Joy Laville

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Joy Laville
LavilleBellasArtes08.JPG
Vida
Nome completu Helene Joy Laville Perren
Nacimientu Ryde Traducir8  de setiembre de 1923
Nacionalidá Bandera del Reinu Xuníu Reinu Xuníu
Bandera del Reinu Xuníu Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda  12 abril 1927)
Bandera de Méxicu Méxicu  (1986 -
Fallecimientu

Cuernavaca Traducir13  d'abril de 2018

(94 años)
Causa de la muerte infartu de miocardiu
Familia
Casáu/ada con Jorge Ibargüengoitia  (1973 -
Estudios
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu escultora y pintora
Premios
Cambiar los datos en Wikidata

Helene Joy Laville Perren (Ryde, Inglaterra; 8 de setiembre de 1923[1]-Cuernavaca, Morelos; 13 d'abril de 2018) foi una pintora y escultora inglesa nacionalizada mexicana.[2] Especializar n'escultures de bronce, serigrafía, oliu, pintura acrílica y grabaos d'aguafuerte.

Biografía[editar | editar la fonte]

L'artista pinta cerámica de Talavera nel taller de Uriarte Talavera.

El so infancia pasar na isla de Wight, nel canal de la Mancha, Inglaterra, lo cual vese reflexáu nel so arte gracies a la so paleta de colores y a la referencia frecuente al mar. Dende moza demostró interés pol arte y la pintura, pero atayó los sos estudios debíu al españíu de la Segunda Guerra Mundial.[3] A los 21 años contraxo matrimoniu con Kenneth Rowe, un artilleru de la Fuercia Aéreo Canadiense, con quien se foi a vivir a Canadá por nueve años y con quien tuvo al so fíu Trevor Rowe.[4] Ella afirmaba qu'esti matrimoniu foi la so manera d'abandonar Inglaterra, qu'entá se recuperaba de la guerra.[4]

En viviendo en Canadá mientres nueve años, en 1956 treslladar a Méxicu xuntu col so fíu, quien entós tenía cinco años.[5] Establecer en San Miguel de Allende, Guanajuato y ende la so amiga Carmen Mancip y el so maríu James Hawkins fundaron la llibrería 'El colibrí' en 1959, na cual solíense axuntar dellos intelectuales y na que Laville trabayaba. Hasta esa llibrería llegó Jorge Ibargüengoitia a buscar unos llibros pa dar un cursu na Universidá Americana y ellí conociéronse.[6]

Dempués de dalgún tiempu de vivir en pareya, casar en 1973 y vivieron en llugares como Inglaterra, Grecia y España.[7] Tres casi veinte año xuntos, Ibargüengoitia morrió nun accidente aereu cerca de Madrid, España en 1983.[5] Nesi momentu moraben en París y Laville decidió tornar a Méxicu, estableciéndose en Juitepec, cerca de Cuernavaca, Morelos, onde habitó hasta'l día de la so muerte.[5] Llogró la nacionalidá mexicana en 1986.

Trayeutoria artística[editar | editar la fonte]

Joy Laville nun cuntó con una preparación artística formal, namái con diversos cursos, ente'l que s'atopa'l del Institutu Allende en San Miguel de Allende, Guanajuato;[5] llugar onde nun principiu llaborió como secretaria pa pagar los sos estudios.[3] Na so pintura ella afirmaba que la so primer influencia foi James Pintu y el suizu nacionalizado mexicanu Roger von Gunten, con quien tamién compartió mientres la so estancia nesti pueblu guanajuatense.[5]

Realizó les ilustraciones pa les portaes de los llibros de Jorge Ibargüengoitia.[8] Realizó esposiciones individuales en Nueva York, Dallas, Washington D. C., Toronto, París, Barcelona y Londres.[9]

Xuntu con Rufino Tamayo, José Luis Cueves, Pedro Coronel y Francisco Toledo considérase-y parte del grupu llamáu la Xeneración de la Rotura, anque ella nun s'identificaba como tal.[3] Dalgunes de les sos obres atopar nel Muséu d'Arte de Dallas, National Museum of Women in the Arts en Washington D. C., na Esso Oil de Canadá, nel Bancu Nacional de Méxicu, nel Bancu Nacional de Comerciu, nel Muséu d'Arte Moderno, nel Museo José Luis Cueves y nel Muséu del Arzobispáu de la Secretaría de Facienda y Creitu Públicu.[10]

Una de les sos últimes esposiciones, de nome homónimu, llevar a cabu nel Centru Cultural Jardín Borda nel añu 2017. Nella amosó 130 obres, ente pintures, grabáu, cerámica y escultura.[11]

Premios y distinciones[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Grimberg, 1989, p. 3.
  2. Cherem, Silvia Trazos y revelaciones: Entevistes a diez artistes mexicanos, Méxicu, FCE, 2004, p. 259.
  3. 3,0 3,1 3,2 «mio-madre-trevor-rowe Una entrevista a dos voces JOY LAVILLE, LA MIO MADRE: TREVOR ROWE». Consultáu'l 14 d'agostu de 2016.
  4. 4,0 4,1 «Mujer Pintores: Joy Laville - Trianarts» (es-es) (8 de setiembre de 2015). Consultáu'l 14 d'agostu de 2016.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 «Joy Laville, una artista namorada de Méxicu». Méxicu Desconocíu. Consultáu'l 26 de xineru de 2013.
  6. CONACULTA (2004). Joy Laville: retrospectiva (en Castellanu). CONACULTA/INBA.
  7. «La Xornada: Emponderen colores y conceutos de Joy Laville». Consultáu'l 14 d'agostu de 2016.
  8. (2004) Joy Laville. Retrospectiva. CONACULTA, INBA, MAM, 114 p..
  9. «Joy Laville y Federico Osorio van recibir la Medaya BA». L'Universal (12 d'ochobre de 2012). Consultáu'l 26 de xineru de 2013.
  10. «Helene Joy Laville Perren. Premiu Nacional de Belles Artes». Premiu Nacional de Ciencies y Artes. Archiváu dende l'orixinal, el 2 d'avientu de 2014. Consultáu'l 26 de xineru de 2013.
  11. (en es-ES) Fina l'artista inglesa Joy Laville, vilba de Jorge Ibargüengoitia • Sitio web oficial de Paola Rojas. 13 d'abril de 2018. https://paolarojas.com.mx/fina-la-artista-inglesa-joy-laville-vilba-de-jorge-ibarguengoitia/. Consultáu 'l 13 d'abril de 2018. 

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]




Joy Laville