Melospiza melodia

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Melospiza melodia
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como COA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu o de la SEO.
Commons-emblem-notice.svg
 
Gorrión melódicu
Song Sparrow-27527-2.jpg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN)
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Emberizidae
Xéneru: Melospiza
Especie: M. melodia
(Wilson, 1810)
Distribución
     Nidificación      Ivernada      Tol añu
     Nidificación      Ivernada      Tol añu
Sinonimia
Melospiza cinerea
[editar datos en Wikidata]

Melospiza melodia ye una especie d'ave emberízida presente nuna vasta porción de América del Norte. Dalgunes de les sos numberoses subespecies son migratories.

Ye un gorrión d'ente 12 y 17 cm de llargor, dependiendo de la población. Ye de color pardu acoloratáu, col llombu rayáu con escuru, y pechu y banduyu blancos bien rayaos de pardu escuru; les rayes converxen nun llurdiu central nel pechu. La cara ye gris con pardu, con una corona acoloratada y una raya supraocular clara. La tonalidá de la coloración varia llargamente. La cola ye relativamente llarga y de punta arrondada, y ye llevantada al volar y al correr.

Ye bien paecíu a les otres dos especies de la so xéneru, pero'l gorrión de Lincoln (M. lincolnii) tien un patrón de coloración distinta na cara, y la so cola ye más curtia; y el gorrión coronirrufo pantanero (M. xeorxana) ye de cola ahorquillada y presenta pequeños llurdios mariellos na cara.

Anque son aves xeneralistas, prefieren árees arbustives y marismas, incluyendo les d'agua salao, n'Alaska, Canadá y los Estaos Xuníos. Tamién lleguen a árees habitaes por humanos, como xardinos, campos de cultivu, árees urbanes y a lo llargo de los caminos. Forrajean nel suelu, ente los parrotales, o n'agües someres, corriendo rápido. El so alimentu consiste principalmente d'insectos y granes. Les poblaciones de les marismas tamién comen pequeños crustáceos.

Les aves norteñas migren escontra'l sur de los Estaos Xuníos y al norte de Méxicu. Nesti últimu país hai poblaciones residentes llargamente distribuyíes qu'habiten inclusive les grandes ciudaes.

El cantar del machu ye de gran variación, con notes musicales y runfíos. El so llamáu ye un chep nasal. Añeren nun llugar semioculto, nel suelu, nun parrotal o sobre un árbol. La fema pon ente 3 y 5 güevos llixeramente verdosos con llurdios marrones. Los sos niales son vulnerables al parasitismu de puesta pol tordu cabecicafé (Molothrus ater). Los gorriones melódicos reconocen a los tordos y atacar cuando s'averen a los sos niales.

Notes[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  • Peterson, Roger Tory, y Edward L. Chalif. 2008. Aves de Méxicu. Guía de campu. Editorial Diana, Méxicu. ISBN 978-968-13-3207-5
  • Sada, A.M.; Phillips, R., y Ramos, M.A. 1984. Nomes en castellán pa les aves mexicanes. Publicación de Divulgación Non. 17. Institutu Nacional d'Investigaciones sobre Recursos Bióticos. Méxicu. Citáu por Peterson y Chalif (2008).

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]