Juliet Wilson Bareau

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Juliet Wilson Bareau
Vida
Nacimientu

9  d'agostu de 1935

(84 años)
Nacionalidá Bandera del Reinu Xuníu Reinu Xuníu
Oficiu
Oficiu crítica d'arte y historiadora del arte
Miembru de Real Academia de Belles Artes de San Fernando
Cambiar los datos en Wikidata

Juliet Wilson Bareau ye una crítica d'arte, especialista principalmente n'el pintores Francisco de Goya y Édouard Manet.

Biografía[editar | editar la fonte]

Al pie de Manuela Mena propunxo la descatalogación de dellos cuadros de Goya, como La llechera de Burdeos, qu'atribuyeron a Rosario Weiss —fía de Leocadia Weiss, amiga de Goya, y posiblemente del mesmu pintor—, y El colosu, que la so autoría axudicaben en 2001 a Javier Goya —fíu de Francisco de Goya— (hipótesis refugada por Nigel Glendinning y l'entós direutor del Muséu del Prau Fernando Checa), y en 2008 a Asensi Julià, anque finalmente Manuela Mena, nesi momentu responsable nel Prau de la pintura del sieglu XVIII y Goya, arrenunció en xineru de 2009 a asignar a Julià l'autoría del Colosu considerándolo de «un siguidor de Goya».

Wilson Bareau espresar nestos términos avera del pintor aragonés:

Goya foi un home bien llistu ya intelixente [...] Nunca creyí nesa idea estendida de qu'a los 50 años afayar como un gran artista. Siempres buscó'l sentíu de toles obres, inclusive nel pintor relixosu. Nun me gusta falar de xeniu porque s'aplica a lo llixero y a los xenios nun se-yos mira. N'el so obra toa tien unidá y sentíu y ye tal pintor que ye incapaz de faer una obra mala. Cada vez que tien un pincel na mano espresar con tola so intelixencia y entusiasmu, con una calidá sorprendente. Ye un home absolutamente completu, que s'apasiona pola caza, escucha seguiriyas o se pasia poles cais de París porque quier ver y entender tou.

En 1974 publicó, al llau de Pierre Gassier, «el meyor y más completu catálogu de Goya»,[1] llanzáu pola editorial Mocedá de Barcelona sol títulu Vida y obra de Francisco de Goya.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Glendinning, páx. 155.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Juliet Wilson Bareau