Mario Conde

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Mario CondePicto infobox character.png
Mario Conde, presidente de Banesto, recibido por Felipe González en el palacio de la Moncloa.jpg
Vida
Nacimientu

Tui14  de setiembre de 1948

(71 años)
Nacionalidá Bandera d'España España
Estudios
Estudios Universidá de Deusto
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu políticu y banqueru
Miembru de Cuerpo de Abogados del Estado Traducir
Creencies
Partíu políticu Centro Democrático y Social
www.marioconde.com/
Cambiar los datos en Wikidata

Mario Antonio Conde Conde (14  de setiembre de 1948Tui) ye un xurista (abogáu del Estáu), empresariu y políticu español.

Conde fíxose conocíu na década de 1980 por faese con relativa rapidez primer accionista y más tarde presidente del Bancu Español de Creitu (Banesto), a los 38 años d'edá. La so carrera empresarial, presentada nos medios como brillosu y modélica, viose atayada n'avientu de 1993 pol escándalu financieru conocíu como caso Banesto, pol que foi condergáu a 20 años de prisión pol Tribunal Supremu. Amás, ente 2011 y 2013 foi presidente del partíu políticu Sociedá Civil y Democracia.

Biografía[editar | editar la fonte]

Fíu d'un inspector d'aduanes, estudió nel colexo de los Maristes d'Alicante, onde taba destináu'l so padre, y darréu realizó la carrera de Derechu na Universidá de Deusto, onde destacó pola so brillantez y la so capacidá d'estudiu. Según delles publicaciones, mientres la so etapa estudiantil destacar por vender los sos apuntes y poles sos interpretaciones sensu contrariu del Derechu.[1] Con veinticuatro años (1973) aprobó les oposiciones d'Abogáu del Estáu cola meyor nota de la historia d'esti cuerpu.[2]

En 1977, con 28 años, incorpórase como direutor xeneral axuntu al laboratorio farmacéuticu Abelló, dirixíu yá naquel momentu por Juan Abelló Gallu, fíu del fundador. En 1983 viéndese esta empresa a la multinacional Merck Sharp and Dohme por 2.700 millones de pesetes. Darréu, en 1984 la pareya Conde-Abelló sigue la so aventura empresarial-financiera y merquen un ventitrés per cientu del capital social del llaboratoriu farmacéuticu español Antibióticos S.A., coincidiendo cola salida d'esta empresa de los hermano Fernández López. Mientres el so sociu Juan Abelló tenía daqué menos del 50% de la empresa, los hermanos Jaime y Emilio Botín suscribieron la compra d'otru 23% de la mesma. En 1987 nuna operación vendió la empresa Antibióticos S.A. a la multinacional italiana Montedison por 58.000 millones de pesetes. Foi la operación económica más importante realizada n'España hasta esi momentu.[ensin referencies]

Con esi dineru, Juan Abelló y Mario Conde abandonaron el mundu farmacéuticu y dirixiéronse al ámbitu financieru, tomando una importante parte del capital de Banesto, onde son nomaos vicepresidentes. Nesi momentu'l Bancu de Bilbao, a manes de José Ángel Sánchez Asiaín y Emilio Ybarra, realiza la primera OPA que se conoz n'España, nunos momentos d'estraordinaria dificultá pa Banesto. Conde consigue convencer al Conseyu y refugar la OPA contraria del Bilbao. Ye nomáu presidente de la entidá en 1987, asocediendo nel cargu a Pablo Garnica. D'esta forma se encarama al cumal del poder financieru n'España, con trenta y nueve años. Darréu, intentó una fusión col Bancu Central, entós presidíu por Alfonso Escámez.

