Jorge Sampaoli

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Jorge SampaoliPicto infobox character.png
Jorge Sampaoli 20180625.jpg
Vida
Nome completu Jorge Luis Sampaoli Moya
Nacimientu

Casilda13  de marzu de 1960

(59 años)
Nacionalidá Bandera d'Arxentina Arxentina
Oficiu
Oficiu entrenador de fútbol
Trayeutoria
Años Equipu PX G
- Club Atlético Newell’s Old Boys
Posición o especialidá mediocampista
Altor 172 centímetru
Cambiar los datos en Wikidata

Jorge Luis Sampaoli Moya (13  de marzu de 1960Casilda) ye un entrenador de fútbol arxentino. Dende 2017 dirixe a la Selección Arxentina. Consolidóse como entrenador de nivel internacional con ésitos como col Club Sport Emelec al consiguir ser el meyor equipu del mes del mundu en xunu de 2010 según la IFFHS,[1][2] con Universidá de Chile llogró cuatro títulos consecutivos, el Tornéu d'Apertura 2011, Clausura 2011, Apertura 2012 y la Copa Suramericana 2011 (de forma invicta).[3]

Cola selección de Chile llegó a octavos de final de la Copa Mundial de Fútbol de 2014 y coronóse campeón de la Copa América —per primer vegada na hestoria del conxuntu chilenu— en la edición 2015 del tornéu.[4] Foi'l cuartu direutor téunicu na hestoria de la seleición chilena con más partíos empobinaos (44 alcuentros), siendo solu superáu por Nelson Acosta, Luis Tiráu y Marcelo Bielsa. Tamién foi'l primer direutor téunicu na hestoria de la seleición chilena en llevantar un troféu oficial.

Carrera[editar | editar la fonte]

Como futbolista[editar | editar la fonte]

Sampaoli empecipió la so carrera futbolística nes inferiores de Newell's Old Boys de Rosario. Como xugador, pasó la mayor parte de la so trayeutoria xugando de carrilero o volante de contención nel Club Atléticu Alumni de Casilda, un equipu amateur de la Lliga Casildense de Fútbol d'Arxentina. Sampaoli tamién xugó en clubes como Aprendices Casildenses, C. A. 9 de Julio de Arequito y C. A. Furacán de Casilda. Sicasí, una mancadura de tibia y peroné forzar a dexar les canches a los diecinueve años. Goles cometíos en primer división 0 (cero)[5]

Como entrenador[editar | editar la fonte]

Debutó col equipu principal de Alumni de Casilda nel añu 1994. La so carrera como entrenador nun foi fácil, pero siempres amosó compromisu colos sos oxetivos, como en 1996, cuando dirixía al Club Atléticu Belgrano de Arequito, de la Lliga Casildense. Foi ende que, cuando se-y prohibió la entrada a un partíu, xubir a un árbol pa siguir el duelu y glayar les instrucciones. Una semeya d'esa escena salió nel diariu La Capital de Rosario, y llamó l'atención d'Eduardo José López, entós presidente de Newell's Old Boys, quien-y ufiertó la banca d'Arxentín (que yera gerenciado pola entidá rosarina). Sampaoli tuvo con Arxentín, na Primer B Metropolitana en 1996 y 1997. Dempués tornó a la Lliga Casildense y salió campeón en dos oportunidad con Aprendices Casildenses (1999 y 2000). Volvió al Salaíto en 2000.

Juan Aurich[editar | editar la fonte]

El so primer club como entrenador de primer División.[6] Na so permanencia nel club peruanu namái dirixó 8 partíos y ganó 1, polo qu'abandonó a mediaos de mayu del mesmu añu.[7]

Sport Boys[editar | editar la fonte]

A metá d'añu foi contratáu pol Sport Boys, onde tuvo hasta'l Campeonatu Descentralizáu 2003 que nun remató pola fuelga de futbolistes en Perú.

