Llingües judeorromances

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Les llingües judeorromances son les llingües derivaes de les Llingües romániques, falaes por delles comunidaes xudíes, y alteriaes hasta tal puntu que llograron reconocencia como lengua propies, apigurándose nel numberosu grupu de llingües xudíes.

Idiomes[editar | editar la fonte]

Judeocatalán[editar | editar la fonte]

El judeocatalán (dacuando denomináu tamién catalánico) foi faláu polos emigrantes de 1492 de les comunidaes xudíes del norte y este de España, en Cataluña, según nes Islles Baleares. Güei escastáu ensin sabese a ciencia cierta cuando dexó de falase.

Judeoitaliano[editar | editar la fonte]

Les variedaes de judeoitaliano (dacuando llamáu Italkiano, un términu acuñáu por Solomon Birnbaum en 1942) son falaes fluidamente por menos de 200 persones. Estos falantes representen l'últimu remanente de l'amplia variedá de dialeutos judeoitalianos falaos en Italia, Corfú y sobre les mariñes orientales del Adriáticu y el Mar Xónicu.

Judeoaragonés[editar | editar la fonte]

El judeoaragonés yera faláu nel norte centro d'España alredor de mediaos del sieglu VIII hasta la espulsión de los xudíos d'España en 1492, cuando se fundió colos otros dialeutos xudeoespañoles, o cayó en desusu en favor polos dialeutos xudeoespañoles del sur, que yeren más falaos, especialmente nes árees ocupaes poles actuales Comunidad Valenciana, Rexón de Murcia y Andalucía.

Judeolatín o La'az[editar | editar la fonte]

Conocíu como judeolatín vulgar o judeoromance, el judeolatín cubría un ampliu rangu xeográficu y tenía diverses variedaes per cada comunidá específica de comunidaes xudíes nel Imperiu romanu.

Judeoportugués o Lusitánicu[editar | editar la fonte]

El judeoportugués ye l'idioma faláu pola pequeñu población criptojudía de Portugal. Como munches de les llingües xudíes, caltien dellos arcaísmos que yá nun esisten nel idioma portugués. Entá esiste, principalmente en forma vestigial, nel llinguaxe de comunidaes criptojudías en Portugal continental, principalmente en Belmonte nel norte, y en Algarve.

Xudeoespañol o Ladín[editar | editar la fonte]

Conocíu por munchos nomes y con una gran variedá de dialeutos, el xudeoespañol ye'l descendiente modernu del idioma español faláu polos sefardínye, descendientes d'una grande ya influyente población xudía n'España, antes de la so espulsión en 1492.

xudeoespañol calcu[editar | editar la fonte]

El Xudeoespañol calcu ye una llingua d'usu puramente escritu emplegada na traducción de testos sagraos.

Judeoprovenzal o Shuadit[editar | editar la fonte]

El shuadit o judeoprovenzal yera'l idioma occitanu influyíu pol idioma hebréu que s'estendía non yá en Provenza, sinón nel sur de Francia na Edá Media. Esibía un númberu únicu de cambeos en fonemes de pallabres tomaes del hebréu.

Judeofrancés o Zarfático[editar | editar la fonte]

El zarfático o judeofrancés, yera una llingua xudía falada nel norte de Francia, los Países Baxos y l'oeste de Alemaña.

Fraylescano o Ladinio[editar | editar la fonte]

El fraylescano o ladinio, yera una llingua hispanu xudía falada en Chiapas, Méxicu, foi introducida polos descendientes de sefardinos y los flaires evanxelizadores escontra los pueblos indíxenes, el nome deriva de la rexón de la Fraylesca.

Hestoria y evolución[editar | editar la fonte]

La evolución esacta de les llingües judeorromances nun ye clara. Una teoría suxure que toles llingües fueron descendientes del judeolatín, y que se desenvolvieron de manera paralela a les llingües derivaes del llatín o que son ramificaciones independientes de cada comunidá llingüística. Otra teoría suxure que delles llingües judeorromances como'l zarfático, el shuadit, italkiano y catalánico son descendientes del judeolatín, pero qu'otros como'l zarfático, catalánico, ladín y judeoportugués son productu d'una evolución independiente.

Estáu actual[editar | editar la fonte]

El judeolatín, zarfático, shuadit, judeocatalán y judeoaragonés son agora llingües muertes. El judeolatín sumió dende tiempos antiguos, el zarfático y judeoaragonés na Edá Media, y el shuadit sumió en 1977 cola muerte del so postreru falante. Nun ta claro cuándo sumió'l judeocatalán.

El judeoportugués permanez principalmente como muerte nel llinguaxe de pequeñes comunidaes criptojudías de la Península Ibérica, anque según el puntu de vista llingüísticu podría considerase tamién una llingua muerta.

El italkiano, que yera faláu fai dos generación tras por daqué más de 5.000 italianos xudíos, ye agora faláu por menos de 200, la mayoría vieyos.

El ladín ye l'idioma judeorromance más faláu, ye la llingua de les comunidaes sefardines del Magreb, nel norte de África y nel Mediu Oriente, especialmente en Turquía y Israel, que ye faláu por más de 150.000 persones, na so gran mayoría son siquier billingües.

Como munches llingües xudíes, el futuru de les llingües judeorromances ye inciertu. Cola predominancia del idioma hebréu como'l mediu de comunicación ente les comunidaes xudíes del Mediu Oriente, y l'aumentu del usu del inglés, la situación paez desoladora.

Referencies[editar | editar la fonte]

  • Proyeutu de Llingües Xudíes
  • Judeoaragonés: Revista de Filoloxía Española (Citáu como RFH:Hispánica) 8.136-41 (1946) citáu en Current Trends in Linguistics 9.1025

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Lenguas judeorromances