Luis Suárez Fernández

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Luis Suárez Fernández
COA Spain 1945 1977.svg
procurador nes Cortes fraquistes


rector de la Universidad de Valladolid Traducir

Vida
Nome completu Luis Suárez Fernández
Nacimientu

Xixón25  de xunu de 1924

(95 años)
Nacionalidá Bandera d'España España
Familia
Fíos/es
Estudios
Estudios Universidá d'Uviéu
Universidá de Valladolid
Universidá de Madrid
Direutor/a de tesis de Luis Vicente Díaz Martín
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu profesor universitariu, historiador, profesor, caderalgu d'universidá y políticu
Llugares de trabayu Madrid
Emplegadores Universidá Autónoma de Madrid
Universidá de Valladolid
Premios
Miembru de Real Academia de la Historia
Opus Dei Traducir
Creencies
Relixón Ilesia Católica
Cambiar los datos en Wikidata

Luis Suárez Fernández (Xixón, 25 de xunu de 1924) ye un profesor, historiador y Real Academia de la Hestoria académicu español, rector de la Universidá de Valladolid, y direutor xeneral d'Universidaes ya Investigación mientres la dictadura franquista.

Biografía[editar | editar la fonte]

Nacíu na ciudá asturiana de Xixón en xunu de 1924,[1] foi caderalgu de les Universidaes de Valladolid (1955-1973) y Autónoma de Madrid (1973-1989), amás de profesor eméritu d'esta postrera. Dirixó la Escuela d'Hestoria y Arqueoloxía del CSIC en Roma. La so llinia d'investigación xira en redol a la Baxa Edá Media, cuantimás la dómina de los Reis Católicos, magar estudió otres temes como Roma, l'Oriente Antiguu o los xudíos.

Tres la muerte de Francisco Franco convenció a la familia del dictador por que caltuvieren los documentos nun archivu,[2] anguaño propiedá de la Fundación Francisco Franco. Suárez foi unu de los pocos historiadores que pudo investigar primeramente nesi archivu, lo cual dexó-y publicar en 1984 Francisco Franco y el so tiempu, una estensa obra n'ocho volumen.[3][4] Dellos historiadores quexar d'esta exclusividad.[5][6] La so entrada biográfica sobre Franco nel Diccionariu Biográficu Español de la Real Academia de la Hestoria, publicáu en 2011, amenó discutiniu pol so allugamientu favorable al biografiado.[7][6][8][9] Ye tamién presidente de la Hermandá del Valle de los Cayíos.

Casáu dende 1956 con Josefina María Bilbao, llicenciada n'Hestoria, son padres de trés fíos.[10]

Carrera académica[editar | editar la fonte]

Estudió Filosofía y Lletres nes Universidaes d'Uviéu y Valladolid, y doctoróse n'Hestoria'l 16 de xunu de 1947 pola Universidá de Madrid. En 1955 llogró la cátedra de Prehistoria y Hestoria Universal de les Edaes Antigua y Media y d'Hestoria Xeneral de la Cultura en Valladolid,[11] aportando a decanu (1963) y rector (1965[12] - 1972[13]), y como tal fundó la primer cátedra universitaria de Cine. En 1973 pasó a la cátedra d'Hestoria Medieval de l'acabante inaugurar Universidá Autónoma de Madrid, de la que dirixía (ente 1975 y 1978) la Escuela Española d'Hestoria y Arqueoloxía en Roma del CSIC (yá yera xefe de seición de la Escuela d'Estudios Medievales del CSIC dende 1956).

Dende 1990 ye caderalgu eméritu d'Hestoria Medieval de la Universidá Autónoma de Madrid.[14] Investigó n'archivos españoles, italianos, británicos y franceses. Ye autor d'unos 50 llibros, numberosos artículos y collaborador nunes 70 obres colectives.

Ente 1981 y 1992 dirixó, xunto a José Luis Comellas, Demetrio Ramos y José Andrés Gallego, la Hestoria xeneral d'España y América, en 19 tomos.[15] [16]

En 1994 ingresó na Real Academia de la Hestoria con un discursu tituláu Monarquía hispana y revolución trastámara. Foi contestáu por Juan Pérez de Tudela y Bueso.

En 2001 recibió'l Premiu Nacional d'Hestoria d'España pola so obra Sabela I, reina.

