Mons Vindius

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
La esautitú de les llocalizaciones varía según seya l'autor. (ver notes al pie del artículu)

El Mons Vindius o monte Vindiu (vien del celta indoeuropéu "Vindos", blancu), ye la denominación hestórica d'un monte perteneciente a la Cordelera Cantábrica. El llugar esautu d'esti monte, entá sigue ensin tar afitáu, y según los autores tien delles llocalizaciones.

Demientres les Guerres cantábrica y astúrica, nos años 26 e.C. al 19 e.C., tres la derrota de les tribus pertenecientes a les gens cántabres (Tamaricos y Vadinienses: tribus allugaes nos territorios de Lleón-Palencia y Asturies respeutivamente), na batalla de Bérgida(*), estos pueblos guetaron abeyu ente los caspios d'esti monte. Cunta Floru (II,33,46) que'l llugar yera tan pindiu qu'estes tribus sentíense segures al camentar que «enantes xubiríen ellí les foles del mar que les lexones romanes».

(*)El llugar esautu d'esta batalla que suel identificase con, Bérgida, Vellica, o Atica, según los autores, nun ta confirmáu; dalgunos apunten a «Castro Cildá», magar que la mayor parte de los autores camienten que se refier a un puntu más occidental, «Burón» en Riañu (Lleón), allugando'l Mons Vindius nos Picos d'Europa, otros ente'l Cornión y los Urrieles, y por últimu dellos alluguen la ciudá en «Bergidon», y el Mons Vindius nel Bierzu

Nun-yos valió la estratexa, pues según Orosiu[1] los nativos foron asediaos poles tropes romanes qu'entraron pel valle del Cares[2], Duje y Dobra. Esti fechu, allugaría la llocalización del monte na Cordelera Cantábrica, nos Picos d'Europa, ente'l Cornión y los Urrieles. (Ver mapa nel puntu 2 nel apartáu Notes). Les tropes romanes son reforciaes por tropes desembarcaes en Nueva de Llanes, n'Asturies, qu'altraviesen la Sierra de Cuera haza'l conceyu asturianu d'Onís.


Notes[editar | editar la fonte]

  1. Orosiu, VI, 21, 5
  2. Nel mapa que s'apunta, mapaasturiasoriente.jpg pue adicase que los ríos Cares, Duje y Dobra, converxen nuna estaya de la Cordelera Cantábrica, ente'l Cornión y los Urrieles
Fontes consultaes:Aproximación a la toponimia de los Picos d'Europa