Moncóu

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Moncóu
Moncouimage.png
Llocalización
Coordenaes 43°1'N 6°37'O
Xeografía
Comunidá: Flag of Asturias.svg Asturies
Conceyu: Flag of None.svg  Cangas del Narcea
Partíu xudicialCangas del Narcea
Población
 • Habitantes
(2009)
37 hab[1]
Altitú760[2] m

Moncóu ye una aldea del conceyu asturianu de Cangas del Narcea, allugada na parroquia de Veiga de Rengos, a solo 1,4 quilómetros de la capital de la parroquia y a 22 de Cangas capital. Esti pueblu tien una población de 37 habitantes (INE 2009). Ta organizáu, sicasí como tolos pueblos pequeños de la comarca, por cases como la casa Capicheiro o la casa Casona. Allúgase nun pequeñu valle ente los picos Cabrón y Moncóu, a una altiú de 800 metros, la so altura mínima ye de 26 metros nel ríu Narcea y la máxima de 2007 metros nel Cuetu d'Arbás. La vexetación predominante ye la de cualquier pueblu de Cangas del Narcea, mui abondante y compuesta na so mayoría por viesques de fueya perenne. Normalmente suel haber llobos dispersos peles viesques axacentes. Tamién puese considerar un llugar perfeutu p'atopar mazanes y mores, peles numberoses pomares y zarzales qu'ehí s'alluguen. Tamién tien una pequeña fonte, nomada Fonte'l Molín, asitiada ente la Casa Carbaḷḷa y l'antiguu molín, l'orixe'l so nome.

El pueblu divídese en tres partes, Moncóu baxu (formáu namás que pola Casa Simón), Moncóu centru (el nucleu urbanu, u s'asitien la mayoría de los habitantes qu'hai nel pueblu) y Moncóu altu, asitiáu a la máxima altura del pueblu, u ta la Casa la Pruída, onde taba antiguamente'l chigre, al que podía accedese pela cuesta la Pruída. La mayoría del tarrén pobláu ta conformáu per tierres cultivaes sobre manera de fabes, llechugues y fréxoles. El pueblu tamién tien una plaza, de pequeñu tamañu, nella ta'l bebederu y la tarima (fecha con piedres y madera) u toquen los músicos normalmente na folixa del 3 de setiembre, a la qu'acude xente de toles parroquies cercanes.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Institutu Nacional d'Estadística
  2. Diccionario Geográfico de Asturias; Editorial Prensa Asturiana, S.A; Uviéu; 2000.