L'armariu

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

L'armariu o el clóset ye una metáfora psicoanalítica que fai referencia a la parte soconsciente (esti términu nun ye usáu pol psicoanálisis) o inconsciente de la mente na que la xente 'guarda' les sos alcordances al llargu plazu, pensamientos indeseados, conflictos ensin resolver, etc. Xeneralmente emplégase en referencia a daqué sobre la identidá o intereses d'una persona que deseya caltenelo reprimíu o secretu. Sociológicamente falando, l'armariu referir al espaciu social nel que tienen llugar les práctiques del manexu del estigma sobre la identidá sexual propia. La metáfora del armariu ta dafechu amestada a la noción de salir del armariu, na qu'unu revela la so identidá estigmatizada.

Hestoria de la metáfora del armariu en referencia a la sexualidá[editar | editar la fonte]

La espresión "tar en l'armariu" emplegóse pa describir el caltener secreta la conducta o orientación sexual d'unu mesmu, especialmente la homosexualidá o la bisexualidá, pero tamién incluyendo la identidá de xéneru de persones tresxéneru o transexualye. Tar "nel armariu" ye daqué más que ser discretu o priváu, ye un "patrón de ocultamiento con cambeos a nivel vital" nel que los individuos gais, lesbianas, bisexualye, o tresxéneru despinten la so sexualidá/identidá de xéneru nes árees más importantes de la so vida, a la so familia, amigos, y nel trabayu. La mayoría asegura ser heterosexual cuando se-yos preguntar directamente. "Ye'l poder del armariu modificar la forma de la vida d'un individuu lo que fixo que la homosexualidá convirtiérase nun drama significativamente personal, social y políticu na América del s.XX". (Seidman 2003, p.25).

"La dominación heterosexual pue que tenga una llarga hestoria, pero l'armariu nun lu tien" (Chauncey, 1994). L'armariu data de los Estaos Xuníos post-guerra de la década de 1950, cuando apostada y agresivamente amontóse la vixencia de la heterosexualidá. Según David Tettke, "La palabra armariu emplegar por primer vegada por que significara secretu o insospechado yá en 1600, pero non en relación a la sexualidá d'una persona. Tar nel armariu empezó a emplegase más o menos coles mesmes y significaba caltener daqué secretu o ocultu a los demás. Caso d'armariu, reina del armariu o homosexual nel armariu empezaron a emplegase a mediaos del sieglu XX pa referise a daquién que taba despintando la so homosexualidá a los demás. Términos similares d'esta dómina son los de fruta enlatada o reina seca, qu'agora yá nun s'empleguen."[1]

"Les persones gais nos años de la pre-guerra (pre-Primer Guerra Mundial)... nun falaben de salir de lo que nós llamamos l'armariu gai, sinón más bien de salir adientro de lo que denominaben sociedá homosexual o mundu gai, un mundu nin tan pequeñu, nin tan aislláu, nin... tan escondíu como implica l'armariu" (Chauncey 1994, énfasis añedíu). Ello ye que "emplegar el términu 'armariu' pa referise a "tiempos anteriores como" los años de les décades de 1920 o 1930 podría resultar anacronista" (Kennedy 1996). (ibid, p.25 y 214)

Conexón ente l'armariu y les neurosis[editar | editar la fonte]

Tanto la investigación científica como la cultura popular perpetuaron la noción de qu'esiste una relación ente "tar nel armariu" y les neurosis.

En 1993, Michelangelo Signorile escribió Queer In America (reimpreso en 2003 pola University of Wisconsin Press, ISBN 0-299-19374-8), nel qu'esquiza en fondura'l dañu causáu tantu a los individuos "nel armariu" como a la sociedá polo xeneral. Signorile promovía la práctica del outing: revelar públicamente, intencional o desintencionadamente, la orientación sexual o la identidá de xéneru d'otra persona que deseyaría caltener esta información de callao. N'ocasiones el "outing" emplégase namái pa estropiar la reputación d'una persona, polo que foi bien polémicu. Dellos activistes argumenten qu'el "outing" ye apropiáu y lexítimu en dellos casos (por casu, cuando l'individuu trabaya viviegamente en contra de los derechos LGBT).

Los modelos clásicos de desenvolvimientu de la identidá sexual (como Dank, 1971; Cass, 1984; Coleman, 1989; Troiden, 1989), y especialmente los modelos d'identidá de Cass, perpetuaron esta idea nes ciencies sociales. Nes primeres fases del procesu de salir del armariu, los homosexuales tán etiquetaos como confundíos y desajustados na sociedá. Namái al pasar por esti procesu, según los modelos, puede unu convertise nun homosexual bien afechu y afechu.

Tamién s'informó de que los individuos nel armariu tienen un riesgu mayor de suicidiu.[2]

Psicoanálisis[editar | editar la fonte]

En psicoanálisis, como metáfora, fai referencia a la parte soconsciente o inconsciente de la mente na que la xente 'guarda' les sos alcordances al llargu plazu, pensamientos indeseados, conflictos ensin resolver, etc. Xeneralmente, emplegar en referencia a daqué sobre la identidá o intereses d'una persona que deseya caltenelo reprimíu o secretu.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  • Chauncey, George (1994). Gai New York: Gender, Urban Culture, and the Making of the Gai Male World, 1890-1940. New York: Basic Books. Cited in Seidman 2003.
  • Kennedy, Elizabeth. "'But We Would Never Talk about It': The Structure of Lesbian Discretion in South Dakota, 1928-1933" in Inventing Lesbian Cultures in America, ed. Ellen Lewin (1996). Boston: Beacon Press. Cited in Seidman 2003.
  • Seidman, Steven (2003). Beyond the Closet; The Transformation of Gai and Lesbian Life. ISBN 0-415-93207-6.
  • Seidman, Steven, Meeks, Chet, and Traschen, Francie (1999), "Beyond the Closet? The Changing Social Meaning of Homosexuality in the United States." Sexualities 2 (1)

Notes[editar | editar la fonte]



El armario