Mariano Montealegre Bustamante

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Mariano Montealegre Bustamante
Vida
Nacimientu 1783
Nacionalidá Bandera de Costa Rica Costa Rica
Fallecimientu

1843

(59/60 años)
Familia
Fíos/es
Oficiu
Oficiu políticu y diplomáticu
Cambiar los datos en Wikidata

Mariano Montealegre Bustamante (1783-1843) foi primer diplomáticu y primer Vicejefe d'Estáu de Costa Rica.

Biografía[editar | editar la fonte]

Nació na ciudá de Nueva Guatemala de l'Asunción, Guatemala, n'agostu de 1783. Foi fíu de Mariano Ignacio de Montealegre Balmaceda (-1802), orixinariu de Granada, España, y Josefa Bustamante (-1835), guatemaliana.

Casó n'abril de 1815 en San José, Costa Rica, con Gerónima Fernández Chacón, vilba de Félix Fernández y Carranza (m. 1814) y hermana del Xefe d'Estáu Manuel Fernández Chacón, cola que tuvo los siguientes fíos:

  1. José María Montealegre Fernández (1815-1887), Presidente de Costa Rica de 1859 a 1860, casáu en primeres nupcias en 1840 con Ana María Mora Porras (1819-1854), hermana de los Presidentes Miguel Mora Porras y Juan Rafael Mora Porras, y en segundes en 1858 con Sofía Matilde Joy Redman (1823-1908), británica.
  2. Mariano Montealegre Fernández (1816-1900), casáu en 1846 con Guadalupe Gallegos Sáenz (m. 1905), fía del Xefe d'Estáu José Rafael de Gallegos y Alvarado.
  3. Josefa Montealegre Fernández (1817-1821).
  4. Francisco Montealegre Fernández (1818-1875), casáu en 1852 con Josefa Victoriana Gallegos Sáenz (1827-1876), fía del Xefe d'Estáu José Rafael de Gallegos y Alvarado.
  5. Martín Montealegre Fernández (1819-1820).
  6. María Cecilia Montealegre Fernández (1820-1821).
  7. María Encarnación Montealegre Fernández (1822-1890), soltera, persona bien activa nel campu de la beneficencia y nes actividaes en pro del Hospiciu de Güérfanos de San José.
  8. Gerónima Montealegre Fernández (1823-1892), casada en 1848 con Bruno Carranza Ramírez, Presidente de la República en 1870.
  9. María Sara Montealegre Fernández (1826-circa 1839).
  10. Josefa Leonor Montealegre Fernández (1827-1861), soltera.
  11. María Aurelia Montealegre Fernández (1828-1883), casada en 1859 con José Concepción Pinto y Castro (1828-1898), Fiscal y maxistráu de la Corte Suprema de Xusticia de Costa Rica y fíu del Xefe d'Estáu Antonio Pinto Soares.
  12. Leopoldo Montealegre Fernández (1832-1892), casáu en 1860 con Ermida Quirós Flores (1843-1899), fía del Xeneral José Manuel Quirós y Blanco.

Amás, tuvo con Petronila del Castillo Villagra, vilba de Casiano Porras y Sandoval y hermana del Presidente de les Cortes de Cádiz Florencio del Castillo, otros dos fíes:

  • 13. Madalena del Castillo Villagra (1811-1875), casada en primeres nupcias en 1827 con Santiago Millet Saint-Jean (m. 1838), francés, y en segundes en 1838 con Gregorio Escalante Nava (matrimoniu anuláu en 1855).
  • 14. Antonia Rita del Castillo Villagra (1813-1866), casada en 1838 con Léonce De Vars Dumartray, francés.

Factor de Tabacos[editar | editar la fonte]

Emprestó servicios nes Factoría de Tabacos de Nicaragua y de San Salvador. Establecer en Costa Rica alredor de 1809. En 1818 foi nomáu como Factor de Tabacos de Costa Rica, cargu que sirvió con enfotu y aciertu mientres un enllargáu periodu.

Comisionado en Nicaragua[editar | editar la fonte]

En mayu de 1823 foi designáu Comisionado de Costa Rica ante los gobiernos de Granada y Llión de Nicaragua. Ye célebre la respuesta con que tornó'l nomamientu: "Si la mio curtia penetración pudo algamar daqué de la importancia de la comisión, tamién me fixo conocer qu'el que la desempeñe ten de tar revistíu d'instrucción y de unes conocencies bien cimeres a lo llindao de los míos ; y si la Patria ye acreedora a los servicios de tolos individuos de que ye compuesta y debe caúnu emprestase gustosu a faelos, tamién esta rigorosamente obligáu a nun engañar almitiendo los emplegos o comisiones que por una equivocación confirió-y. Este ye'l mio casu, pos, veo precisáu a manifestar a V. Y. que nun tengo instrucción pa desempeñar les obligaciones d'Unviáu, porque enxamás visité aula dalguna y porque escarezo de mil cuesas y especialmente de conocencies polítiques, tales cualos tienen d'afatar al que se faiga cargu d'asemeyada empresa... Nel senu de la provincia y fora d'él y nel mesmu Llión tien V. Y. dellos suxetos, que investidos d'esti poder déan-y honor a esta Provincia pola so instrucción y patriotismu, y nel mio nun s'atopa más que'l segundu requisitu."

Sicasí, la Xunta Gubernativa de Costa Rica confirmó la designación y Montealegre convirtióse asina nel primer diplomáticu de la hestoria costarricense. Desempeñó la so función con gran responsabilidá y aciertu, y llogró la firma del tratáu Montealegre-Velasco con Granada y del tratáu Montealegre-Solís con Llión.

Otros cargos[editar | editar la fonte]

De 1824 a 1825 foi Vicejefe d'Estáu. Foi escoyíu como miembru de l'Asamblea Constituyente de 1842, pero nun exerció'l cargu por motivos de salú.

Actividaes privaes[editar | editar la fonte]

Entamó con entusiasmu'l cultivu del café nes vecindaes de San José y aportó a el más importante productor cafetaleru de la so dómina, polo que se-y conoz col nome de el Rei del Café. Tamién tuvo intereses na esplotación minera nel monte del Aguacate y una casa comercial en San José.

Fallecimientu[editar | editar la fonte]

Morrió en San José, Costa Rica, el 18 de payares de 1843. Foi soterráu nel campusantu de San José.

Referencies[editar | editar la fonte]

Documentación sobre la misión diplomática de Montealegre: Archivu Nacional de Costa Rica, Seición Histórica, Archivu Provincial Independiente, númberos 444, 450, 994, 657, 786, 828, 972, 992 y 997.




Mariano Montealegre Bustamante