Juan Muñiz Zapico

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Juan Muñiz ZapicoPicto infobox character.png
Vida
Nacimientu Ḷḷena1941
Nacionalidá Bandera d'España España
Fallecimientu

2  de xineru de 1977

(35/36 años)
Estudios
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu políticu
Creencies
Partíu políticu Partíu Comunista d'España
Cambiar los datos en Wikidata

Juan Muñiz Zapico, conocíu como Juanín (La Frecha, Ḷḷena, 19412 de xineru de 1977) foi un sindicalista y políticu español, dirixente de Comisiones Obreres (CCOO) y del Partíu Comunista d'España (PCE).

Obreru metalúrxicu, empezó a trabayar nos talleres de Aguínaco de Mieres, siendo escoyíu Enllaz Sindical y Xuráu d'Empresa en 1963, siguiendo la táctica de CCOO de infiltrarse nes estructures del Sindicatu Vertical de la dictadura franquista. Ingresó en CCOO y nel PCE en 1964, participando en 1966 en tomar de la Casa Sindical de Mieres y na Asamblea de 460 Xuraos d'Empresa.

Participó na xornada de llucha del 1 de febreru de 1967 y na del 27 d'ochobre del mesmu añu, roblando'l manifiestu de la mesma y siendo acusáu al pie de los sos compañeros d'asociación ilícita y propaganda illegal. Cumplió condena de dos años de prisión nes cárceles d'Uviéu, Xaén y Segovia.

En 1970 foi escoyíu miembru del Comité Rexonal d'Asturies del PCE. Treslladó la so residencia a Xixón, onde se destacar pola so actividá sindical, lo que-y implicó despidos y persecuciones per parte de la policía y la patronal. Foi de nuevu deteníu'l 24 de xunu de 1972 nel Conventu de los Padres Oblatos de Pozuelo de Alarcón (Madrid), al empecipiase'l Procesu 1001 contra la direición de CCOO, nel que foi condergáu pol Tribunal d'Orde Públicu a 18 años de prisión el 20 d'avientu de 1973. Tres la muerte del dictador Francisco Franco foi indultáu, el 30 de payares de 1975. El recibimientu dáu n'Asturies al so regresu ye contestáu en Mieres y Xixón el 4 d'avientu con una dura represión policial.

Na histórica Asamblea de Barcelona de 1976 foi escoyíu miembru del Secretariáu Xeneral de CCOO, realizando na mesma la ponencia sobre Reforzamientu Orgánicu de Comisiones Obreres. En xunetu d'esi añu foi escoyíu miembru del Comité Central del PCE, participando na so xunta de Roma. Coles mesmes xugó un importante papel na Xunta Democrática y darréu en Coordinación Democrática (conocida como la Platajunta) n'Asturies.

A lo llargo del so intensu activismu sufrió 7 años de cárcel, 5 despidos, 4 multes gubernatives y 2 condenes del TOP, y realizó 4 fuelgues de fame. Reconocíu protagonista de la Transición española, finó'l 2 de xineru de 1977 nun accidente de tráficu. El so entierru nel campusantu de la Frecha, el 4 de xineru de 1977, foi una de les mayores manifestaciones públiques de la Transición n'Asturies con 20.000 participantes.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • ”El Conceyu de Ḷḷena nel sieglu XX al traviés de los sos personaxes” / Gaudencio Tomillu Montes. -- 1ª ed. -- Uviéu : Trabe ; [La Pola Ḷḷena] : Conceyu de Ḷḷena, 2004
  • "Juanín, un líder de CC.OO" / Javier Román ; [prólogu, Marcelino Camacho]. -- Madrid : Mayoría, 1977 ISBN 84-400-2736-2
  • "Juan Muñiz Zapico, "Juanín". -- Uviéu : Fundación Juan Muñiz Zapico : KRK, 2007 (Uviéu : Grafinsa) ISBN 978-84-8367-018-7

Referencies[editar | editar la fonte]



Juan Muñiz Zapico