Sporting Cristal[editar | editar la fonte]

En 2004 tuvo a puntu de llegar a Sporting Cristal, que meses antes lo pretendió;.[8]

Club Deportivu Coronel Bolognesi[editar | editar la fonte]

Terminó roblando por Coronel Bolognesi que finalmente l'equipu baxu a la segunda división. Nel club tacneño tuvo hasta 2005 retornando en xunu de 2006 pa dirixir al club nel Tornéu Clausura y la Copa Suramericana d'esi añu nel cual perdió contra Colo-Colo empobináu por Claudio Borghi.[9]

O'Higgins de Rancagua[editar | editar la fonte]

A finales de 2007 llegó a Chile pa dirixir a O'Higgins en reemplazu de Jorge Garcés.[10] Na so primer temporada algamó'l tercer llugar de la tabla xeneral del Tornio Apertura 2008, nel cual foi darréu esaniciáu nos playoffs por Universidá de Chile. Tuvo De abandonar al cuadru rancagüino n'agostu de 2009 por cuenta de males resultancies.

Emelec[editar | editar la fonte]

En 2010 ye contratáu por Emelec d'Ecuador.[11] Gana'l so primer tornéu al ser campeón de la Copa del Pacíficu 2010.[12] Na Copa Llibertadores 2010 gana la primer fase de repechaje y ye esaniciáu na fase de grupos. Nel primer semestre del añu llogró'l primer llugar de la primer etapa del Campeonatu Ecuatorianu de Fútbol 2010, polo que llogró la clasificación a la final del tornéu, a la Copa Suramericana 2010 y a la Copa Llibertadores 2011.[13]

En xunu de 2010, so la so direición téunica, Emelec foi electu pola IFFHS como'l meyor equipu del mes del mundu, siendo la única vegada qu'un club de fútbol ecuatoriano foi nomáu como'l meyor del planeta.[2]

Con cuenta de añu foi subcampeón d'Ecuador, anque foi'l club que más puntos sumó mientres el campeonatu, consiguiendo una cifra histórica de 95 puntos, frutu de 28 victories, 11 empates y 6 derrotes.[14][15]

Universidá de Chile[editar | editar la fonte]

La 15 d'avientu de 2010 foi nomáu direutor téunicu del club Universidá de Chile de la Primer División de Chile en desmedro de Diego Simeone, que corría con ventaya pa ser l'entrenador azul.[16] El domingu 12 de xunu de 2011 consiguió'l so primer títulu profesional como entrenador de la Universidá de Chile, tres el trunfu d'esti equipu por 4-1 ante Universidá Católica, remontando un 0-2 na ida que-y dexó ganar el Tornio Apertura 2011. Cumplió amás con tolos oxetivos plantegaos, yá que nel mes d'agostu la «O» llogró'l so pasu a la Copa Suramericana 2011, que se sumó a la clasificación a la Copa Llibertadores 2012 (por ser campeón del Tornéu d'Apertura).[17]

La 25 de setiembre de 2011 llogró con Universidá de Chile tener 9 victories consecutives nun entamu de tornéu, en ganando a O'Higgins na fecha 9 del Tornéu Clausura 2011, estableciendo'l récor de "el meyor arranque de campeonatu d'un equipu nel fútbol chileno". Esti récor tener Colo-Colo nel Apertura 2007 y Cobreloa nel Campeonatu de 1978, dambos equipos con 8 victories.[18]

La 14 d'avientu de 2011, la O consiguió so la so direición téunica ganar la primer competencia internacional de la so hestoria: la Copa Suramericana 2011 siendo'l meyor campeón na hestoria del mentáu tornéu (campeón invictu y namái recibiendo 2 goles en contra).[19] Un fechu anecdóticu ye que Sampaoli ye l'únicu entrenador campeón d'una Copa Suramericana que nun tuvo una carrera como futbolista profesional, por una mancadura de tibia y peroné que lu marxinó de l'actividá a los 19 años.