Nesta dómina creció la so popularidá, convertir n'exemplu del ésitu empresarial y llogró tou tipu de reconocencies, como'l de la Universidá Complutense de Madrid, que lu nomó Doctor Honoris Causa nun actu presidíu pol Rei y poles máximes autoridaes d'España. El 26 d'abril de 2016 dichu títulu foi-y retiráu arriendes de la so detención del 11 d'abril de 2016 por un presuntu delitu de fraude contra la facienda pública.[3][4][5][6] El 26 de xineru de 2018 defendió defendióse ante l'Audiencia Nacional asegurando que'l dineru repatriáu yera "dafechu llegal".[7]

Casu Banesto[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Casu Banesto

Ante los problemes qu'abasnaba'l Bancu Español de Creitu, que presentaba un furacu patrimonial d'alredor de 450.000 millones de pesetes (2.704 millones d'euros), causaos pola xestión realizada por Mario Conde y el so equipu, el 28 d'avientu de 1993 el Bancu d'España, que'l so gobernador entós yera Luis Ángel Coloráu, intervieno la entidá y destituyó al so Conseyu d'Alministración, sustituyéndolo por un nuevu conseyu provisional p'asegurar la estabilidá y el futuru del bancu.

A partir de 1994 Mario Conde tuvo que faer frente a dellos procesos xudiciales rellacionaos colo que se denominó caso Banesto, que foi consideráu'l mayor escándalu financieru de los años 1990. Nel primeru de los casos a los que s'enfrentó, nel xuiciu Argentia-Trust foi condergáu en marzu de 1997 a seis años de prisión, de los que cumplió añu y mediu,[8] por apropiación indebida y falsedá en documentu mercantil, por retirar de Banesto 3,6 millones d'euros (600 millones de pesetes), que nun primer momentu fueron ingresaos nuna cuenta suiza de la sociedá Argentia Trust; el Tribunal consideró na so sentencia que Conde dispunxo de bienes del Bancu que-y correspondía alministrar ensin dar nenguna respuesta apropiao y coherente sobre'l so usu.[9] Conde aseguró que parte del dineru pagárase a Diego Selva y Antonio Navalón, por que, al traviés de los sos contactos, llograren exenciones fiscales pa la Corporación Banesto y defendió que nun hubo apropiación indebida.[10]

El 31 de marzu de 2001 l'Audiencia Nacional condergó-y a catorce años polos delitos d'estafa y apropiación indebida, pol casu Banesto, y oblíga-y a devolver 7.200 millones de pesetes a Banesto. Les defenses recurren al Supremu, y Conde evitó la cárcel con una fianza de 500 millones de pesetes. El 29 de xunetu de 2002 el Tribunal Supremu aumentó les penes, siendo condergáu a 20 años de cárcel. Amás, Conde, al pie d'otros directivos del Bancu, foi condergáu a pagar a Banesto 7.200 millones de pesetes (43,27 millones d'euros). Ingresó na cárcel d'Alcalá-Meco, pero nun llegó a cumplir nin la metá de la so condena (de 2002 a 2006), en acoyéndose a beneficios penitenciarios.[8] En 2004 el direutor de la cárcel foi cesáu pol tratu de favor espacháu al recluyíu Mario Conde.[11]

Mario Conde siempres caltuvo la so inocencia,[12] afirmando que tanto la intervención de Banesto como los posteriores resoluciones xudiciales fueron influyíes por voluntaes polítiques,[13] y argumentando que nel casu Argentia Trust, onde se-y conderga pola apropiación indebida de seiscientos millones de pesetes, hubo falsos testimonios nel xuiciu[14]en referencia a Diego Selva y Antonio Navalón. Por tal motivu denunció a dambos, siendo absueltos pol xulgáu de lo penal númberu 11 de Madrid, siguiendo'l criteriu de la fiscalía.[15]

L'Audiencia Nacional recusó mientres el procesu xudicial el pidimientu d'una comisión rogatoria a Suiza, sobre la cuenta 225 del EBC Banking Corporation, pa comprobar si Conde fuera'l receptor del dineru robáu. Más tarde Conde recurriría, cola ayuda del xuez d'instrucción Emilio Coronáu, a la Xusticia Suiza, qu'unviaría, una vegada cumplida la sentencia, la documentación al Xulgáu d'Instrucción número 16 de Madrid.[16] La nueva documentación desvenceyaba a Conde de la cuenta, pero'l Supremu tornó'l recursu de casación que daba unión al escritu del fiscal suizu Peter Cosandey col casu Argentia Trust. La fiscalía y los xueces negar a revisar la sentencia.[17] Al respective de la condena de 2002, Conde recurrió al Comité de Derechos Humanos de la ONX. En 2005 dichu comité dictaminó qu'España frayara'l derechu a revisión de pena de Mario Conde, por non poder apelar la elevación de condena de 10 a 20 años del Tribunal Supremu y refugó les quexes del ex banqueru de que nun fueren revisaes toles pruebes.[18]

