Multics

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Plantía:Ficha de sistema operativu.


Multics (Multiplexed Information and Computing Service) foi unu de los primeres sistemes operativos de tiempu compartíu y tuvo una gran influencia nel desenvolvimientu de los posteriores sistemes operativos.

Descripción[editar | editar la fonte]

Los planes iniciales y el desenvolvimientu de Multics empezaron en 1964. Originalmente, yera un proyectu cooperativu lideráu pol científicu estauxunidense Fernando J. Corbató del MIT, cola participación de la corporación General Electric y los llaboratorios Bell. Los llaboratorios Bell abandonaron el proyectu nel añu 1969, y en 1970 el negociu de computación de General Electric, incluyendo Multics, foi adquiríu por Honeywell.

Multics foi concebíu como un productu comercial por General Electric, y algamó esti llogru pa Honeywell, pero nun tuvo un gran ésitu. Sicasí, tuvo un gran impactu nel campu de la computación gracies a les sos munches idees nueves y pervalibles. Anque na so dómina recibió munches crítiques [1], la hestoria demostró que yeren infundaes.

Un gran númberu de característiques intentaben apurrir alta disponibilidad, de manera que'l serviciu de computación igualara a los servicios de telefonía y a la rede eléctrica. P'algamar esti llogru, utilizóse una estructura modular tantu nel software como nel hardware, y el sistema podía crecer a cencielles añediendo más recursos - poder de computación, memoria principal, almacenamientu de discu, etc. Llistes de control d'accesu sobre cada archivu apurríen un métodu flexible pa compartir información, amás de la privacidá riquida. Contenía distintos mecanismos estándar pa dexar a los inxenieros analizar el rendimientu del sistema, amás de dellos mecanismos pa la optimización del rendimientu.

Apurras de MULTICS[editar | editar la fonte]

Multics foi unu de los primeros sistemes operativos nel cual foi implementáu un únicu nivel d'almacenamientu pal accesu a los datos, refugando la clara distinción ente los arquivos (llamaos segmentos en Multics) y los procesos en memoria.

Hasta entós, la memoria d'un procesu consistía solamente en segmentos que taben asignaos nel so espaciu de direcciones; pa lleer o escribir nellos, el procesu a cencielles utilizaba instrucciones normales de la CPU, y el sistema operativu tenía curiáu d'asegurase que toes los cambeos fueren guardaes en discu.

Na terminoloxía del estándar POSIX, yera como si cada archivu fora asignáu; sicasí, en Multics nun esistía'l conceutu de memoria de procesu, separáu del de la memoria utilizada pa caltener mapeados sobre los arquivos, como fai Unix. Toa la memoria del sistema formaba parte de dalgún segmentu, qu'apaecía nel sistema d'arquivos; incluyida la memoria temporal del procesu, la pila del núcleu, etc. Esta yera una desventaxa práctica, daes les particularidaes de l'arquiteutura del hardware de les máquines nes que s'executaba, y non del conceutu básicu, yera que'l tamañu de los segmentos taba llindáu a 256K palabres de 36 bits, aprosimao igual a 1MB actual, y polo tanto tenía d'utilizase códigu extra pa trabayar con arquivos mayores qu'esto, llamaos arquivos multisegmento. Nos díes anteriores a les bases de datos grandes, y los posteriores gráficos de mapes de bits de gran tamañu, nun yera frecuente atopase con esta llimitación.

Otru apurra de Multics, foi'l conceutu de enllaz dinámicu, por aciu el cual un procesu n'execución puede solicitar qu'otros segmentos añedir al so espaciu de direcciones. Estos segmentos pueden incluyir códigu que puede ser executáu. Con esta característica disponible, les aplicaciones automáticamente utilizaben la última versión de cualquier rutina esterna que llamaben, estes rutines taben n'otros segmentos, que s'enllazaben dinámicamente namái cuando un procesu intentaba executales. Como distintos procesos, pertenecientes a distintos usuarios, podíen utilizar distintes riegles de busca, distintos usuarios podíen automáticamente acabar utilizando distintes versiones de les rutines esternes.

Igualmente importante, cola configuración fayadiza de les característiques de seguridá de Multics, foi que'l códigu nel otru segmentu podía ganar accesu a les estructures de datos calteníes nun procesu distintu.

D'esta miente, pa interactuar con una aplicación executándose en parte como un demoniu (n'otru procesu) un procesu d'usuariu a cencielles realiza una llamada normal a un procedimientu, escontra un segmentu de códigu col que s'enllazó dinámicamente (un segmentu de códigu qu'implementa dalguna operación acomuñada con esti demoniu). El códigu nesti segmentu puede entós modificar los datos caltener y utilizar pol demoniu. Cuando l'acción necesaria pa empezar la solicitú complétase, una simple instrucción de torna del procesu retorna'l control del procesu d'usuariu al códigu del usuariu.

Estos dos escurres, utilícense inda na mayoría de los sistemes operativos, independientemente del rápidu y enorme meyora realizada nel campu de la computación dende la década de 1960.

Multics tamién soportaba una reconfiguración en llinia bien agresiva; les CPUs, los bancos de memoria, unidaes de discu, etc. podíen ser añedíes y quitaes mientres el sistema siguía funcionando; entrando en serviciu, o esaniciándose cuando fuera necesariu. Yera una práctica común nel sistema del MIT, onde se realizó la mayoría de los desenvolvimientos de software iniciales, estremar el sistema; que yera un sistema multiprocesador; en dos sistemes separaos, al eliminiar abondu componentes pa formar un segundu sistema, dexando'l restu inda executando la los usuarios que teníen una sesión abierta. Les comprobaciones sobre'l software desenvueltu podíen realizase na segunda máquina; cuando les pruebes concluyíen, los componentes del segundu sistema añedir de nuevu nel sistema principal, ensin tener qu'apagalo en nengún momentu. Como se soportaben delles CPUs, foi unu de los primeros sistemes multiprocesador.