Quince díes dempués de llograr el troféu internacional, el 29 d'avientu, llogró'l bicampeonato al goliar a Cobreloa 3-0 na final del Tornéu de Clausura del Fútbol Chileno, coronando un añu práuticamente perfectu pal repartu azul. Amás con esti últimu títulu llogró un nuevu récor na hestoria del fútbol chileno, la "Triple Corona", ganando'l Apertura 2011, Copa Suramericana 2011 y Clausura 2011.[19] Por cuenta de los trunfos, foi escoyíu nel 2011, como segundu meyor entrenador d'América, por detrás del DT uruguayu Óscar Washington Tabárez ganador de la Copa América 2011.[20] Tamién foi estremáu como'l séptimu meyor DT del mundu nel añu 2011 según la IFFHS.[21]

Meses más tarde, Sampaoli llegó con Universidá de Chile a semifinales de Copa Llibertadores 2012, clasificando primeru nuna fase de grupos en que superó a Peñarol, Godoy Cruz, y Atléticu Nacional de Medellín; venciendo a Deportivu Quito n'octavos de final; imponiéndose en definición a penales ante Llibertá de Paraguái en cuartos de final; y cayendo en semifinales ante Boca Juniors. En tantu, el 2 de xunetu del mesmu añu llogró'l tricampeonato nacional cola "O", ganando'l Tornio Apertura 2012 frente O'Higgins por llanzamientos penales.[22] Cabo destacar que mientres la so direición téunica, nos meses de xunu, xunetu, agostu, setiembre y ochobre de 2012 (según les estadístiques de la clasificación mundial de clubes realizada pola IFFHS), Universidá de Chile allugóse como'l segundu meyor equipu del mundu, namái superáu por F. C. Barcelona d'España.[23][24]

Un fechu a destacar amás ye que nos 2 años que Sampaoli tuvo al mandu d'Universidá de Chile ganó trés superclásicos contra Colo-Colo (dos por goliada): 2-1 (n'abril de 2011), 5-0 (abril de 2012), y 4-0 (xunu de 2012).

Sicasí, mientres el segundu semestre de 2012, Sampaoli nun pudo reeditar los ésitos de los sos primeros torneos con Universidá de Chile, perdiendo la Copa Suruga Bank 2012 por definición a penales, perdiendo 2-0 na Recopa Suramericana 2012 (ante Santos de Brasil), llegando a cuartos de final de la Copa Suramericana d'esi añu, y cayendo en play-offs del tornéu nacional contra Unión Española. El mal momentu nesta etapa col club, sumáu al creciente interés qu'espertó'l so estilu de xuegu y les bones resultancies que tuviera meses antes con Universidá de Chile na dirigencia de la Selección Chilena, fixo que l'entrenador decidiera emigrar del club.

D'esta miente, el 2 d'avientu de 2012, dirixó'l so postreru partíu al mandu de la Universidá de Chile, na victoria 3-1 de los "azules" frente a la Universidá de Concepción por Copa Chile, siendo ovacionado pol ensame presente nel Estadiu Municipal de Concepción. Con esto ponía fin a una de les dómines más esitoses na hestoria d'Universidá de Chile (con un tricampeonato nacional, un tornéu internacional, y múltiples resultancies y estadística que la dexaron no más alto del ámbitu continental).

Seleición de Chile[editar | editar la fonte]

Sampaoli en xineru de 2013, mientres un partíu amistosu ente Chile y Senegal.

Tres el so pasu por Universidá de Chile, el 3 d'avientu de 2012 foi presentáu oficialmente como direutor téunicu de la selección chilena, col oxetivu principal clasificar a la Copa Mundial de Fútbol de 2014.[25] Esi mesmu día viaxó a Europa coles mires de parolar con delles figures chilenes, ente ellos Claudio Bravo, Fabián Orellana, Arturo Vidal y David Pizarro, esti postreru col fin de convencelo a tornar a la so seleición. Tamién intentó volver cuntar colos servicios de Jorge Valdivia, marxináu de la seleición nel procesu anterior (que dirixó Claudio Borghi) nel conocíu casu "Bautizazo".