El 9 d'ochobre de 2012, mientres l'intre de la campaña eleutoral autonómica gallega, na que Conde se presentaba como candidatu al Parllamentu de Galicia por Sociedá Civil y Democracia (SCD), l'Audiencia Nacional, per mediu del xuez Fernando Grande-Marlaska, ordenó l'embargu de cinco finques asitiaes en distintos llugares d'España que, según el xuez, pertenecíen-y, n'execución de la sentencia del añu 2000 del Casu Banesto. L'ex banqueru negó tener rellación dalguna con diches finques,[19] y venceyó los embargos a persones cercanes al PP, en referencia al xuez Marlaska.[20]

El 11 d'abril de 2016 foi nuevamente deteníu pola Guardia Civil, por cuenta d'una nueva trama de blanquéu de capitales y delitos contra la Facienda Pública, rellacionaos con Banesto, y presuntamente cometíu al traviés d'un treme de sociedaes estranxeres. La operación, instruyida pol xuez Pedraz, titular del Xulgáu Central d'Instrucción número 1 de l'Audiencia Nacional, incluyía la imputación de los dos fíos del empresariu, lo mesmo que d'un xenru.[21]

Familia[editar | editar la fonte]

El 29 de setiembre de 1973 casóse con Lourdes Regueru na capiya de los Cuatro Evanxelistes d'Illescas (Toledo), y tuvo casáu hasta'l 13 d'ochobre de 2007, cuando ella finó a los cincuenta y dos años.[22] Tuvieron dos fíos, Mario y Alejandra, y trés nietos. El 26 de xunu de 2010 contraxo matrimoniu cola profesora de Derechu de la Universidá Rei xuan Carlos de Madrid, María Pérez-Ugena Corominas en Chaguazoso, Ourense. Divorciar de mutuu alcuerdu en febreru de 2016.

Política[editar | editar la fonte]

En 1998 Mario Conde afiliar al Centru Democráticu y Social (CDS), siendo cabeza de llista per dichu partíu a les eleiciones xenerales d'España de 2000 ensin que consiguiera representación (con 23.576 votos y un 0,1%), polo que dimitió la mesma nueche de les eleiciones de tolos cargos que tenía na formación fundada por Adolfo Suárez.

Darréu foi miembru fundador y presidente de Sociedá Civil y Democracia (SCD), partíu políticu que se rexistró legalmente el 20 de xunu de 2011. El 21 d'ochobre de 2012 presentar a les eleiciones al Parllamentu de Galicia, encabezando la candidatura del SCD, pero ensin llograr representación con 15.990 votos y un 1,11% de los votos.

El 21 de mayu de 2013 anunció la so dimisión como presidente de SCD[23] y el 6 de xunetu dexó oficialmente'l cargu de presidente del Comité Executivu.

Escritor[editar | editar la fonte]

Tres el so pasu por Banesto fundó la revista MC. Tamién publicó dellos llibros:

