Lesbians and Gais Support the Miners

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Wikipedia:Correxir
LGSM at the BFI.JPG
[editar datos en Wikidata]

Lesbians and Gais Support the Miners (LGSM) foi una organización de lesbianas y gais que se xunieron pa sofitar a los mineros en fuelga de 1984 a 1985 en Gran Bretaña. Formáronse once grupo en tol Reinu Uníu, siendo'l de Londres el más numberosu.

Historia[editar | editar la fonte]

El gobiernu de Thatcher había confiscado los fondos del sindicatu de mineros nacional, el National Union of Mineworkers, lo que convirtiera n'ineficaz la unviada de donaciones al sindicatu pa sofitar la fuelga. Nel so llugar, animar a grupos de sofitu en Gran Bretaña a hermanase» directamente coles distintes comunidaes mineres de Inglaterra, Escocia y Gales.

La organización Lesbians and Gais Support the Miners foi fundada por Mark Ashton y el so amigu Michael (Mike) Jackson dempués de que dambos recoyeren donaciones pa los mineros na Marcha del Arguyu de 1984 en Londres.[1] El grupu LGSM de Londres, que s'axuntaba en dellos llugares, incluyendo la llibrería LGBT Gai's the Word, que los sirvía de cuartel xeneral y allugaba les sos xuntes habituales,[1] hermanar colos grupos de sofitu a mineros de los valles de Neath, Dulais[2] y Swansea.

Amás d'axuntar aprosimao 20 000£ pa les families que taben en fuelga, hubo visites mutues. La mayor acción de recoyida de fondos foi'l «Pits and Perverts»[3][4] («Pozos —mineros— y malvaos») que se realizó nel Electric Ballroom, en Camden Town, Londres, el 10 d'avientu de 1984, nel qu'actuaron Bronski Beat, que'l so cantante yera Jimmy Somerville. El nome de la fiesta paez[5] ser tomáu d'un titular periodísticu; fuera escritu pa encabezar un informe sobre'l trabayu del LGSM. La intención yera socavar la causa de los mineros en fuelga, pero acabó teniendo l'efectu contrariu —apropiáu polos mesmos «malvaos» contra los que se dirixía— y convirtióse nun símbolu de desafíu y unidá frente a los poderosos barones de la prensa, amigos de Margaret Thatcher.

Les aliances que la campaña forxó ente grupos LGBT y el movimientu obreru convertir nun puntu d'inflexón nel progresu de los derechos LGBT nel Reinu Uníu.[1] Grupos de mineros llaboristes empezaron a sofitar y participar en diverses actividaes del Arguyu Gai del Reinu Uníu;[1] na conferencia del Partíu Llaborista de 1985 en Bournemouth, per primer vegada pasóse un resolvimientu que comprometió'l sofitu del partíu a la igualdá de derechos pa persones LGBT gracies al sofitu del bloque de votos del sindicatu nacional de mineros, National Union of Mineworkers; los mineros tuvieron ente los aliaos más vocales de la comunidá LGBT mientres la campaña contra'l Artículu 28 realizada en 1988.[1]

Un archivu del trabayu de grupu de Londres caltener nel People's History Museum en Mánchester (Inglaterra). Inclúi les actes de les xuntes selmanales, correspondencia, retayos de prensa, material de propaganda, pines, fotografíes y la pancarta.[6]

L'alianza formada pol grupu de Londres con un pueblu mineru de Gales foi convertíu na película Pride (2014), dirixida por Matthew Warchus.[7][8][9] El papel de Ashton, el principal activista de la campaña, foi interpretáu por Ben Schnetzer.

Notes[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Lesbians and Gays Support the Miners