Muséu de Victoria y Alberto

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Muséu de Victoria y Alberto
English Heritage
muséu, design museum (en) Traducir, muséu d'arte y theatre museum (en) Traducir
Victoria & Albert Museum Entrance, London, UK - Diliff.jpg
Llocalización
Monarquía na MancomunidáBandera del Reinu Xuníu Reinu Xuníu
Nación constitutivaBandera de Inglaterra Inglaterra
Rexón Londres
Condáu ceremonial Gran Londres
Borough Kensington y Chelsea
Direición Cromwell Gardens (en) Traducir
Coordenaes 51°29′47″N 0°10′19″O / 51.496302°N 0.172078°O / 51.496302; -0.172078Coordenaes: 51°29′47″N 0°10′19″O / 51.496302°N 0.172078°O / 51.496302; -0.172078
Muséu de Victoria y Alberto alcuéntrase en Reinu Xuníu
Muséu de Victoria y Alberto
Muséu de Victoria y Alberto
Muséu de Victoria y Alberto (Reinu Xuníu)
Historia y usu
Apertura1852
Direición Tristram Hunt
Martin Roth
Orixe del nome Victoria del Reinu Xuníu
Alberto de Saxonia-Coburgu-Gotha
Patrimoniu
English Heritage 1190187
Visitantes añales 3 231 700
Web oficial
Cambiar los datos en Wikidata

El Muséu de Victoria y Alberto, el Muséu Nacional d'Arte y Diseñu, de cutiu embrivíu como V&A (n'inglés, The Victoria and Albert Museum, National Museum of Art and Design), ye un muséu de Londres, dedicáu fundamentalmente a les artes decoratives y a les belles artes. Atópase na esquina ente Cromwell Gardens y la Exhibition Road, en South Kensington, na zona Oeste de Londres. Cuenta con grandes recursos pa los estudiantes de diseñu yá que contién la coleición nacional británica d'artes aplicaes.

Foi fundáu en 1852 col nome de South Kensington Museum (Muséu de Kensington Sur) y rebautizado en 1899 n'honor de la reina Victoria y el so maríu, el príncipe Alberto.

Ocupa un edificiu victoriano y eduardiano. Tien una superficie de 45 000 metros cuadraos y tien 145 galeríes. Sobrevivió a la Segunda Guerra Mundial con namái unos daños menores causaos poles bombes.

En 2003, el Foru Européu de Museos otorgó'l Premiu del muséu européu del añu, gallardón que reconoz cada añu a los nuevos museos que realizaron meyores ya innovaciones nel ámbitu museísticu, a les nueves British Galleries.[1] El muséu gallardoniáu alluga mientres un añu la estatua de Henry Moore The Egg, que simboliza'l premiu.

Coleiciones[editar | editar la fonte]

Nel añu 2000, instalóse como un puntu focal na rotonda de la entrada principal, una llámpara de cristal sopláu de 11 metros d'altor, de Da-y Chihuly

El muséu tien una amplia coleición d'artes decoratives europees, hindús, chines, coreanes, xaponeses ya islámiques, con cerca de cuatro millones d'oxetos. Nes sos galeríes presenta pintura, escultura, pieces de cristal, xoyería, armadures, armes, vestimientes, preseos musicales, cerámica, arquiteutura, muebles, marfiles y munches otres pieces.

La coleición de pintures y dibuxos contién unos dos mil olios obres britániques y europees; acuareles britániques, al pastel y miniatures, siendo'l Muséu Nacional d'estes téuniques. Tán representaos artistes del Reinu Xuníu del sieglu XIX, tando perbién representaos John Constable y J. M. W. Turner con olios, acuareles y dibuxos.

Gracies al benefactor victoriano Constantine Alexander Ionides, que dexó 82 pintures al muséu en 1901, espónense obres de Botticelli, Tintoretto, Jean-Baptiste Camille Corot, Gustave Courbet, Eugène Delacroix, Edgar Degas, Jean-François Millet, Dante Gabriel Rossetti y Edward Burne-Jones. Gracies a un préstamu de la Royal Collection de la reina Sabela II d'Inglaterra, esíbense equí los siete cartones que subsisten de Los fechos de los Apóstoles, famosos tapices de Rafael Sanzio pa la Capiya Sixtina.

Na coleición de miniatures hai obres d'autores como Hans Holbein el Mozu o Rosalba Carriera.

Na coleición de dibuxos pueden apreciase dalgunos de Durero, Angelica Kauffmann, John Flaxman, Thomas Girtin, Jean Auguste Dominique Ingres, Thomas Rowlandson y Aubrey Beardsley.

El muséu alluga la Biblioteca Nacional d'Arte, que'l so ayalga principal ye'l Codex Forster, formáu por notes de Leonardo da Vinci.

Escultura[editar | editar la fonte]

Asitiada en 26 galeríes del muséu, la coleición inclúi alabastros, bronces, marfiles y escayoles. Especialmente bona ye la coleición del Renacimientu, qu'inclúi'l relieve en marfil de la Ascensión de Donatello o les 17 escultures de Rodin que donó'l mesmu escultor en 1914 y qu'anguaño s'esponen na entrada al muséu por Exhibition Road. Esta coleición tamién inclúi escultures d'Oriente Próximu.

