Llingües cangin

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Llingües cangin
Distribución xeográfica Oeste d'África Occidental
Países

Flag of Senegal.svg Senegal


Flag of The Gambia.svg Gambia
Falantes ~200 mil (2007)
Filiación xenética

Nixero-Congoleña
  Atlántica occ.
    senegambiano
      Fula-Cangin

        L. Cangin
Subdivisiones Saafi-Saafi
Lehar–Noon
Palor–Ndut
Ver tamién
Idioma - Families - Clasificación de llingües
[editar datos en Wikidata]

Les llingües cangin o chaŋin son falaes por unes 200 mil persones (2007) nuna pequeña rexón al este de Dakar. Estes llingües son falaes por persones de la etnia serer que nun falen el mesmu idioma serer (serer-sine). Cuidao que los sos falantes son étnicamente serer les llingües cangin fueron consideraes frecuentemente como dialeutos del serer, sicasí, nun tán emparentaes de manera cercana col serer. De fechu el serer ta más estrechamente rellacionáu col fulani que coles llingües cangin.

Clasificación[editar | editar la fonte]

Les llingües cangin son:



Safen, o Saafi-Saafi, la llingua de los Serer-Safene. faláu nel interior de Petite Côte, una rexón al sureste de Dakar. Ye la llingua cangin con mayor númberu de falantes, con cerca de 100 mil escontra 2007 y n'aumentu.




Lehar (Laalaa), ye la llingua de los Serer-Laalaa (o Serer-Lehar), faláu nuna pequeña área al norte de Thies.



Noon, ye la llingua de los Serer-Noon, falada pela redolada de Thies.






Palor, ye la llingua de los Serer-Palor, falada nuna pequeña área asitiada ente Rufisque y Thies.



Ndut, ye la llingua de los Serer-Ndut, falada en Mont-Roland, una área al noroeste de Thies y nel reinu de Biffeche sobre'l ríu Senegal.



El lehar y el noon son particularemente cercanos ente sigo, al igual qu'el ndut y el palor, anque non lo suficientemente cercanos como pa ser mutuamente intelixibles. El safen ye claramente más cercanu al grupu lehar-noon que al grupu palor-ndut.

Comparanza léxica[editar | editar la fonte]

Los numberales para distintos grupos de llingües cangin son:[1]

GLOSA Safen Lehar-noon Palor-ndut PROTO-
CANGIN
Lehar Noon Palor Ndut
'1' ˈjiːnɔ wi̘ːnon̘ː wiːnɔː/
witnɔː
jino jinə *yiːnɔː
'2' ˈkanak̚ kɐnɐk ˈkanak ana ʔana *k-anak
'3' ˈkaːhaj kɐːhɐj ˈkaːhaj exa ʔéːjə *k-ahay
'4' ˈninːkis ninːkiːs ˈnɪkɪːs iniːl ʔiniːl *ninː-
'5' jaːlos tos jə̘el to̘ːs ˈjəel to̘ːs iːp ʔiːp *ja-los tos
*iːp
'6' 5+1 5+1 5+1 pojno ˈpəːnə *5+1
'7' 5+2 5+2 paːna ˈpaːna *5+2
'8' 5+3 5+3 peːje ˈpeːjɛ *5+3
'9' 5+4 5+4 payniːl ˈpainiːl *5+4
'10' ˈndaŋkiaːh dɐːŋkɛh ˈdaːŋkah saɓo ˈsabɔː *sabo

Referencies[editar | editar la fonte]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Walter Pichl, The Cangin Group: A Language Group in Northern Senegal, Pittsburg, PA : Institute of African Affairs, Duquesne University, Coll. African Reprint Series, 1966, vol. 20
  • Guillaume Segerer & Florian Lionnet 2010. "'Isolates' in 'Atlantic'". Language Isolates in Africa workshop, Lyon, Dec. 4




Lenguas cangin