Luis Barros Borgoño

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Luis Barros Borgoño
Luis Barros Borgoño Vicepresidente.jpg
ministru de Facienda de Chile

Vida
Nome completu Luis Emilio Barros Borgoño
Nacimientu Santiagu26  de marzu de 1858
Nacionalidá Bandera de Chile Chile
Llingua materna castellán
Fallecimientu

Santiagu26  de xunetu de 1943

(85 años)
Estudios
Estudios Universidá de Chile 1880) : Derechu
Llingües castellán
Oficiu
Oficiu políticu, diplomáticu, ministru, abogáu, escritor y historiador
Creencies
Partíu políticu Partido Liberal Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Luis Barros Borgoño (Santiago, 26 de marzu de 1858-ib., 26 de xunetu de 1943) foi un políticu, ministru d'Estáu y diplomáticu chilenu qu'ocupó la vicepresidencia de la República.

Biografía[editar | editar la fonte]

Primeros años de vida[editar | editar la fonte]

Foi fíu de Manuel Barros Arana y d'Eugenia Borgoño Vergara, y sobrín del intelectual Diego Barros Arana. Titular d'abogáu na Universidá de Chile en 1880.

Vida pública[editar | editar la fonte]

Foi profesor d'hestoria nel Institutu Nacional y de derechu penal y civil nesta casa d'estudios. Decanu de la Facultá de Filosofía y Humanidaes, foi profesor d'hestoria documental nel Institutu Pedágógico, presidente del Conseyu de Belles Artes y miembru del Conseyu d'Instrucción Pública. Coles mesmes exerció como fiscal y relator de la Corte Suprema de Xusticia en 1884. Fundó diverses caxes —Agraria, de Seguru Obreru, d'Emplegaos Públicos, etc.—. Como políticu, foi presidente del Partíu Lliberal. Yera secretariu del xeneral Manuel Baquedano cuando'l presidente de la República José Manuel Balmaceda dexó acéfalu'l gobiernu en 1891, mientres la guerra civil. Foi ministru de Guerra y Marina col presidente de la República José Manuel Balmaceda ente 1889 y 1890, Manuel Baquedano en 1891, Jorge Montt ente 1892, 1895 y 1896. Foi ministru de Relaciones Esteriores na presidencia de Jorge Montt en 1894.

Na alministración de Germán Riesco foi ministru de Facienda en 1901, y na Juan Luis Sanfuentes, de ministru de Relaciones Esteriores en 1918. Tocó-y cumplir llabores diplomáticos n'Arxentina como embaxador, y amás foi miembru del Tribunal de L'Haya.

Foi designáu candidatu a la presidencia de la República en 1920 polos lliberales-unionistes y conservadores, na consulta tuvo d'enfrentar al lliberal-aliancista Arturo Alessandri Palma, el «Lleón de Tarapacá». El conservadores fueron acordaos n'apurri-y el so sofitu, yá que anque representaba a la Unión Nacional, provenía d'una familia de lliberales llibrepensadores. Foi ganáu per un estrechu marxe —él llogró más voto pero Alessandri más eleutores—. Sicasí, al arrenunciar en forma indeclinable de Alessandri en 1925, Barros ocupó la vicepresidencia por más de dos meses, hasta la eleición de Emiliano Figueroa Larraín el 23 d'avientu d'esi añu. Desempeñóse como embaxador de Chile n'Arxentina ente 1936 y 1938, mientres la segunda alministración de Alessandri.

Obra[editar | editar la fonte]

Paralela a la so vida política, Barros desenvolvió una faceta como escritor, publicando diverses obres de calter históricu. Sobresalen ente elles;

  • Cursu d'hestoria xeneral
  • Hestoria de la Misión Muzi
  • La Lliga de les Naciones
  • Los trataos de Bolivia
  • Vida del Almirante Lynch
  • Misión Barro Arana en La Plata (obra na que defendía l'actuación del so tíu, Diego Barros Arana, nes negociaciones con Arxentina)
  • La Cuestión del Pacíficu y Les Nueves Orientaciones de Bolivia (1922)

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • <cite style="font-style:normal" id="Referencia-Gispert-2003">Gispert (2003). Enciclopedia de Chile: diccionariu 1 (en es). Oceano. ISBN 844942335X.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Precedíu por:
Ismael Valdés Valdés
Ministru de Guerra y Marina
7 de payares de 1889 - 20 de xineru de 1890
Asocedíu por:
José Miguel Valdés Carrera
Precedíu por:
Nicanor Ugalde
Ministru de Guerra y Marina
29 d'agostu de 1891 - 31 d'agostu de 1891
Asocedíu por:
Joaquín Walker Martínez
Precedíu por:
Ventura Blanco Viel
Ministru de Guerra y Marina
14 de marzu de 1892 - 11 de xunu de 1892
Asocedíu por:
Luis Arteaga
Precedíu por:
Ismael Valdés Valdés
Ministru de Guerra y Marina
24 de payares de 1895 - 18 de setiembre de 1896
Asocedíu por:
Manuel Bulnes Pintu
Precedíu por:
Ventura Blanco Viel
Ministru de Relaciones Esteriores, Cultu y Colonización
1894
Asocedíu por:
Mariano Sánchez Fontecilla
Precedíu por:
Juan Luis Sanfuentes
Ministru de Facienda
3 d'ochobre de 1901 - 18 de payares de 1901
Asocedíu por:
Enrique Villegas Encalada
Precedíu por:
Ruperto Bahamonde
Ministru de Relaciones Esteriores, Cultu y Colonización
28 de payares de 1918
Asocedíu por:
Alamiro Huidobro Valdés
Precedíu por:
Francisco Mardones Otaíza
Ministru del Interior
1 d'ochobre de 1925
Asocedíu por:
Manuel Véliz
Precedíu por:
Arturo Alessandri Palma
Presidente de la República
Vicepresidente de Chile
Coat of arms of Chile.svg
1 d'ochobre de 1925 - 23 d'avientu de 1925
Asocedíu por:
Emiliano Figueroa Larraín
Presidente de la República










Luis Barros Borgoño