María Ostiz

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
María Ostiz
Vida
Nome completu María Dolores Ostiz Espila
Nacimientu

Avilés8  de xunu de 1944

(75 años)
Nacionalidá Bandera d'España España
Familia
Casáu/ada con Ignacio Zoco Traducir
Estudios
Estudios Universidá de Navarra
Oficiu
Oficiu cantante
Premios
Instrumentu musical voz
IMDb nm0652430
Cambiar los datos en Wikidata

María Ostiz, nome artísticu de María Dolores Ostiz Espila, (8  de xunu de 1944Avilés) ye una cantante asturiana.

Biografía[editar | editar la fonte]

Con tan solu cuatro años treslladar a vivir a Navarra colos sos padres Juan Ostiz (1913-2007) y Babila Espila (1917-2018). En Pamplona siguió estudios de cantar y darréu instalóse en Madrid pa estudiar Arte Dramático. Llogró tamién la Llicenciatura en Filosofía y Lletres pola Universidá de Navarra.

En 1965 grabó'l so primer discu, Buscando amor, cola compañía RCA y sol nome artísticu de Lorella. En 1966, yá con Hispavox, empezó a definir el so propiu estilu musical como solista de marcáu calter acústicu ya influencies populares y folk.

Acompañada de la so guitarra, n'años socesivos collechó ésitos tantu versionando cantares populares como Na veiriña do mar (1970) o Miña Rianxeira (1971) como con temes propies como Nun sabes cómo sufrí o Un pueblu ye.

En 1976 ganó'l Festival OTI del cantar celebráu n'Acapulco, cola tema Canta billoriu, constituyendo la primer victoria d'España nel festival.

Dempués de grabar dellos discos, que llograron notable espardimientu, retiróse finalmente del mundu del cantar.

Foi esposa del futbolista de Osasuna y Real Madrid Ignacio Zoco, que finó'l 28 de setiembre de 2015.

En 2011 recibió en xunto col so home'l Premiu Francisco de Javier.[1]

Discografía[editar | editar la fonte]

  • Buscando amor (1965) (EP).
  • María Ostiz (1967).
  • María Ostiz (1968).
  • Canta canta... (1970).
  • Les allegríes vanse (1972).
  • Lo meyor de María Ostiz (1973).
  • Pincelaes (1975).
  • Canta billoriu (1976).
  • Un pueblu ye (1977).
  • Suañu d'un home cansáu (1980).
  • Lo meyor de María Ostiz vol. II (1983).
  • Muyer (1987).
  • María Ostiz: Ésitos de dos en dos (1967-1978) (1998).

Referencies[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Gualberto Capo
Ganadora del Festival de la OTI
1976
Socesor:
Eduardo González
Predecesor:
Cecilia
España nel Festival de la OTI
1976
Socesor:
Trigu Llimpiu
María Ostiz