Cerámica y vidriu[editar | editar la fonte]

Esibíes a lo llargo de 21 galeríes; amuésense pieces de porzolana, cristal, vidriu y cerámica d'Europa, Oriente Próximu y Asia Oriental. Les porzolanes pertenecen a les meyores manufactures europees como Meissen, Royal Copenhagen, Sèvres o Royal Worcester. La coleición inclúi cristales pintaos con exemplos dende la Edá Media hasta los maestros como Morgan o Leach. Nesta coleición hai mosaicos turcos y perses.

Moblame y decoración[editar | editar la fonte]

Gabinete de John Evelyn, 1644-1646 V&A Museum W.24-1977

Distribuyida en 37 galeríes, esta coleición inclúi muebles y oxetos de decoración, ente los que sobresalen pieces ingleses y franceses del sieglu XVIII. Esisten sales amoblaes dafechu que recreen la vida social del llugar y a la dómina correspondientes. Nes galeríes d'esta seición hai una gran amuesa de preseos musicales: flautes, arpes, laúdes, pianos, caxines de música, etc. Tamién inclúi'l Gabinete de John Evelyn.

Orfebrería[editar | editar la fonte]

Espuesta a lo llargo de 22 galeríes amuésense 35 000 pieces d'Europa y Oriente Próximu como copes de metal, catavinos, oxetos llabraos, medayes, caxes de polvos, armes y armadures, cuernos de caza o relós. D'ente tantes pieces destaquen un saleru de plata conocíu como Burghely Nef, una copa afiligranada con un castiellu ellaborada n'Alemaña y un centru de mesa de plata rococó Ashburnham. Esta coleición cunta cola representación de bella orfebrería china.

Sansón y el filistéu, por Giambologna

Arte africano[editar | editar la fonte]

El muséu recueye una coleición de pintures del primer pintor reconocíu d'arte africano contemporaneu Fathi Hassan.

Arte indio[editar | editar la fonte]

El muséu recueye una gran coleición d'oxetos artísticos indios dataos de 1500 a 1900, periodu qu'inclúi'l Imperiu mogol y l'India colonial británica. Esíbense teles, armes, cristalería, pintures, bronces, xoyes y orfebrería; la mayoría espuesta na Nehru Gallery.

Testiles y traxes[editar | editar la fonte]

El muséu cunta con una afamada coleición de vistíos que cubre la moda dende'l sieglu XVII hasta los nuesos díes, y qu'inclúi tolos complementos: zapatos, bolsos, sombrielles, sombreros... Cronológicamente empieza con texíos coptos y sigue colos texíos británicos de los trés últimos sieglos. La coleición tamién tien tapices y bordaos. Esta arrogante coleición vertébrase alredor de 18 galeríes.

Arte d'Estremu Oriente[editar | editar la fonte]

Una coleición dedicada al arte chino, xaponés, coreanu y del sudeste asiáticu. Amuesa pieces de la vida cotidiana, escultures, moblame, jades y porzolanes, laques, teles, armadures y grabaos. Esta coleición amuésase al traviés d'ocho galeríes ente les que destaquen la Galería T T Tsui d'arte chino y la Galería Toshiba.

Pintures, grabaos, dibuxos y fotografíes[editar | editar la fonte]

Inclúi pintura británica de los sieglos XVIII y XIX, miniatures, pintura europea de los sieglos XVI a XIX, y la mayor coleición mundial d'obres de John Constable, con olios y dibuxos. La sala de grabaos del muséu tien la función d'amosar rotatoriamente una coleición d'exemplares que xube al mediu millón, incluyendo acuareles, dibuxos a tinta, baraxes de cartes y papeles pintaos.

Direutores[editar | editar la fonte]

  • 1852-1873: Sir Henry Cole *

1874-1893: Sir Philip Cunliffe Owen

  • 1893-1896: John Henry Middleton
  • 1896-1905: Sir Caspar Purdon Clarke
  • 1905-1909: Arthur Banks Skinner
  • 1909-1924: Sir Cecil Harcourt Smith
  • 1924-1945: Sir Eric MacLagan
  • 1945-1955: Sir Leigh Ashton
  • 1956-1966: Sir Trenchard Cox
  • 1967-1973: Sir John Pope-Hennessy
  • 1973-1987: Sir Roy Strong
  • 1987-1995: Dame Elizabeth Esteve-Coll
  • 1995-2001: Dr Alan Borg
  • 2001-2011: Mark Jones
  • 2011-presente: Martin Roth

Galería d'imáxenes[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Jonathan Glancey (13 de setiembre de 2004). «Spiralling into Oblivion». New Statesman. Archiváu dende l'orixinal, el 11 d'abril de 2009. Consultáu'l 18 de marzu de 2008.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Museo de Victoria y Alberto