Miaplacidus

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Miaplacidus
Miaplacidus
Constelación Carina
Ascensión reuta α 09h 13min 12,0s
Declinación δ -69° 43’ 02’’
Distancia 111 ± 2 años lluz
Magnitú visual +1,67
Magnitú absoluta -1,00
Lluminosidá 210 soles
Temperatura 9100 K
Masa 3 soles (aprox)
Radiu 5,83 soles
Tipu espectral A2IV
Velocidá radial -5 km/s
Otros nomes HD 80007 / HR 3685
HIP 45238 / SAO 250495

Miaplacidus o Miaplácidus (Beta Carinae / β Car / HD 80007)[1] ye, con magnitú aparente +1,67, la segunda estrella más brillosa de la constelación Carina, detrás de Canopus (α Carinae). Foi la estrella «Alfa» de l'antigua constelación de Robur Carolinum.[2]

Nome[editar | editar la fonte]

El nome de Miaplácidus apaeció per vegada primera en 1856 cuando foi publicáu l'atles estelar Geography of Heavens, de Elijah Hinsdale Burritt. L'orixe y significáu del términu foi un enigma mientres décades, hasta que William Higgins, un espertu en nomes d'estrelles, conxeturó que'l nome de Miaplácidus aparentemente ye una combinación del árabe مياه miyāh («agües») y del llatín placidus («plácidu»).[3]

Carauterístiques físiques[editar | editar la fonte]

Asitiada a 111 años lluz de distancia del Sistema Solar, Miaplácidus ye una subxigante blanca de tipu espectral A2IV con una temperatura efectivo de 9100 K. La so lluminosidá ye 210 vegaes superior a la lluminosidá solar y el so radiu ye casi seis veces más grande qu'el del Sol. El so velocidá de rotación, de siquier 139 km/s, da llugar a un periodu de rotación de 2,1 díes. A partir de la teoría d'estructura y evolución estelar puede envalorase la so masa, siendo ésta ente 3 y 3,1 vegaes mayor que la masa solar. Con una edá ente 260Error de cita: Etiqueta <ref> non válida; nomes non válidos (p.ex. demasiaos) y 350 millones d'años,[4] nel so interior ta rematando la fusión del hidróxenu y el so nucleu tien de tar formáu casi puramente por heliu inerte. En namái 2,5 millones d'años va empezar el tresformamientu del heliu en carbonu, y Miaplácidus va crecer pa convertise nuna xigante colorada.[4]

A diferencia d'otres estrelles de tipu espectral A con discos de polvu alredor, posibles llugares de formación de sistemes planetarios, en Miaplácidus nun s'atopó evidencia dalguna al respeutu.[4]Error de cita: Etiqueta <ref> non válida; nomes non válidos (p.ex. demasiaos)

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Miaplacidus (SIMBAD)
  2. Allen, Richard Hinckley (1889). «Argo Navis», en Courier Dover Publications: Star Names — Their Lore and Meaning (n'inglés), 563. ISBN 0-486-21079-0.
  3. Southern Astronomical Delights
  4. 4,0 4,1 4,2 Miaplacidus (Stars, Jim Kaler)

Ver tamién[editar | editar la fonte]