El 15 de xineru de 2013 dirixó'l so primer partíu cola seleición de Chile con una victoria por 2:1 frente a Senegal nel Estadiu La Portada de La Serena, llogrando un bon debú nel nuevu procesu de la seleición, a diferencia de los procesos anteriores de Claudio Borghi y Marcelo Bielsa, quien s'estrenaron con un empate y una derrota, respeutivamente.

El 19 de xineru, ganó'l so segundu partíu al mandu del escoyíu chilenu frente a Haití por 3:0 nun alcuentru apostáu nel Estadiu Municipal de Concepción. Cabo destacar que nestos dos últimos partíos la composición de Chile fueron solu de xugadores del planu local, yá que al nun tratase de fecha FIFA, Sampaoli solo pudo disponer de los xugadores pertenecientes a la Primer División de Chile.

El so primera partíu como visitante foi contra la selección d'Exiptu el 6 de febreru. Apostar nel Estadiu Vicente Calderón de la ciudá española de Madrid, con trunfu chilenu por 2:1, siendo'l primer partíu nel que Sampaoli pudo cuntar con xugadores de clubes estranxeros.

El so primer partíu poles clasificación a la Copa Mundial foi una derrota 1:0 contra Perú en Lima, anque a partir d'ellí atropó cuatro victories oficiales consecutives (ante Uruguái, Paraguay, Bolivia y Venezuela), un empate con Colombia, y d'últimes un trunfu ante Ecuador, que dexaron a Chile clasificar a la Copa Mundial de Fútbol de 2014.

El so rol como téunicu del escoyíu chilenu valió-y ser reconocíu por una encuesta de la FIFA como'l meyor entrenador de la Clasificación de Conmebol pa la Copa Mundial de Fútbol de 2014, por sobre Alejandro Sabella y José Néstor Pékerman.[26]

Depués de la Copa América 2015 (La cual terminó ganando con Chile, empezaron les Clasificatorias Rusia 2018. El 8 d'ochobre de 2015, na primer fecha clasificatoria, la seleición chilena ganó a Brasil por 2:0 nel Estadiu Nacional de Santiago con goles d'Alexis Sánchez y Eduardo Vargas. Chile nun-y ganaba a Brasil dende l'añu 2000.[27][28] Cinco díes dempués y depués de trenta años, na segunda xornada de les eliminatories, ganó de visitante a Perú por 4:3 nel Estadiu Nacional de Lima con dobletes de Vargas y Sánchez. Col arranque perfectu per primer vegada nuna clasificatoria mundialista, la seleición chilena llogró la so meyor posición nel ranking FIFA na hestoria desque s'instauró en 1993. Amás, llogró la so meyor posición nel ranking Elo.

El 12 de payares de 2015 volver# a entamar el procesu clasificatorio, como llocal en Santiago. Chile llogró un delicáu empate ante Colombia, Arturo Vidal anoto'l gol chilenu de cabeza. Cinco díes dempués, los chilenos fueron goliaos 3:0 por Uruguái en Montevidéu. Dempués d'esto, Sergio Jadue arrenunció al so cargu como presidente de la ANFP. A pesar de la derrota, Sampaoli confirmó la so continuidá nel escoyíu chilenu. Sicasí, el 19 de xineru de 2016 confirmóse la so salida del conxuntu chilenu. L'entrenador tuvo de paga-y 1,2 millones de dólares a la ANFP por incumplimientu de contratu.[29][30]

Copa Mundial de la FIFA Brasil 2014[editar | editar la fonte]

Na Copa Mundial de Fútbol de 2014 la seleición chilena tuvo una bona actuación, quedando nel segundu llugar del so grupu y llegando hasta octavos de final.

Alliniación de Chile ante España, nel históricu trunfu por 2-0 de La Colorada nel Maracaná con goles d'Eduardo Vargas y Charles Aránguiz.

