José Reguero Argüelles

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
José Reguero ArgüellesPicto infobox auteur.png
Vida
Nacimientu Villaviciosa23  de marzu de 1803
Nacionalidá Bandera d'España España
Fallecimientu

5  de payares de 1853

(50 años)
Estudios
Estudios Universidá de Valladolid
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu escritor
Creencies
Relixón Ilesia Católica
Cambiar los datos en Wikidata

José Reguero Argüelles (Villaviciosa, Asturies, 23 de marzu de 1803 - 5 de payares de 1853), astrónomu y matemáticu asturianu.

Biografía[editar | editar la fonte]

Fíu de Francisco Regueru y María Josefa Argüelles, hermana d'Agustín Argüelles, estudia gramática castellana y llatina en Villaviciosa y Humanidaes en Valdediós. Protexíu pol entós obispu de Zamora, que yera familiar so, Pedro Inguanzo y Rivero, ingresó nel Seminariu de Zamora, nel que concluyó los estudios de Filosofía y más tarde na Universidá de Salamanca, na que se graduó de llicenciáu en Cánones en 1832, facultá de la que se doctoró pocu dempués na Universidá de Valladolid. Concluyíos los estudios, y siempres so la proteición de Inguanzo y Rivero, yá arzobispu de Toledo, ésti designó-y racionero del arzobispáu y más tarde conseyeru del gobiernu d'esa xurisdicción eclesiástica. En tal puestu intervieno na guerra carlista y diose a conocer como escritor col so Apoloxía del xustu mediu, llibru que reflexa'l talante d'un home lliberal y amante del progresu.

Treslladar a Toledo a trabayar baxu tutelar de Pedro Iguanzo, nesi tiempu arzobispu de Toledo, y ellí interésase pola astronomía. Publica'l so llibru Uranugrafía vulgar, un mapa celeste que-y reporta fama y fai que se-y dea una cátedra de matemátiques nel naciellu institutu de segunda enseñanza y el cargu de vicerrector. Publica tamién los trés tomos del so Astronomía física. El concordatu de 1851 suprimió la clase de los racioneros, pero dióse-y una canonjía al añu siguiente, que llogró cola dignidá de capitular y na que tuvo pocu tiempu, cuidao que finó'l 5 de payares de 1853.

Obra[editar | editar la fonte]

  • Uranugrafía vulgar, ó sía representación clara y bultable del mecanismu celeste. Toledo: Editorial J. de Cra. 1842.
  • Astronomía física. Nociones d'esta ciencia sublime, dirixíes a ponela al algame de toos, y á preparar al estudiu elemental de la mesma. Madrid, 1850-51, 3 tomos, 672p. + 638p. + 397p. 7 llámines plegaes.
  • Apoloxía del xustu mediu: Discursu políticu, calmante d'escitación, conciliador d'estremaos partíos, dirixir a un amigu y ufiertar al públicu'l llicenciáu... (Toledo, 1836).
  • Perbreves reflexones sobre'l discursu que, contra la intolerancia de cultos relixosos, pronunció un pernomáu diputáu na sesión de Cortes el 13 d'avientu de 1836 (Toledo: Imp. de D. J. de Cea, 1837).
  • Máximes y verdaderos principios del Derechu públicu canónicu que sirven de bases preliminares al Tratáu y concordia ente'l sacerdociu y l'imperiu (Toledo 1838).
  • La Relixón y les Ciencies, o sían, principales puntos de contautu de la relixón coles ciencies polo xeneral y especialmente cola Astronomía (Madrid: Impr. y casa de la Unión Comercial, 1843), 2 vols.

Fuentes[editar | editar la fonte]

  • ABEPI. Archivu biográficu español y iberamericano: II 756, 175-177.




José Reguero Argüelles