José Gil Fortoul

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
José Gil FortoulPicto infobox auteur.png
Gil Fortoul BNV.jpg
Presidential Standard of Venezuela.svg
Presidente de Venezuela

5 agostu 1913 - 19 abril 1914
Juan Vicente Gómez - Victorino Márquez Bustillos
Vida
Nacimientu Barquisimeto (es) Traducir25  de payares de 1861
Nacionalidá Bandera de Venezuela Venezuela
Muerte

Caraques15  de xunu de 1943

(81 años)
Estudios
Estudios Universidá Central de Venezuela
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu escritor, historiadorabogáu
Creencies
Relixón catolicismu
Signature of José Gil Fortoul.jpg
Cambiar los datos en Wikidata
José Gil Fortil en 1909

José Gil Fortoul (Barquisimeto, Estaos Xuníos de Venezuela, 25 de payares de 1861 - Caraques, Estaos Xuníos de Venezuela, 15 de xunu de 1943) foi un escritor, historiador, abogáu, políticu y miembru del positivismu venezolanu, nomáu como presidente provisional en 1913. Xuntu con César Zumeta, Pedro Manuel Arcaya, Laureano Vallenilla Lanz y Victorino Márquez Bustillos, foi unu de los defensores de la dictadura de Juan Vicente Gómez..[1] Fueron los sos padres: Jose Espíritu Santos Gil (el pelón Gil) y Adelaida Fortoul Sanchez.

De neñu foi lleváu al Tocuyo, onde estudió nel colexu La Concordanza, dirixíu pol profesor Egidio Montesinos. Graduar de bachiller en filosofía en 1880. Siguió los sos estudios de Derechu en Caraques, na Universidá Central de Venezuela, onde recibió'l doctoráu en Ciencies Polítiques en 1885. Mientres realizo dichos estudios asistió a clases d'Hestoria Natural, al cargu d'Adolfo Ernst.

Collaboró nel diariu La Opinión Nacional, onde sostuvo discutinios ideolóxicos con Juan Bautista Capo presbíterio, quien depués sería arzobispu de Caraques, y por tales confrontaciones allugóse-y como voceru del positivismu.

En 1886 foi nomáu Cónsul de Venezuela en Burdeos, Francia, la so estadía va durar 10 años. Los años 1897 y 1898 les pasa en Caraques, escribe El Coxu Ilustráu y dicta conferencies na Universidá Central de Venezuela sobre temes sociolóxiques y antropolóxiques.

El 30 de payares de 1898 por mandatu del Presidente de la República Ignacio Andrade, encárgase-y la preparación d'una Hestoria de Venezuela, destinada a conmemorar el pasu del sieglu XIX al XX.

En 1900 torna a la vida diplomática: Cónsul en Trinidá, representante na II Conferencia Internacional Panamericanu de Mexico; Cónsul en Liverpool y París.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «José Gil Fortoul». Venezuela To.

Bibliografía[editar | editar la fonte]




José Gil Fortoul