Multics tamién foi notable pol so innovador énfasis nel so diseñu pa llograr seguridá informática, y foi posiblemente'l primer sistema operativu diseñáu como un sistema seguru dende'l so entamu. Independientemente d'esto, les primeres versiones de Multics amosáronse vulnerables, non una vegada, sinón de forma repitida.

Esto condució a más trabayu p'ameyorar la seguridá que trazó les técniques de seguridá modernes, y fixo los sistemes muncho más seguros; al adoptase'l hardware de segunda xeneración, con soporte hardware pa los aníos de seguridá (un refinamientu multinivel del conceutu de manera maestra), les intrusiones convertir en daqué bien estrañu.

Amás de ser el primer sistema operativu qu'apurrió un sistema d'arquivos xerárquicu, los nomes de los arquivos casi podíen tener un llargor y sintaxis arbitraria; dáu un archivu o direutoriu esti podía tener dellos nomes (típicamente unu llargu y otru curtiu); tamién se soportaben enllaces simbólicos ente direutorios.

Foi'l primeru n'utilizar el conceutu, güei convertíu en característica estándar, de tener una pila por procesu nel núcleu, con una pila separada pa cada aníu de seguridá. Tamién foi unu de los primeros sistemes escritos nun llinguaxe d'altu nivel denomináu PL/1, anque'l sistema Burroughs B5000, qu'utilizaba ALGOL precedió a Multics.

Hestoria del proyectu[editar | editar la fonte]

Multics desenvolvióse primeramente pal computador central de General Electric GUE-645, un sistema de 36 bits; dempués foi soportáu pola serie de máquines Honeywell 6180.

El personal de los Llaboratorios Bell abandonó'l proyectu en 1969. Dalgunes de les persones que trabayaren nel so desenvolvimientu dedicar a crear el sistema operativu UNIX. Anque d'una manera superficial, UNIX amuesa la influencia de Multics en munches árees, incluyíu'l nome de los comandos. Sicasí, la filosofía de diseñu foi bien distintu, centrándose en caltener el sistema tan pequenu y simple como fuera posible, y d'esta miente corrixendo lo que se vía como un defectu de Multics. El nome "Unix" (originalmente "Unics", por "UNIplexed information and Computing Service" en cuenta de "MULTIplexed Computer and Information Service") ye un hack de "Multics". Se rumorea que la O de UNIX significia "Uniplexado" n'oposición al conceutu "Multiplexado" de Multics, resaltando la intención d'el diseñadores de refugar la complexidá de Multics en favor d'un aproximamientu prácticu más directa.

La empresa estauxunidense Honeywell mercó la división de computación de General Electric, llanzó una meyor base de hardware, y siguió el desenvolvimientu del sistema hasta 1985. Realizáronse unes 80 instalaciones per valor de dellos millones de dólares, n'universidaes, industries, y alministraciones. El sistema universitariu de Francia cuntó con delles instalaciones nos entamos de la década de 1980. Dempués Honeywell dexó de soportar Multics, y entós los usuarios migraron a otros sistemes, incluyendo otres distribuciones de UNIX. La última máquina n'usar Multics foi apagada'l 31 d'ochobre de 2000, nel Ministeriu de Defensa de Canadá.

Na actualidá, el códigu fonte de Multics foi lliberáu pol MIT y puede descargase dende la so páxina. [1]

Retrospectiva[editar | editar la fonte]

Ye más que sorprendente afayar que'l núcleu d'esti sistema operativu pa ordenadores centrales multiprocesador, que foi criticada nos sos díes iniciales pol so tamañu y complexidá, ocupaba 135 kB de códigu. El primer GUE-645 del MIT tuvo 512K palabres de memoria (2 MB), de manera que'l núcleu namái utilizaba una pequena porción de la memoria principal de Multics.

Midíu d'otra forma, el sistema completu, incluyendo non yá el sistema operativu, sinón tamién el complexu compilador de PL/I, los comandos d'usuariu, y les biblioteques de subrutinas, contenía aprosimao 1500 módulos de código fuente con un llargor mediu, cada unu, d'unes 200 llinies de código fuente, y se compilaban pa producir aprosimao 4,5 MB de códigu de procedimientos, qu'anque güei paeza pequenu, yera bien grande pa los estándares de la dómina.

Los compiladores de Multics xeneralmente optimizaben la densidá de códigu primero que la velocidá d'execución, por casu utilizábense pequeñes subrutinas llamaes operadores pa secuencies de códigu frecuentes, realizar comparances directes col tamañu de los oxetos de códigu nos sistemes más modernos nun tien sentíu. L'alta densidá de códigu yera una bona opción de optimización pa un sistema multiusuario con una memoria principal cara, como Multics.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

La siguiente lliteratura contién un gran númberu de documentos sobre Multics y dellos componentes del mesmu. Una llista bastante completa ye accesible al traviés de here. Los más importantes y/o informativos son llistaos debaxo.

Detalles técnicos[editar | editar la fonte]

Seguridá[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Heather Anne Harrison (13 d'avientu de 2012). «Multics» (inglés). Consultáu'l 13 d'ochobre de 2015.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Multics