Mar de la China Meridional

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Mar de la China Meridional
南海 - Dagat Luzon - Biển Đông
Océanu o mar de la IHO (n.º id.: 49)
Llocalización alministrativa
Xeografía
Mar Océanu Pacíficu
Islla(s) Taiwán, Borneo
Islles interiores Hainan (CHN), islles Calamianes (FIL) y islles Spratly (apostaes)
Accidentes
Superficie 3 500 000 km²
Mapa
Locatie Zuid-Chinese Zee.PNG

El mar de la China Meridional o mar del Sur de China, simplificáu mar de la China (chinu: 南海, pinyin: Nán Hǎi, lliteralmente «Mar del Sur») y tamién conocíu en Filipines como mar Occidental de Filipines[1] (n'inglés West Philippine Sía), ye un mar marxinal del océanu Pacíficu. Entiende la área llindada pola mariña oriental asiática, dende Singapur hasta'l estrechu de Taiwán, y les islles de Borneo y l'archipiélagu de les Filipines. Abarca aprosimao 3 500 000 km², un millón de kilómetros cuadraos más qu'el mar Mediterraneu y dos millones más qu'el golfu de Méxicu.

Hai cientos de pequenes islles nel mar de la China Meridional, que s'arrexunten n'archipiélagos y que la so soberanía ye oxetu de reclamaciones poles naciones vecines. Esta competencia reflexar na diversidá de nomes utlilizados en tales islles y n'el mesmu mar.

Xeografía[editar | editar la fonte]

La Organización Hidrográfica Internacional define'l mar de la China Meridional, estendiéndose según una dirección SO-NE. El so llende sur ye'l paralelu 3°S ente la islla de Sumatra y Kalimantan (estrechu de Karimata); el so llende norte ye l'estrechu de Taiwán (ente la punta norte de la isla de Taiwán a la mariña de la provincia china de Fujian). El golfu de Tailandia bordia'l mar de la China Meridional escontra l'oeste.

Los Estaos y territorios que bordien el mar de la China Meridional son (dende'l norte en dirección de les aguyes del reló): China, Macáu, Hong Kong, Taiwán, Filipines, Malasia, Brunéi, Indonesia, Singapur, Tailandia, Camboya y Vietnam.

Los principales ríos que desagüen nel mar son: el ríu de les Perlles (2.200 km), el ríu Min y el ríu Jiulong, en China; el ríu Coloráu (1.149 km) en Vietnam; el ríu Mekong, el ríu Rajang nel estáu malayu de Pahang; y el ríu Pasig, en Filipines.

El mar estiéndese al traviés d'una plataforma continental. Mientres la última glaciación, los niveles del mar en tol mundu yeren dellos cientos de metros inferiores a los actuales y l'isla de Borneo formaba parte del continente asiáticu.

Islles[editar | editar la fonte]

Hai más de 200 islles y petones identificaos nesti mar, de los que 104 pertenecen a les islles Spratly, archipiélagu que la so zona económica esclusiva entiende 729 000 km². La mayor d'estes islles ye Taiping o Itu Aba, que tien 1,5 km de llargu y un altor mediu de 3,8 m.

Historia[editar | editar la fonte]

Les escavaciones realizaes a principios del añu 2000 nel sitiu de Oc Eo, nel sur de Vietnam, dexen entender meyor una cultura que, siquier nel III sieglu d. C, tomaba les actuales Vietnam, Camboya y Tailandia. Esta cultura caltenía relaciones con China y les influencies indies nella yeren evidentes, con estatues de Buda y Visnú. Los buques estranxeros llegaben a Oc Eo a intercambiar mercancíes.

Denys Lombard (1938-1998), especialista indonesiu n'Asia oriental y Asia sudoriental, vía nel mar de la China Meridional un Mediterraneu del Estremu Oriente», un llugar d'intercambios comerciales y culturales ente les distintes riberes, china, indochina y insulindia.

Geopolítica[editar | editar la fonte]

Mapa de les reclamaciones marítimu y territorial de cada país.

Dos archipiélagos nel mar de la China Meridional, les islles Paracelso y les islles Spratly, son motivu d'una disputa territorial[2] ente les zones costeres de China, Taiwán, Filipines, Malasia, Brunéi, Indonesia y Vietnam, tantu por razones nacionalistes, económiques (probablemente hai ellí depósitos de petróleu y gas) y estratéxiques (atopar nuna ruta marítima bien allegada).

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «CNN Philippines - West Philippine Sía».
  2. «Tensiones nel Mar de China Meridional». Documento Analís (Institutu Español d'Estudios Estratéxicos). 2012. http://www.ieee.es/Galerias/ficheru/docs_analisis/2012/DIEEEA33-2012_TensionesMarChina_MLI.pdf. Consultáu el 13 d'avientu de 2016. 

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Mar de la China Meridional