Foi consideráu por Julio Valdeón Baruque unu de los medievalistes más importantes del sieglu XX n'España.[17]

Carrera política[editar | editar la fonte]

Mientres la dictadura franquista, Luis Suárez foi procurador en Cortes por ser rector d'universidá.[18] En xunu de 1972 foi nomáu direutor xeneral d'Universidaes ya Investigación pol ministru d'Educación José Luis Villar Palasí.[19] Foi calteníu nel cargu pol nuevu ministru Julio Rodríguez Martínez, nomáu en xunu de 1973 por Carrero Blanco. Participó a les órdenes d'ésti na reforma del calendariu universitariu que retardó l'empiezu del cursu de primeru de carrera a xineru de 1974,[20] dexando a 100.000 estudiantes ensin clases mientres tou un trimestre.[21]

Tres l'asesinatu de Carrero Blanco n'avientu de 1973, el nuevu presidente del Gobiernu Carlos Arias Navarro reemplazó a Julio Rodríguez por Cruz Martínez Esteruelas, que darréu revocó la reforma del calendariu universitariu[22] y cesó nel so cargu a Luis Suárez.[23]

Ideoloxía y relixón[editar | editar la fonte]

Declárase monárquicu y satisfechu pola restauración de la Monarquía n'España.[24] [25] [18] Ye católicu y miembru del Opus Dei.[26][27]

Ta venceyáu a la Fundación Francisco Franco y, siquier hasta 2002, foi l'únicu historiador autorizáu a investigar los sos fondos.[28] Tamién ye presidente de la Hermandá del Valle de los Cayíos. El tamién historiador Santos Juliá llamó a Suárez "historiador d'estrema derecha"[28] y Juan José Laborda asígna-y una ideoloxía franquista.[7]

Suárez declaró'l so desalcuerdu con que les decisiones adoptar por mayoría.[29] Afirma qu'el españoles tendríen de ser "el defensores del catolicismu" y llamenta que se suprimiera'l serviciu militar obligatoriu n'España.[30] Per otra parte cunta que "la diferencia ente home y muyer, qu'agora non se quier almitir, ye que l'home tien más capacidá racional para tomar de decisiones, pero la muyer tien más capacidá instintiva, tien una superioridá nel sentimientu."[29]

N'Hestoria considera que l'orixe d'España remonta al añu 418, cola cayida del Imperiu Romanu y la formación del reinu visigodu de Toledo, y niega qu'el nacionalismu vascu tenga fundamentu históricu.[29] Foi testigu na causa de beatificación de la reina Isabel "la Católica", sobre la qu'escribió dellos llibros, y afirmó que-y allegraría que se -y beatificara.[31] Tamién afirmó que "España nun llevó a América más que dos cuesas, el caballu y el Padrenuesu".[31]

Obres[editar | editar la fonte]

Honores y condecoraciones[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Fidel Jorge López Aparicio
Logotipo de la Universidad de Valladolid.svg
Rector de la Universidá de Valladolid

1965-1972
Socesor:
José Ramón del Sol Fernández
Predecesor:
Enrique Mariña Novella[19]
COA Spain 1945 1977.svg
Director xeneral d'Universidaes ya Investigación

1972-1974
Socesor:
Felipe Lucena Conde[23]
Predecesor:
José Gella Iturriaga
Coat of Arms of the Spanish Royal Academy of History.svg
Miembru de la Real Academia de la Hestoria
(Medaya 4)
dende 1993
Socesor:
-