El camín de La Colorada en Brasil 2014 empezaba en Cuiaba el 13 de xunu ante Australia, trunfu por 3-1 con goles d'Alexis Sánchez, Jorge Valdivia y Jean Beausejour, depués el 18 de xunu de 2014, Chile llograría un históricu trunfu nel Maracaná en ganando 2:0 a España y esaniciala del mundial a los actuales campeones del mundu (nesi momentu).[31]

Dempués nel postreru partíu del Grupu B, Chile tenía de vencer a Holanda pa terminar primer y asina evitar a Brasil nun posible enfrentamientu, finalmente Chile cayería por 2-0 y tenía qu'enfrentase al Scratch n'Octavos. Rematando nel segundu llugar del so grupu (per delantre del campeón defensor, la seleición española).

Sampaoli arengando a'l so xugadores previu a la definición a penales ante Brasil.

El 28 de xunu, nel Estadiu Mineirao, Chile enfrentaba al anfitrión, Brasil, cola misión de romper la hestoria y vencer a los pentacampeones del mundu, nun partíu bien pareyu, al minutu 18' David Luiz anotaba'l 1-0 pa los brasileños tres una esviadura en Gonzalo Jara, depués al minutu 32' Alexis Sánchez empataba les coses y encendía la ilusión en Chile, tres 90 minutos empataron 1-1 y nel allargue terminaron empataos, al minutu 119' Mauricio Pinilla tuvo'l gol del trunfo pero'l so disparu dio nel travesal, riola de penales, Brasil sería más que La Colorada y ganaría por un dramáticu 3-2, Charles Aránguiz y Marcelo Díaz anotaron en Chile, a pesar de cayer en octavo Chile fixo una gran campaña xugando grandes partíu como contra España y Brasil, dexando a esta postrera en cantu de la eliminación.[32][33]

Copa América 2015[editar | editar la fonte]
Alliniación cola que Chile consiguió la primera Copa América de la so hestoria con Bravo; Silva, Díaz, Medel; Isla, Aránguiz, Vidal, Beausejour; Valdivia; Vargas y Sánchez.

Na Copa América 2015, Chile axudicóse'l primer llugar del grupu A, depués de gana-y 2:0 a Ecuador,[34], con goles d'Arturo Vidal y Eduardo Vargas nel debú'l día 11 de xunu. Depués empató con Méxicu 3:3, pa finalmente goliar por 5:0 a Bolivia con goles de Charles Aránguiz (2), Sánchez, Medel y Ronald Raldes en mesma puerta.[35]

El 24 de xunu nos cuartos de final enfrentar con Uruguái (campeón vixente), partíu que Chile ganó por 1:0 depués de lluchar una enormidad con gol de Mauricio Isla al minutu 81 tres pase de Jorge Valdivia, tres una mala salida de Fernando Muslera depués d'un centru de Matías Fernández.[36][37]

El 29 de xunu nes semifinales de la Copa América 2015, Chile enfrentóse ante Perú, seleición a la que Chile ganó por 2:1 con doblete de Vargas. Dempués de veintiocho años, Sampaoli llevó al conxuntu chilenu a una final de Copa América.[38]

El 4 de xunetu de 2015, xugábase la Final de la Copa América 2015, onde enfrentó a Arxentina nel Estadiu Nacional de Chile nun partíu qu'acabó 0:0 na prórroga, llegando d'esta manera a la definición por penales, el primeru n'abrir la cuenta sería Matías Fernández, anotando'l 1-0, depués Lionel Messi emparejaria la coses 1-1, dempués Arturo Vidal anotaba'l 2-1 pa La Colorada con daqué de suspensu, Gonzalo Higuaín mandaría'l so disparu por sobre'l travesal, Charles Aránguiz anotaría'l 3-1 con un disparu a la izquierda de Romero, dempués Claudio Bravo -y atajaria el penal a Ever Banega dexando la serie 3-1 a favor de Chile y nel cuartu y postreru penal Alexis Sánchez la picaria sobre Romero y depués de 99 años d'espera, Chile consiguiría'l so primer títulu oficial ganando por 4-1 a Arxentina.[39][40][41]

