Molothrus oryzivorus

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Molothrus oryzivorus
Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como COA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu o de la SEO.
Commons-emblem-notice.svg
 
Tordu xigante
Molothrus (Scaphidura) oryzivorus-Giant Cowbird.JPG
Exemplar de tordu xigante (Molothrus oryzivorus) en Pantanal Norte, Poconé, estáu de Mato Grosso, Brasil.
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Icteridae
Xéneru: Molothrus
Especie: M. oryzivorus
(Gmelin, 1788)
Distribución
Distribución xeográfica de Molothrus oryzivorus
Distribución xeográfica de Molothrus oryzivorus
Sinonimia

Scaphidura oryzivora[1]
Oriolus oryzivorus[2]

[editar datos en Wikidata]

El tordu xigante [3] (Arxentina, Paraguái, Méxicu) (Molothrus oryzivorus), ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Molothrus qu'integra la familia Icteridae. Reproducir dende'l sur de Méxicu hasta'l norte d'Arxentina.

Nomes populares[editar | editar la fonte]

Ye tamién denomináu chamón xigante (Colombia), vaqueru (Hondures), vaqueru xigante (Méxicu), vaqueru grande (Costa Rica, Nicaragua), vaqueru pirata, tordu pirata (Venezuela) o iraúna grande (Brasil),[4]

Descripción[editar | editar la fonte]

El machu mide ente 33  y 37  cm y pesa alredor de 200 g, y la fema ente 28  y 32  cm y alredor de 140 g. Ye grande y negru, de nales llargues, coles primaries más llargues endelgazaes nel vexilo esternu. La cola ye más bien llarga, col final casi atayo. El picu ye gruesu col culmen esplanáu y convexu; el color del iris varia del blancu, naranxa, verde al marrón. El machu adultu presenta la cabeza y el cuerpu de color negru con un llustre pupúreo, inclusive un collarín grande de plumes eréctiles nel pescuezu, embaxo de la nuca, que cuando arizaes dan la impresión de la cabeza ser pequeña. Les nales y la cola son negres con un llustre azuláu. La fema ye más pequeña y negra con un leve tinte azuláu; cuenta con un collarín rudimentariu nel pescuezu. El picu y les pates son negres. Los exemplares xuveniles son más opacos y el negru ye más tisnáu, y esiben flecos negros con un llustre purpúreo. El picu ye mariellu marfil. L'iris ye mariellu o café, y presenten el collarín rudimentariu nel pescuezu (machos) o escarecen d'él (femes).[5][6][7]

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

Distribúise per Arxentina; Belize; Bolivia; Brasil; Colombia; Costa Rica; Ecuador; Guayana Francesa; Guatemala; Guyana; Hondures; Méxicu; Nicaragua; Panamá; Paraguái; Perú; Surinam; Trinidá y Tobago y Venezuela.[1] Ta acomuñáu con montes abiertos y el cola crecedera d'árboles de gran tamañu, pero ye tamién l'únicu tordu que s'atopa nel monte fondu.

Comportamientu[editar | editar la fonte]

Ye un ave sele y silencioso, sobremanera pa un icterídeo, pero'l machu tien un xiblíu de glayó desagradable y el so soníu ye shweeaa-PTCPI-PTCPI. La llamada ye fuerte y el so soníu ye chek-chik. Tamién ye bien arteru p'asonsañar.
Solitariu o en grupos pequeños, caminen activos pel suelu d'árees de pastaje, faciendes, campos, árees húmedes y cantos de montes.[7] Vuela de forma ondulante, característica, con delles batíes rápides de les nales y una baxada cuando les nales son cerraes.[6]

Alimentación[editar | editar la fonte]

Esta ave gregaria aliméntase principalmente de insectos, y delles granes y frutos, como'l arroz y los forraxes nel suelu o n'árboles. Escasamente pósase nel ganáu, a diferencia de dalgunos de los sos parientes, pero en Brasil facer y tamién enriba d'otros mamíferos monteses como capibares, yá que esanicien les mosques del royedor y retiren cachiparros.[5][7] Suel visitar comederos en faciendes.[6]

Reproducción[editar | editar la fonte]

