Marie-Victorin

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Marie-Victorin
Marie-Victorin.png
Vida
Nacimientu Kingsey Falls3 d'abril de 1885
Nacionalidá Bandera de Canadá Canadá
Fallecimientu

Saint-Hyacinthe15 de xunetu de 1944

(59 años)
Sepultura Quebec
Causa de la muerte accidente de tráficu
Estudios
Llingües francés
Oficiu
Oficiu botánicu y profesor
Empleadores Universidad de Montreal
Premios
Creencies
Relixón Ilesia Católica
Orde relixosa Hermanos de les Escueles Cristianes
Cambiar los datos en Wikidata

Hermanu Marie-Victorin (nacíu Conrad Kirouac el 3 d'abril de 1885 en Kingsey Falls, Quebec y muertu'l 15 de xunetu de 1944 en Montreal na mesma provincia) foi un relixosu canadianu, botánicu, intelectual y escritor. Nel sieglu XX, ye sobremanera conocíu polos sos trabayos en potánica que algamaron el so cumal cola publicación de la so Flore laurentienne y la ellaboración del yerbariu Marie-Victorin.

Biografía[editar | editar la fonte]

Marie-Victorin nel so llaboratoriu na facultá de ciencies de la Universidá de Montreal, hacia 1925.

Ingresa na orden de los Hermanos de les Escueles Cristianes en 1901 a la edá de 16 años. El so nome relixosu sería'l de Marius Victorinus.

Formáu na Universidá de Montreal, conviértese en profesor de botánica en 1920.

Entama primeramente a enseñar nel Collège Saint-Jérôme y Collège Saint-Léon de Westmount, anantes de ser enseñante nel Collège de Longueuil de 1904 a 1920.

Conviértese rápidamente en profesor de botánica na Universidá de Montréal a partir de 1920.

Carrera[editar | editar la fonte]

Ye'l fundador y direutor del Institutu Botánicu de Montreal en 1922, y el fundador del Xardín Botánicu de Montreal en 1931. Funda en 1923 la Société canadienne des sciences naturelles y diríxela hasta 1940[1]. A través d'ella, inspira la creaciónn des Cercles des jeunes naturalistes (Círculos de mozos naturalistes) en 1931.[2]

Autor d'un gran númberu d'obres, débese-y especialmente la relativa a la botánica de Québec: la Flore laurentienne, 917 páxines de descripciones acompañaes de 2800 illustraciones. Esta obra, asoleyada por primera vez en 1935, ta tovía a la venta anguaño, y foi oxetu de múltiples reediciones. Nos sos Croquis laurentiens, cuenta poéticamente el so amor pola naturaleza. Tamién publicó una Flore de l'Anticosti-Minganie. Fuera del dominiu científicu, asoleyó una colección de noticies, Récits laurentiens, en 1919.

A partir de 1938, fai delles estacies anuales en Cuba col fin de visitar allí al so amigu l'Hermanu León. Nesos viaxes, toma un gran interés pola flora cubana y ponse a estudiala. D'allí surdirán los Itinéraires botaniques dans l'île de Cuba, asoleyaos en trés tomos (la publicación del últimu foi postuma)[3] fechos en collaboración col Hermanu León.

Lliterariu, nacionalista y vanguardista[editar | editar la fonte]

Marie-Victorin yera un apasionáu de la lliteratura (el so autor preferíu yera Thomas Mann) y eso influye na so obra. Ente los 18 y los 35 años, tien un diariu íntimu, más tarde asoléyalu n'Éditions Fides, onde escribe sobre dellos temas: lliteratura, política, botánica y nacionalismu[4].

Funda'l círculu lliterariu Cercle La Salle, afiliáu más sero a l' Association catholique de la jeunesse canadienne-française (l'ACJC), permitiéndo a la mocedá desarrollar el so sentimientu nacionalista participando en representaciones teatrales poniento n'escena personaxes históricos de la Nouvelle-France[5]. Él mesmu escribe delles pieces de tastu nacionalista, ente elles la obra teatral Charles Le Moyne (1910), un drama históricu en tres actos[6], y Peuple sans histoire (1918), una novela histórica sobre'l llamáu Informe Durham .

Muerte[editar | editar la fonte]

Marie-Victorin morrió nun accidente de coche en xunetu de 1944 en Saint-Hyacinthe a la edá de 59 años. Nomóse nel so honor un pabellón de la Universidá de Montreal, nel nuevo campus nobre'l monte Royal. El pabellón Marie-Victorin de la Universidá de Montréal contien une biblioteca, « ÉPC — Biologie », y amesta los departamentos de de comunicación, de bioloxía y d'educación de la Faculta d'Artes y Ciencies.

Estatua del Hermanu Marie-Victorin nel Xardín Botánicu de Montreal

Delles especies nomáes por Marie-Victorin[editar | editar la fonte]

  • Taraxacum laurentianum
  • Cirsium scariosum
  • Cirsium minganense[7]
  • Senecio rollandii N'acordanza del Hermanu Rolland-Germain.

Notes[editar | editar la fonte]

  1. Société canadienne d'histoire naturelle sobre archives.uqam.ca
  2. Madeleine Lavallée: Marie-Victorin, un itinéraire exceptionnel. Éditions Héritage Inc. 1983.|isbn=0777356546
  3. Marie-Victorin à la recherche de la flore laurentienne Cap-aux-diamants, 1996
  4. MON MIROIR. Journaux intimes, 1903-1920 . Éditions Fides. 2012. consultao'l 15.09.2017
  5. Madeleine Lavallée: Marie-Victorin, un itinéraire exceptionnel. Éditions Héritage Inc. 1983. isbn=0777356546
  6. Le frère Marie-Victorin : un intellectuel de combat. Consultao'l 15.09.2017
  7. Cirsium minganense