Muséu de Xeoloxía de la Universidá d'Uviéu
| Muséu de Xeoloxía de la Universidá d'Uviéu | |
|---|---|
university museum (en)  , geological museum (en) y museographic collection (en) | |
 | |
| Llocalización | |
| País |  España |
| Autonomía |  Principáu d'Asturies |
| Provincia | provincia d'Asturies |
| Conceyu |  Uviéu |
| Parroquia | Uviéu |
| Ciudá | Uviéu |
| Coordenaes | 43°21′31″N 5°51′19″W / 43.35869°N 5.85533°O |
  Muséu de Xeoloxía de la Universidá d'Uviéu Muséu de Xeoloxía de la Universidá d'Uviéu (Asturies) | |
| Historia y usu | |
| Apertura | 2001 |
| Dueñu | Universidá d'Uviéu |
| Xestión | Universidá d'Uviéu |
| Web oficial | |
 | |
El Muséu de Xeoloxía de la Universidá d'Uviéu ye un muséu dedicáu allugar les coleiciones mineralóxiques y paleontolóxiques destinaes tantu al enseñanzu ya investigación de la Universidá d'Uviéu como pal espardimientu de les disciplines científiques de la Xeoloxía y la Paleontoloxía. Foi fundáu en 2001, anque los sos antecedentes remóntanse al sieglu XIX. El muséu tien una coleición d'alredor de 32 000 pieces.
Hestoria
[editar | editar la fonte]Antecedentes: El Gabinete d'Hestoria Natural (1845-1934)
[editar | editar la fonte]El precursor d'estudiu de les ciencies naturales n'Asturies foi Joaquín José Queipo de Llanu y Quiñones, Conde de Toreno, que recoyó él mesmu una notable coleición de minerales que guardaba nel so palaciu en Cangas y pronunciaba conferencies sobro mineraloxía na Sociedá Económica d'Amigos del País d'Asturies, na qu'inclusive amosó nella la so coleición al públicu, col fin de promover la esplotación de los recursos minerales de la rexón. Nuna d'eses conferencies abogó, en 1781, pola creación d'un Gabinete d'Hestoria Natural adscritu a la biblioteca de la Universidá d'Uviéu.
En 1845, cola reforma lliberal de les universidaes establecida pol Plan Pidal d'esi añu ,axúntense los estudios de Ciencies y créase'l Gabinete d'Hestoria Natural, que s'alluga nel Edificiu Hestóricu de la Universidá d'Uviéu, col fin de complementar los estudios d'eses disciplines, so la direición del profesor León Pérez de Salmeán y Mandayo, más tarde rector de la universidá. Daquella les coleiciones taben formaes fundamentalmente por especímenes zoolóxicos y botánicos, siendo los minerales más modestos llegando a algamar 1.500 pieces d'estudiu y 700 rexistros.
Ente les pieces más interesantes cuéntense hematites d'arenisques ferruguinoses del Monte Naranco, dellos fragmentos d'un meteoritu cayíu n'Uviéu en 1856 y d'otru cayíu en Cangues d'Onís en 1866.
Toa esta coleición perdióse cola quema de la universidá mientres la revolución asturiana de 1934 y de la que solo sobrevivió un fragmentu del meteoritu de Cangues d'Onís, recuperáu en 1950, que ye la única vestixu del Gabinete que s'espón nel muséu anguaño.
El Muséu actual (2001-)
[editar | editar la fonte]Col llogru en 1948 de la Cátedra de Xeografía Física y Xeoloxía Apliada por Noel Llopis Lladó, los estudios de xeoloxía recibieron un fuerte impulsu. Fuéronse axuntando nueves pieces y materiales con fines docentes que fueron instalados, como primer embrión de muséu, nel edificiu de la Facultá de Ciencies en 1958. En 1969, por mor del treslláu al nuevu edificiu del Campus de Llamaquique, inventariáronse les pieces algamando'l númberu de 6.794 amueses. Cola renovación del edificiu nos años 90, previose yá l'espaciu para un futuru muséu, que nun vio la lluz hasta el 15 de payares de 2001.
En 2016 foi zarráu para una renovación completa del muséu que supunxo triplicar el so espaciu espositivu y realizar ameyores como un accesu dende l'esterior, yá que enantes solo podía aportase al muséu dende dientro de la mesma Facultá. Volvió ser de nuevu abiertu al públicu'l 27 d'ochobre de 2017.
Esposición
[editar | editar la fonte]Nel momentu de la so apertura, el muséu cuntaba con una superficie espositiva de 140 m² amosando 800 pieces distribuyíes en 27 unidaes temátiques pero ensin siguir un orde sistemáticu ya que la fin deseyada ye fundamentalmente divulgativa a exepción de exposiciones reservades a oxetivos docentes. Tres la renovación, son 45 les unidaes temátiques de que consta la esposición. Tamién cunta con un xardín esterior pa la esposición de les pieces más grandes.
Tamién dispon d'una litoteca de 116 m² destinada al almacenamientu sistemáticu de pieces, siendo esti espaciu d'accesu acutáu .
Bibliografía
[editar | editar la fonte]- «El museo del departamento de geología de la Universidad de Oviedo». Tierra y Tecnología (Ilustre Colegio Oficial de Geólogos) (22): páxs. 57-62. ISSN 1131-5016. http://www.icog.es/TyT/files/revista24.pdf. Consultáu'l 11 de junio de 2020.
- «Vicisitudes históricas del Museo de Geología de la Universidad de Oviedo». Trabajos de Geología (Universidad de Oviedo) (25): páxs. 27-49. doi:. ISSN 1988-5172. https://www.unioviedo.es/reunido/index.php/TDG/article/view/2932/2797. Consultáu'l 11 de junio de 2020.
- La Universidad de Oviedo inaugura la ampliación del Museo de Geología (enllaz rotu disponible n'Internet Archive; ver l'historial y la última versión).
Enllaces esternos
[editar | editar la fonte]- Muséu de Xeoloxía . Sitio web oficial
- Muséu de Xeoloxía de la Universidá d'Uviéu. La Nueva España . Turismu n'Uviéu.
| Control d'autoridaes |
|
|---|
Datos: Q96216193