Cuando s'atopa en cortexu, el machu posa sobre'l suelu frente a la fema, espurrir escontra riba, dobla'l pescuezu de manera qu'apierta el picu escontra baxo, contra la parte delantera del pescuezu, eriza el collarín de plumes del pescuezu como una capa iridiscente, y depués mueve'l cuerpu escontra riba y embaxo.[5]
Al igual qu'otros tordos, ye un parásitu de puesta, deposita los sos güevos nos niales de Psarocolius y Cacicus. Los güevos son de dos tipos, yá seya ablancazáu y ensin llurdiu, o azul claro o verde con llurdios escuros. Los güevos del güéspede y los pitucos nun se destrúin, pero nun hai duldes considerables alrodiu de la teoría de que los tordos xigantes mozos beneficiar de polluellos anfitriones per aciu la so eliminación y al comer mosques parasitarias. Los sos anfitriones icterídeos reproducir en colonies, y defenden los sos niales con fuerza, polo qu'inclusive una especie grande, coraxosa y agresiva como ésta tien que cubrir un estensu territoriu p'atopar abondes oportunidaes pa la puesta de los sos güevos. Dellos güevos de tordu xigante pueden establecese nel nial d'un anfitrión.

Sistemática[editar | editar la fonte]

Descripción orixinal[editar | editar la fonte]

La especie M. oryzivorus describióse per primer vegada pol naturalista alemán Johann Friedrich Gmelin en 1788 sol nome científicu Oriolus oryzivorus; localidad tipo «Cayenne, Guayana Francesa»[2]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Enantes yera asitiáu nel xéneru Psomocolax o Scaphidura, pero tal tratamientu nun foi soportáu polos estudios xenéticu-moleculares. Analís del ADN mitocondrial indiquen una relación más próxima con Molothrus rufoaxillaris y Molothrus aeneus. Les variaciones xeográfiques son débiles; más estudios seríen deseables. La subespecie impacifus ye comúnmente enmendada como “impacificus” pero, n'ausencia de cualquier evidencia interna na descripción orixinal (onde la mesma forma d'escrita orixinal apaez tres veces), nun hai xustificativa pa tal cambéu acordies col Códigu Internacional de Nomenclatura Zoolóxica.[2]

Subespecies[editar | editar la fonte]

Reconócense 2  subespecies[8] cola so respectiva distribución xeográfica:[2]

Referencies[editar | editar la fonte]

  • New World Blackbirds by Xaramiellu and Burke, ISBN 0-7136-4333-1
  • ffrench, Richard (1991). A Guide to the Birds of Trinidá and Tobago, 2nd edition, Comstock Publishing. ISBN 0-8014-9792-2.
  • Hilty, Steven L (2003). Birds of Venezuela. London: Christopher Helm. ISBN 0-7136-6418-5.
  1. 1,0 1,1 1,2 BirdLife International (2012) Molothrus oryzivorus; na llista colorada d'especies amenaciaes de IUCN, versión 2013.2. Consultáu'l 7 de mayu de 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 (Molothrus oryzivorus) en IBC-The Internet Bird Collection. Consultada en 7 de mayu de 2014.
  3. De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (2012). «Nomes en castellanu de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Decimosexta parte: Orde Passeriformes, Families Thraupidae a Icteridae)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 59 (1):  pp. 157-166. ISSN 0570-7358. http://www.seo.org/wp-content/uploads/downloads/2012/06/Vol_59_1.pdf. Consultáu el 3 d'abril de 2014, p.166. 
  4. Tordu xigante (Molothrus oryzivorus) (Gmelin, JF, 1788) en Avibase. Consultada en 7 de mayu de 2014.
  5. 5,0 5,1 5,2 Scaphidura oryzivora (Gmelin, 1788) n'Especies de Costa Rica - INBio. Consultada en 7 de mayu de 2014.
  6. 6,0 6,1 6,2 Ridgely, Robert, Molothrus oryzivorus, p. 308, en Gwyne, John, Ridgely, Robert, Tudor, Guy & Arxel, Martha, 2010. Aves do Brasil Vol.1 Pantanal y Zarráu. Editora Horizonte. ISBN 978-85-88031-29-6
  7. 7,0 7,1 7,2 Guia de Campu Avis Brasilis – Avifauna brasileira / Tomes Sigrist; ilustráu por Tomes Sigrist – São Paulo: Avis Brasilis, 2013; p.510. ISBN 978-85-60120-25-3
  8. Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B.L. Sullivan, C. L. Wood, and D. Roberson. 2013. The eBird/Clements checklist of birds of the world: Version 6.8. Downloaded from http://www.birds.cornell.edu/clementschecklist/download/

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]