Sevilla F. C.[editar | editar la fonte]

El 13 de xunu de 2016 confirmóse la so llegada como entrenador al Sevilla F. C.,[42] a pesar de tener un preacuerdo col Granada C. F., terminó roblando'l 27 de xunu un contratu por dos temporaes col Sevilla F. C.[43]

Sampaoli nun empezó bien col Sevilla F. C., pos perdió la final de la Supercopa d'Europa frente al Real Madrid por 3:2 y la final de la Supercopa d'España por 5:0 col F. C. Barcelona nel marcador global. Sicasí, robló la meyor primer vuelta de lliga de la hestoria del club. Consiguió trece victories, trés empates y trés ganes, ante'l Granada C. F., F. C. Barcelona y Athletic Club. El conxuntu hispalense llegó a quedar segundu na tabla de posiciones tres diecinueve xornaes, a un puntu del líder, el Real Madrid.[44]

A principios de 2017 empezó a rumorearse que Sampaoli pudiera dirixir a la selección arxentina en sustitución d'Edgardo Bauza. La noticia foi confirmada'l 28 d'abril, polo que l'entrenador terminó la so estancia nel Sevilla F. C. cuando acabó la temporada. En xunu de 2017 terminó'l so venceyu col equipu español pa dirixir la seleición arxentina.

Seleición d'Arxentina[editar | editar la fonte]

El 1 de xunu de 2017, Sampaoli asumió oficialmente como entrenador de la Selección Arxentina con un contratu de cinco años, hasta la Copa Mundial de Fútbol de 2022.[45] El so debú produció'l 9 de xunu, nun partíu amistosu contra la selección de Brasil que remató con un trunfu 1:0 con gol de Gabriel Mercáu.[46] El so debú oficial foi'l 31 d'agostu, nel empate ensin goles ante Uruguái nel Estadiu Centenariu, nun alcuentru pola clasificación a la Copa Mundial.[47] Los siguientes partíos de la seleición arxentina por eliminatories, contra Venezuela y Perú, acabaron empataos.[48][49] Na última fecha de les eliminatories, l'escoyíu arxentín tenía de gana-y de visitante a Ecuador pa clasificar a la Copa Mundial.[50] El partíu acabó 3:1 a favor de los arxentinos, con un triplete de Lionel Messi.[51]

Estilu de xuegu[editar | editar la fonte]

Sampaoli ye un vidueñu fanáticu del estilu de xuegu ofensivu de los equipos de Marcelo Bielsa, sobremanera xugando col esquema 3-3-1-3, con trés defenses, dos llaterales, un mediocentro defensivu, un volante creativu, dos estremos y un centru delanteru.[52] Él declaró qu'a pesar de nun ser cercanu a Bielsa tien una bona rellación, considerar un modelu a siguir y una inspiración.[53]

Nos partíos, sobremanera con Universidá de Chile, llogró consolidar la so propuesta de xuegu dinámicu, con usu del pressing na área rival, usu constante de la triangulación, realización d'un ataque vertical y peles bandes. Sampaoli ye tamién un usuariu de la ferramienta de software Kizanaro, esta déxa-y estudiar estadísticamente a los sos oponentes y preparar xuegos independientes en cada partíu en función de les debilidaes y fortaleces de los opositores.[54][55] Atopa tan necesaria esta teunoloxía, que tien un asistente del so personal que la so única función ye grabar tantos partíos como sía posible pal so posterior estudiu.

De la mesma, Sampaoli declaró que gran parte del ésitu que tuvo en carrera, sobremanera n'Universidá de Chile debióse a la énfasis que-y dio al «amateurismo» y el valor del escudu». Nel llibru Lleones: Les hestories de la O más esitosa de tolos tiempos, el DT declara: «Yo creo que la única forma de ser esitosu ye unificando a los xugadores dende'l amateurismo. Hai que tratar de encasillarlos nel amor a la camiseta, dende'l gocie, non dende la obligación. Cuando unu llogra que nesta sociedá individualista haya compromisu a daqué intanxible, con humildá, dexa que toos xúntense: da lo mesmo l'orixe social o cultural de les partes».