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Asaltu al poder. Jesús Cachu. Onde cunta cómo'l tándem Abelló-Conde facer col poder del bancu más importante.
  • Duelu de titanes. Jesús Cachu. Sobre la fallida fusión del Banesto col Bancu Central.
  • M.C. Jesús Cachu. Sobre la intervención de Banesto.
  • Conde, l'ánxel cayíu. Luis Herrero.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. La mio vida na cárcel, El Mundo, 4 d'agostu de 2002.
  2. problema-yera-yo.html Entrevista de Manuel Jabois a Mario Conde: «El problema yera yo». Payares de 2009.
  3. Universidad Complutense de Madrid (26 d'abril de 2016). «so%20doctoráu%20honoris%20causa%20a%20Mario%20Conde.pdf La Universidá Complutense retira'l so doctoráu honoris causa a Mario Conde». Consultáu'l 26 d'abril de 2016.
  4. La Complutense retira'l títulu de honoris causa a Mario Conde. 26 d'abril de 2016. http://economia.elpais.com/economia/2016/04/26/actualidá/1461666904_151764.html. Consultáu 'l 26 d'abril de 2016. 
  5. La Universidá Complutense de Madrid retira'l doctoráu honoris causa a Mario Conde. Vocento. 26 d'abril de 2016. http://www.abc.es/espana/madrid/abci-universidá-complutense-madrid-retira-doctoráu-honoris-causa-mario-conde-201604261232_noticia.html. Consultáu 'l 26 d'abril de 2016. 
  6. «La Universidá Complutense de Madrid retira la condición de doctor honoris causa a Mario Conde» (26 d'abril de 2016). Consultáu'l 26 d'abril de 2016.
  7. Mario Conde: El dineru repatriáu nun tenía nada que ver con Banesto. http://www.lavanguardia.com/economia/20180126/44296007151/mario-conde-banesto-repatriacion.html. Consultáu 'l 2018-03-08. 
  8. 8,0 8,1 Deteníu Mario Conde, acusáu de blanquiar y repatriar el dineru escaláu a Banesto, Faru de Vigo, 12 d'abril de 2016.
  9. «Casu Banesto». ABC (21 de marzu de 1997). Consultáu'l 5 de payares de 2012.
  10. «Navalón y Selva, absueltos nel 'casu Argentia Trust'». El País (12 d'abril de 2003). Consultáu'l 5 de payares de 2012.
  11. El Mundo (ed.): «Destituyen al direutor de la cárcel d'Alcalá-Meco por un trato de favor con el ex banquero Mario Conde» (castellanu) (19 d'agostu de 2004). Consultáu'l 18 de marzu de 2018.
  12. campana-con-eses decisiones xudiciales-sobre-les finques Fechos sobre lo qu'asocede al respective de les decisiones xudiciales en campaña eleutoral, fundacioncivi.org, ochobre de 2012.
  13. honradez-de-cuntar-lo-que-fixeron-con-banesto// ¿Va Tener Rodrigo Rato la honradez de cuntar la verdá sobre'l Casu Banesto?, fundacioncivil.org, xunu de 2012.
  14. fiscal-pide-la-absolucion-de-selva-y-navalon-en-el casu-argentia-trust_172008.html El fiscal pide l'absolución de Selva y Navalón nel casu Argentia Trust, ABC, 3 d'abril de 2003.
  15. Navalón y Selva, absueltos nel 'casu Argentia Trust', El País, 12 d'abril de 2003.
  16. El fiscal suizu diz que'l dineru d'Argentia nun foi a Conde nin a políticos, El País, 1 d'avientu de 1988.
  17. El tribunal nun va tener en cuenta la nueva comisión rogatoria suiza, El País, 20 de xineru de 1998.
  18. La ONX estima qu'España frayó'l derechu a revisión de pena de Mario Conde, El País, 7 de payares de 2006.
  19. Mario Conde afirma que les finques que-y reclama la xusticia nun son de la so propiedá, El Mundo, 10 d'ochobre de 2012.
  20. Mario Conde venceya los embargos de les sos finques a persones cercanes "al PP", Europa Press, 15 d'ochobre de 2012.
  21. Mario Conde, deteníu por repatriar 14 millones qu'escaló de Banesto, El País, 11 d'abril de 2016.
  22. Lourdes Regueru, la discreción frente a l'adversidá, El Mundo, 14 d'ochobre de 2007.
  23. Despidida de la presidencia de SCD, fundacioncivil.org, mayu de 2013.
  24. Mario Conde: 'Volvería faer tou lo que fixi en Banesto', El Mundo, 24 d'agostu de 2009.
  25. Llibros. Los díes de Gloria. Llibertá Dixital.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Mario Conde