Margaret Leinen

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Margaret LeinenPicto infobox character.png
Vida
Nacimientu

20  de setiembre de 1946

[1] (75 años)
Nacionalidá Bandera de Estaos Xuníos d'América Estaos Xuníos
Estudios
Estudios Universidá d'Illinois
United States Army War College (es) Traducir
Universidá de Rhode Island
Universidad Estatal de Oregón (es) Traducir
Oficiu oceanógrafa, xeólogaambientalista
Llugares de trabayu La Jolla
Emplegadores Universidá de Rhode Island
Instituto Scripps de Oceanografía (es) Traducir  (2013 -
Universidá de California en San Diego  (2013 -
Premios
Miembru de Academia Estauxunidense de les Artes y les Ciencies
Cambiar los datos en Wikidata

Margaret Leinen (20 de setiembre de 1946 (75 años) ye una oceanógrafa estauxunidense;[3] y, vicecanciller de Ciencies Marines. Leinen foi nomada la 11º direutora del Scripps Institución d'Oceanografía, según decana de la Escuela de Ciencies Marines na Universidá de California, San Diego.[4] Ye una oceanógrafa gallardoniada, con esperiencia na ciencia oceánica, el clima global, lo ambiental, l'alministración federal de la investigación, y les organizaciones ensin fines d'arriquecimientu.

Tuvo un impautu importante n'investigaciones al mar, dirixiendo 24 cruceros d'estudios. Dirixó dos cruceros importantes: el DSV Alvin a la dorsal de Juan de Fuca y Mariana Back-Arc; estudiando sedimentación de pozos hidrotermales.

Educación[editar | editar la fonte]

En 1969, recibió'l Bachelor en xeoloxía pola Universidá d'Illinois, una maestría n'oceanografía xeolóxica pola Universidá Estatal d'Oregón en 1975, y la so doctoráu n'oceanografía en 1980 pola Universidá de Rhode Island.[5]

Personal[editar | editar la fonte]

La pasión de Margaret pola xeoloxía surdió-y nel primer añu na universidá d'Illinois. El so profesor de xeoloxía tuvo un gran impautu na so opinión personal de la xeoloxía; Leinen tomaría parte en viaxes de campu bien intuitivu xunto al so profesor, según estudiantes de posgráu nes sos clases. Eso desempeñó un papel a gran escala na so eleición de siguir xeoloxía a otros llargores.

Margaret hai enfatizado la necesidá de la diversidá en xeoloxía. Afirma que les muyeres y los grupos minoritarios precisen tar representaos na xeoloxía. Destaca la idea de que los grupos minoritarios apurren nueves perspectives al enfoque científicu. Y señala la importancia de prevenir l'estancamientu dientro de la investigación científica.[6]

Carrera[editar | editar la fonte]

Leinen ye una líder nacional n'oceanografía. Interesóse y contribuyó a investigar en munchos campos, como paleo-oceanografía, paleoclimatología, ciclos biogeoquímicos, y cambéu climáticu.

Enantes, foi vicerectora de Programes Marinos y Ambientales y decana de la Escuela de posgráu d'Oceanografía de la Universidá de Rhode Island; Direutora asistente en Geociencias y Coordinadora d'Educación y Estudios Ambientales na Fundación de Ciencia Nacional, Presidenta del Fondu de Respuesta del Clima; y, vicerectora d'Iniciatives Marines y Ambientales y direutora executiva de la Caña de Puertu del Institutu Oceanográficu de la Universidá Atlántica de Florida.

Ye presidenta del Conseyu d'alministración de la Unión Americana de Xeofísica; miembru del Conseyu Nacional de Ciencia y Ambiente; miembru del distinguíu Conseyu de Lideralgu de la Iniciativa Conxunta de la Comisión Oceánica; y ex-presidenta de la Sociedá d'Oceanografía[7]

Leinen definió les téuniques utilizaes pa estremar la composición química del sedimentu na so obra "The origin of paleochemical signatures in North Pacific pelagic clays" ("L'orixe de les firmes paleoquímicas nos magres peláxicos del Pacíficu Norte"). Tamién atopó una manera de midir con mayor exactitú'l conteníu de ópalo en sedimentos d'agües fondes utilizando una téunica que nun se basa na integridá estructural. Esta téunica describir na so publicación "A normative calculation technique for determining opal concentrations in deep-sea sediment" ("Una téunica de cálculu normativu pa determinar les concentraciones de opalos en sedimentos d'agües fondes").[8]

Honores[editar | editar la fonte]

Membresías[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Biblioteca Nacional de Francia. «autoridaes BNF» (francés). Consultáu'l 31 avientu 2019.
  2. Biblioteca Nacional de Francia. «catálogo general de la Biblioteca Nacional de Francia» (francés). Biblioteca Nacional de Francia. Consultáu'l 27 marzu 2017.
  3. Klein, George DeVries (2009). «Rocknocker: A Geologist's Memoir» (n'inglés). B.C. CCB Pub.. 
  4. «New Vice Chancellor for Marine Sciences Creates Vision for Scripps Oceanography». Scripps Institution of Oceanography, UC San Diego (24 d'ochobre de 2013). Consultáu'l 1 de xunetu de 2014.
  5. «Direutor's Biography». Scripps Institution of Oceanography, UC San Diego (marzu de 2014). Consultáu'l 1 de xunetu de 2014.
  6. «Margaret Leinen» (2015). Archiváu dende l'orixinal, el 2 d'avientu de 2016. Consultáu'l 1 d'avientu de 2016.
  7. «AGU President». American Geophysical Union. Consultáu'l 13 de xineru de 2015.
  8. «A normative calculation technique for determining opal in deep-sea sediments». Geochimica et Cosmochimica Acta 41:  páxs. 671–676. mayu de 1977. http://www.sciencedirect.com./science/article/pii/0016703777903040. 
  9. «American Association for the Advancement of Science». Archiváu dende l'orixinal, el 6 de xineru de 2015. Consultáu'l 13 de xineru de 2015.
  10. «Geological Society of America». Consultáu'l 13 de xineru de 2015.
  11. Announcement of U.S. Science Envoys. 26 de febreru de 2016. http://www.state.gov/r/pa/prs/ps/2016/02/253734.htm. Consultáu 'l 19 de mayu de 2016. 

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]