Trayeutoria[editar | editar la fonte]

Participaciones como seleccionador[editar | editar la fonte]

Equipu !width=170|País Añu
Alumni de Casilda Bandera d'Arxentina Arxentina 1994-1995
Belgrano de Arequito Bandera d'Arxentina Arxentina 1996
Arxentín de Rosario Bandera d'Arxentina Arxentina 1996-1997
Alumni de Casilda Bandera d'Arxentina Arxentina 1997
Belgrano de Arequito Bandera d'Arxentina Arxentina 1998
Aprendices Casildenses Bandera d'Arxentina Arxentina 1999-2000
Arxentín de Rosario Bandera d'Arxentina Arxentina 2000
Alumni de Casilda Bandera d'Arxentina Arxentina 2001
Juan Aurich Flag of Peru.svg Perú 2002
Sport Boys Flag of Peru.svg Perú 2002-2003
Coronel Bolognesi Flag of Peru.svg Perú 2004-2006
Sporting Cristal Flag of Peru.svg Perú 2007
O'Higgins Flag of Chile.svg Chile 2007-2009
C. S. Emelec Flag of Ecuador.svg Ecuador 2010
Universidá de Chile Flag of Chile.svg Chile 2011-2012
Selección de Chile Flag of Chile.svg Chile 2012-2016
Sevilla F. C. Flag of Spain.svg España 2016-2017
Selección d'Arxentina Bandera d'Arxentina Arxentina 2017-Presente
Copa !width="100"|See !width="130"|Seleición Resultáu |-align=center Copa Mundial de Fútbol de 2014 Brasil Selección de Chile Octavos de final
Copa América 2015 Chile Selección de Chile Campeón
Copa Mundial de Fútbol de 2018 Rusia Seleccion Arxentina Por Xugar

Partíos internacionales[editar | editar la fonte]

  • Nota: Non oficial fai referencia a un amistosu que nun ye apostáu en Fecha FIFA, polo tanto la FIFA nun la considera oficial.

Palmarés como entrenador[editar | editar la fonte]

Campeonatu nacionales[editar | editar la fonte]

Títulu !width=140|Club País Añu
Primer División Universidá de Chile Bandera de Chile Chile 2011-A
Primer División Universidá de Chile Bandera de Chile Chile 2011-C
Primer División Universidá de Chile Bandera de Chile Chile 2012-A

Copes internacionales[editar | editar la fonte]

Títulu !width=140|Club País Añu
Campeón Invictu Copa Suramericana Universidá de Chile Bandera de Chile Chile 2011
Campeón Invictu Copa América Selección de Chile Bandera de Chile Chile 2015

Distinciones individuales[editar | editar la fonte]

Distinción Añu
Meyor entrenador pol SIFUP.[56] 2011
Premiu El Gráficu Meyor téunicu del añu.[57] 2011
Meyor entrenador del añu en Chile.[58] 2011
Meyor entrenador pol SIFUP.[59] 2012
Meyor entrenador de la clasificación de Conmebol pal Mundial de 2014.[26] 2013
Meyor entrenador de la Copa América. 2015
Premiu El País - Entrenador del añu en Suramérica. 2015
Premiu IFFHS - Meyor seleccionador nacional del mundu. 2015
Premiu FIFA - Entrenador del añu (3ᵘ). 2015
PND - Trofeo Comunidad Iberoamericana.[60][61] 2015
Premiu AS América.[62][63] 2016

