Miguel I de Rusia

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Miguel I de Rusia
Michail I. Romanov.jpg
Tsar of All Russia Traducir

27 marzu 1613 - 1645
Vida
Nacimientu Moscú12  de xunetu de 1596
Nacionalidá Zarato rusu
Fallecimientu

Moscú13  de xunetu de 1645

(49 años)
Sepultura Catedral del Arcángel Miguel Traducir
Familia
Padre Fiódor Nikítich Románov
Madre Ksenia Shestova
Casáu/ada con Maria Dolgorukova Traducir
Yevdokiya Streshniova Traducir
Fíos/es
Pueblu Dinastía Romanov
Estudios
Llingües rusu
Oficiu
Oficiu monarca
Creencies
Relixón Ilesia Ortodoxa
Michael of Russia Signature.svg
Cambiar los datos en Wikidata

Miguel I de Rusia (Mijaíl Fiódorovich Románov, en rusu: Михаи́л Фёдорович Рома́нов) (21 de xunetu de 1596 - 13 de xunetu de 1645) foi'l primera zar de Rusia de la casa de Románov.

Orixe y primeros años[editar | editar la fonte]

Miguel yera fíu del boyardo d'orixe socolobia Fiódor Nikítich Románov (convertíu darréu nel Patriarca Filareto) y Ksenia Shestova (conocida darréu como “la gran monxa”). El so güelu paternu, Nikita, yera hermanu de la que foi zarina Anastasia , esposa d'Iván IV, y un importante conseyeru d'esti zar.

En 1600 el zar Borís Godunov (escoyíu en 1598) obligó a tomar los votos a Fiódor Nikítich Románov , el so principal rival pa la eleición a zar y agora acusáu de combalechadura, y a la so esposa, Ksenia Shestova, y a enclaustrarse nun monasteriu, colos nomes de Filareto y Marta. Filareto foi recluyíu nel monasteriu Antónievo-Siyski (güei nel óblast d'Arcánxel). Miguel, inda un neñu de cuatro años, acompañó a la so madre al monasteriu de Beloozero.

Eleición como zar[editar | editar la fonte]

Miguel foi escoyíu por unanimidá zar de Rusia pol Zemski Sobor (asamblea nacional) el 21 de febreru de 1613, dempués de refugar a otros posibles candidatos, ente los que figuraben los reis de Polonia y de Suecia. La eleición deber en parte a la so alloñada relación de parentescu cola zarina Anastasia (la so tia güela), esposa d'Iván IV.

La eleición de Miguel realizar na so ausencia, yá que se desconocía'l so paradoriu. Nun foi hasta'l 24 de marzu cuando los delegaos del conseyu atoparon al nuevu zar y a la so madre nel Monasteriu Ipátiev cerca de Kostromá. Ksenia (la monxa Foína) oponer a la eleición, alegando qu'el so fíu, de dieciséis años, yera demasiáu nuevu p'asumir tan gran responsabilidá en tiempos tan difíciles. Los boyardos, ente llárimes, afirmaron solemnemente que si Miguel persistía nel so refugu fadríen-y responsable ante Dios de la destrucción de Rusia. Sía como fora, Miguel consintió finalmente n'aceptar el tronu.

Ufierta de la corona a Miguel, de 16 años d'edá, nel Monasteriu Ipátiev en 1613. Oleo de Grigori Ugriúmov, circa 1800

En tan ruinosu estáu atopábase Moscú entós daquella que Miguel tuvo d'esperar mientres delles selmanes nel Monasteriu de Tróitsa, distante 122 km de la capital, hasta que se-y pudo preparar un agospiamientu fayadizu a la dignidá d'un zar. Foi coronáu'l 22 de xunetu de 1613 na Catedral de la Dormición del Kremlin de Moscú.

Política esterior[editar | editar la fonte]

La primer xera del nuevu zar foi la d'enfrentase a los estranxeros que daquella ocupaben tierres ruses. Llegar a alcuerdos con Suecia (Tratáu de Stolbovo, 17 de febreru de 1617, pola que se recuperaba Nóvgorod) y cola Mancomunidá de Polonia-Lituania (Paz de Deúlino, 1 d'avientu de 1618).

Les resultancies más importantes de la Paz de Deúlino fueron la perda de los voivodatos de Smolensk y Chernígov y la torna del esiliu del padre del zar, Fiódor Nikítich Románov, quien d'equí p'arriba tomó'l gobiernu hasta la so muerte n'ochobre de 1633, mientres Miguel ocupaba una posición absolutamente subordinada.

En 1632, Rusia vio la oportunidá de recuperar los territorios vencíos a la Mancomunidá de Polonia-Lituania pola Paz de Deúlino y dio entamu a la conocida como Guerra de Smolensk. El cursu d'esta guerra foi desfavorable pa Rusia y en 1634 roblóse'l Tratáu de Poliánovka. Rusia reconocía'l statu quo ante bellum y comprometíase al pagu d'una compensación de 20.000 rublos n'oru, ente que Vladislao IV Vasa arrenunciaba a les sos aspiraciones al tronu rusu y devolvía los emblemes reales a Moscú.

Política interior[editar | editar la fonte]

Primer páxina de Vesti-Kuranty. 1631

Mientres el reináu de Miguel endureció la llexislación sobre la servidume. En 1637 amontar a nueve años la pena de prisión pa'l llabradores fuxitivos, y en 1641 alzar a diez años.

Otra manera, tamién s'adoptaron midíes con un claru espíritu innovador. Asina, en 1621 empecipióse la publicación del primer periódicu manuscritu rusu Vesti-Kuranty (Вести-Куранты). En 1632 inauguráronse les fundiciones de fierro y armeríes cerca de Tula. Tamién se modernizaron delles unidaes militares, como los dragones, ente 1631 y 1634.

Vida personal[editar | editar la fonte]

El zar Miguel sufrió una ferida progresiva nuna pierna (por cuenta de un accidente de caballu na so mocedá) que-y torgó caminar mientres el restu de la so vida.

Contraxo matrimoniu en dos causes, primero cola princesa María Vladímirovna Dolgorúkova en 1624, quien morrió cuatro meses dempués de la boda, y en 1626 con Yevdokiya Streshniova (1608-1645), quien-y dio diez fíos.

Miguel nun pudo alcordar el matrimoniu de la so fía, Irene de Rusia, col conde Valdemar Cristián de Schleswig-Holstein, un fíu morganáticu del rei Cristián IV de Dinamarca, pol refugu d'esti postreru a aceptar la fe ortodoxa. Esta rotura afectólu y contribuyó a la so muerte, el 12 de xunetu de 1645. Foi soterráu na Catedral del Arcánxel Miguel del Kremlin de Moscú.

Ver tamién[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Vladislao de Polonia
Coat of Arms of Russian Empire.svg
Zar de Rusia

1613 - 1645
Socesor:
Alejo I
Miguel I de Rusia