Leiothrix argentauris

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Leiothrix argentauris
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como COA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu o de la SEO.
Commons-emblem-notice.svg
 
Leiotrix cariblanco
Leiothrix argentauris - Mae Wong.jpg
Machu (cuartos traseros colloraos)
Leiothrix argentauris female - Mae Wong.jpg
Fema (cuertos traseros naranxes)
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Leiothrichidae
Xéneru: Leiothrix
Especie: L. argentauris
(Hodgson, 1837)
Sinonimia
Mesia argentauris
[editar datos en Wikidata]

Leiothrix argentauris) ye una especie d'ave paseriforme de la familia Leiothrichidae qu'habita nel Sureste d'Asia, sobremanera en China, Sumatra, Malasia, India y el Tíbet.

Subespecies[editar | editar la fonte]

Les sos subespecies y distribución son:

Dieta[editar | editar la fonte]

Aliméntase d'inseutos y canesbes. Amás tamién comen frutes y verdures cuando tán disponibles y granes. En cautiverio comen uves, arándanos, artimores, mazana, etc. El machu alimenta a les críes con inseutos.

Hábitat y carauterístiques[editar | editar la fonte]

Mesia3.jpg

Suelen vivir en carbes elevaes ente 500-2.000 m en cantu de montes y selves.

Axuntar en pequeños grupos y viaxen en bandos de 6 a 30 aves. Llega a algamar un llargor de 16,5 a 18 cm. Tanto machos como femes tienen unos colores bien llamativos, de cara negra coles mexelles blanques, el gargüelu presenta una tonalidá mariella, el banduyu ye verde oliva y les nales son un mosaicu coloráu y mariellu. Sim embargo la principal diferencia ye que'l machu tien la rabadilla de color coloráu, ente que la de la fema ye de tonalidá naranxa.

Reproducción[editar | editar la fonte]

Ponen de trés a cuatro güevos al empar. Polo xeneral, los pitucos nacen unos 13 díes dempués de la incubación. Los naciellos abandonen el nial a los 12 díes d'edá y a partir de les 3 selmanes yá pueden alimentase pola so cuenta, anque tamién son alimentaos polos padres hasta'l mes d'edá. A los 12 díes, los pitucos son capaces de volar unos trés metros de distancia. Los machos traten de cantar per primer vegada a los seis o siete selmanes d'edá.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International (2012). «Leiothrix argentauris» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2013.2. Consultáu'l 26 de payares de 2013.