mequinenza: presenta un viaxe al traviés de la hestoria de la localidá y la so vinculación colos sos trés ríos (l'Ebro, el Segre y el Cinca), según la importancia estratéxica de la localidá y el so castiellu. Cuenta con una parte dedicada al abandonu y treslláu del Pueblu Viejo a la nueva Mequinenza tres la construcción del banzáu de Ribarroja, y un espaciu dedicáu al patrimoniu lliterariu, fotográficu y pictóricu del escritor mequinenzano Jesús Moncada.
  • Muséu del Pasáu Prehistóricu: un espaciu-taller que cunta con múltiples recreaciones de xacimientos arqueolóxicos atopaos en Mequinenza, según distintos exemplos d'Arte Rupestre del Arcu Mediterráneu de la Península Ibérica atopaos nel términu municipal.

Construcción[editar | editar la fonte]

L'edificiu foi construyíu por aciu impulsu de diverses personalidaes como la maestra María Quintana, nacida en Mequinenza y que aportó a inspectora de primera Enseñanza en Madrid, el maestru Máximu Cajal, y el periodista Mariano de Cavia, y fíxose sufragó parcialmente por aciu una suscripción popular de los habitantes de la localidá.[2]

El proyectu foi redactáu por Jorge Gallegos n'en ochobre de 1923, anque ciertes fontes bibliográfiques atribúin esti proyectu direutamente al arquiteutu xefe de la Unidá Téunica Antonio Flórez. De fechu fueron dambos quien allegaron el día de la inauguración del edificiu para recibilo y apurrilo al Conceyu de Mequinenza.

La dirección de les obres corrió a cargu del arquiteutu escolar provincial Regino Borobio, siendo inauguráu con grandes celebraciones el 4 d'abril de 1927 y recepcionado definitivamente n'ochobre de 1928. El grupu escolar recibió'l nome de María Quintana a quien se dedicó un bustu en bronce realizáu por José Bonu.

Ye prácticamente l'únicu edificiu del pueblu antiguu de Mequinenza que sobrevivió al valtamientu de la población de resultes de la construcción del banzáu de Ribarroja.

Arquiteutura[editar | editar la fonte]

L'edificiu qu'alluga'l Muséu de la Hestoria de Mequinenza tien planta en forma de Y con un cuerpu central allargáu que s'enllarga na fachada delantera por dos avances llaterales y otru central más sobresaliente. Originalmente tenía dos entraes nos lladrales, dixebráu la zona escolar de los neños na planta baxa y la de les neñes na primer planta. Na parte posterior, construyóse otru pequenu edificiu qu'acoyó'l chigre escolar y el parvulario.

L'edificiu ye de sillería, con cubierta a cuatro enagües de texa árabe y bistechu de madera resaltáu al estilu de los palacios renacentistes aragoneses. Los sos ventanales son ortogonales sacante dellos nel pisu cimeru que tán remataos con un arcu rebaxáu. Pol so aspeutu esterior, entra en contactu coles corrientes rexonalistes de l'arquiteutura del primer terciu del sieglu XX.[3]

Vease tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Ayuntamiento de Mequinenza. Museos.».
  2. «María Quintana. Ayuntamiento de Mequinenza». www.mequinenza.com. Consultáu'l 2019-01-01.
  3. «Escuela - Mequinenza». Escuela - Mequinenza - SIPCA. Consultáu'l 2019-01-01.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]