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Valdeón Baruque, 2000, p. 30.
  2. militares-de-la guerra civil Stanley G. Payne. Franco y los militares de la Guerra Civil, en Revista de Llibros
  3. Suárez Fernández, Luis (1984). Francisco Franco y el so tiempu editorial = Fundación Nacional Francisco Franco. ISBN 978-84-85993-03-1.
  4. Aróstegui, 1992, p. 89.
  5. [1][2]. Vease tamién memoria histórica.
  6. 6,0 6,1 Marcos, J. M.; Corroto, P.; García Xaén, B. historiadores sollértense ante-la-hagiografia-de-francu «Los historiadores sollértense ante l'haxografía de Franco», 30/05/2011
  7. 7,0 7,1 Laborda, 2014.
  8. Hestoria.pdf Comunicáu de la Real Academia de la Hestoria. 3 de xunu de 2011
  9. Thomas, Hugh (29 d'abril de 2012). El Diccionariu Biográficu Español. ABC. http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/abc/2012/04/29/003.html. 
  10. Ana Zabalza (1999). «Conversación en Madrid con Luis Suárez Fernández». Anuariu d'Hestoria de la Ilesia. Consultáu'l 1 de xunu de 2013.
  11. Orde de 8 de febreru de 1955 pola que se noma Catedráticu de la Universidá de Valladolid a don Luis Suárez Fernández.
  12. «Decreto 2745/1965». Boletín Oficial del Estáu (24 de setiembre de 1965). Consultáu'l 26 de mayu de 2013.
  13. «Decreto 2332/1972». Boletín Oficial del Estáu (18 de setiembre de 1972). Consultáu'l 26 de mayu de 2013.
  14. Resolvimientu de 12 de xineru de 1990, de la Universidá Autónoma de Madrid, pola que se noma Profesor eméritu a don Luis Suárez Fernández.
  15. (2004) en José Andrés-Gallegu: Historia de la historiografía española, 2ª, Atopo, 180, 327. ISBN 9788474907094.
  16. Historia xeneral d'España y América. Ediciones Rialp. ISBN 978-84-321-2119-7.
  17. Valdeón Baruque, 2000, pp. 29-30.
  18. 18,0 18,1 Suárez Fernández, Luis (9 d'ochobre de 2006). Una bien particular memoria histórica. ABC. http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/abc/2006/10/09/003.html. 
  19. 19,0 19,1 «BOE 24 de xunu de 1972» (24 de xunu de 1972). Consultáu'l 21 de mayu de 2013.
  20. (2008) Subversivos y malditos na Universidá de Sevilla (1965-1977). Centru d'Estudios Andaluces. ISBN 8461273524., p.377
  21. Julio Rodríguez: "Impresiones d'un ministru del almirante Carrero". 16 de marzu de 1974. http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/blancu.y.negru/1974/03/16/059.html. Consultáu 'l 26 de mayu de 2013. 
  22. «Decreto 198/1974». Boletín Oficial del Estáu (26 de xineru de 1974). Consultáu'l 26 de mayu de 2013.
  23. 23,0 23,1 Toma de posesión del nuevu Director Xeneral d'Universidaes. 22 de xineru de 1974. http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/sevilla/abc.sevilla/1974/01/22/026.html. Consultáu 'l 26 de mayu de 2013. 
  24. Suárez Fernández, Luis (8 de xunu de 2002). Venticinco años dempués. ABC. http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/abc/2002/06/08/003.html. 
  25. Suárez Fernández, Luis (1 de payares de 2005). Leonor na Hestoria d'España. ABC. http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/abc/2005/11/01/003.html. 
  26. Un conseyu del Fundador del Opus Dei
  27. Una ventana abierta sobre lo que ye'l Opus Dei
  28. 28,0 28,1 Los historiadores esixen al Gobiernu qu'abra los archivos de la Fundación Francisco Franco. El País. 20 de setiembre de 2002. http://elpais.com/diariu/2002/09/20/cultura/1032472803_850215.html. Consultáu 'l 19 d'avientu de 2012. 
  29. 29,0 29,1 29,2 mayor%C3%ADa-tuvo--raz%C3%B3n-ye-imposible-que-les mayor%C3%ADas-tengan-raz%C3%B3n Entevista a Luis Suárez Fernández. Diariu Yá. 10 d'ochobre de 2008. http://www.diarioya.es/content/nunca-la mayor%C3%ADa-tuvo--raz%C3%B3n-ye-imposible-que-les mayor%C3%ADas-tengan-raz%C3%B3n. Consultáu 'l 19 d'avientu de 2012. «Nunca la mayoría tuvo razón, ye absolutamente imposible que les mayoríes tengan razón.». 
  30. ilesia-que-nun ye-violenta-pero-ye-ninguneante Entevista a Luis Suárez Fernández 2ª parte. Diariu Yá. 11 d'ochobre de 2008. http://www.diarioya.es/content/hai-una-persecuci%C3%B3n-bien-intelixente-contra-la ilesia-que-nun ye-violenta-pero-ye-ninguneante. Consultáu 'l 19 d'avientu de 2012. 
  31. 31,0 31,1 Entevista a Luis Suárez, historiador y testigu nel procesu de beatificación. Zenit. 3 d'abril de 2003. http://www.zenit.org/article-8551?l=spanish. Consultáu 'l 19 d'avientu de 2012. 
  32. Reial Acadèmia de Bones Lletres de Barcelona.
  33. Gran Enciclopedia Aragonesa. Congresos d'Hestoria de la Corona d'Aragón

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]









Luis Suárez Fernández