Manuel Antonio Díez

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Manuel Antonio DíezPicto infobox character.png
Vicepresidente de Venezuela Traducir

Vida
Nacimientu 1838
Nacionalidá Bandera de Venezuela Venezuela
Fallecimientu

29  d'avientu de 1916

(77/78 años)
Oficiu
Oficiu científicu y médicu
Cambiar los datos en Wikidata

Manuel Antonio Díez (1838-29 d'avientu de 1916)[1] foi un médicu y militar venezolanu.

Fíu del tamién militar y prócer de la independencia de Venezuela Mariano Díez. Estudió inxeniería y medicina. En 1860, graduar de teniente d'inxenieros na Academia Militar de Matemátiques y en 1865, de doctor en medicina y ciruxía na Universidá Central de Venezuela.

Foi vicepresidente de la república mientres el mandatu de Joaquín Crespo 1884-1886, y al terminar Crespo'l so mandatu, apurre'l poder a Díez hasta que Antonio Guzmán Blanco asume esi mesmu añu.[2] Dempués d'apurrir el poder a Guzmán Blanco continua na vicepresidencia hasta 1887, cuando Guzmán Blanco escueye a Hermógenes López, nuevu vicepresidente.

Diez tamién collabora con Joaquín Crespo nel derrocamientu del doctor Guillermo Tell Villegas n'ochobre de 1892 y vuelve a la vicepresidencia nesi añu.

En 1896 retirar de la vida política y dedícase a la medicina, publicando, ente otros, un Tratáu de l'alimentación (1896). Tamién escribió estudios y ensayos en dellos periódicos y revistes venezolanos: La Opinión Nacional (hasta 1892), en La Selmana, el Diariu de Caracas y El Coxu Ilustráu (a partir de 1892). Nos sos últimos años, dedicar a escribir comedies como L'antroxu de Caracas (1911); Perfiles (1913); Cuadros vivos (1913); Mio, to, so (1915) y zarzueles: Pasáu y presente; Pascualina (1915).


Referencies[editar | editar la fonte]



Manuel Antonio Díez