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Emelec, meyor club del mundu en xunu
  2. 2,0 2,1 [| DT de Emelec Jorge Sampaoli contentu con designación de IFFHS]
  3. El naguáu tricampeonato que coronó la gloriosa "yera Sampaoli" n'O. de Chile
  4. esisten-trunfos-morales-pero-nivelamos con-les potencies/ Sampaoli: "Nun esisten trunfos morales pero nivelamos coles potencies"
  5. Error de cita: Etiqueta <ref> non válida; nun se conseñó testu pa les referencies nomaes jug
  6. Fichaxes 2002: Juan Aurich
  7. Carlos Panez (17 d'avientu de 2012). «Prestosa coincidencia». DeChalaca.com. Archiváu dende l'orixinal, el 20 de setiembre de 2017. Consultáu'l 1 de marzu de 2012.
  8. terra.com.pe (ed.): «Sampaoli a Cristal». Consultáu'l 26 de payares de 2015.
  9. copa suramericana/prontus_nots/2006-09-19/233601.html Colo-Colo venció con lo cabal a Bolognesi y avanzó na Copa Suramericana
  10. Jorge Sampaoli ye'l nuevu entrenador d'O´Higgins
  11. Jorge Sampaoli ye'l nuevu DT de Emelec
  12. Emelec corónase campeón del pacíficu
  13. Emelec golió a Espoli y va xugar la final del Campeonatu Nacional
  14. vegada-el-que-suma-mas-puntos-nun ye-campeon-una vegada-emelec-quedar con-les manes-vacias Otra vegada'l que suma más puntos nun ye campeón
  15. anu-con cifres positives/ 2010, un añu con cifres positives
  16. La Tercera (ed.): «llegara-a-la-o-y-asumiria-sampaoli.shtml Axente confirma que Simeone nun va llegar a la "O" y asumiría Sampaoli» (15 d'avientu de 2010). Consultáu'l 11 de setiembre de 2012.
  17. Radio Cooperativa (ed.): «tornéu-de-apertura-con-un trunfu-categorico-sobre-la-uc/prontus_nots/2011-06-12/185302.html O. de Chile conquistó'l Tornéu d'Apertura con un trunfu categóricu sobre la UC» (12 de xunu de 2011). Consultáu'l 7 de payares de 2011.
  18. Radio Cooperativa (ed.): «ganando-a-o-higgins/prontus_nots/2011-09-25/201639.html Universidad de Chile llogró un nuevu récor en ganando a O´Higgins» (25 de setiembre de 2011). Consultáu'l 7 de payares de 2011.
  19. 19,0 19,1 EMOL (ed.): «cielu-ye-azul-la-o-gana-la suramericana-y-baxa-la so-primer-estrella-internacional-de-la hestoria.html El cielu ye azul: La O gana la Suramericana y baxa la so primer estrella internacional de la hestoria» (14 d'avientu de 2011). Consultáu'l 11 de setiembre de 2012.
  20. «reis-de-america/ Neymar y Tabárez, los reis d'América». OvacionDigital.com.uy. Consultáu'l 21 d'abril de 2012. (enllaz rotu disponible n'Internet Archive; ver l'reis-de-america/ historial y la reis-de-america/ última versión).
  21. IFFHS. «El Meyor Entrenador de Club del Mundu 2011». IFFHS.de. Consultáu'l 21 d'abril de 2012.
  22. Terra (ed.): «l'apertura,0b650y4d5a948310VgnVCM5000009ccceb0aRCRD.html La “O” gana n'emotivos penales y ye tricampeón de l'Apertura» (2 de xunetu de 2012). Archiváu dende l'l'apertura,0b650y4d5a948310VgnVCM5000009ccceb0aRCRD.html orixinal, el 4 de setiembre de 2012. Consultáu'l 11 de setiembre de 2012.
  23. Federación Internacional d'Hestoria y Estadística de Fútbol (IFFHS) (ed.): «Clasificación Mundial de los Clubes» (1 d'agostu de 2011 a 30 de xunetu de 2012). Consultáu'l 2 d'agostu de 2012.
  24. La Tercera (2 d'agostu de 2012). latercera.com (ed.): «caltiense-segunda-en-ranking-mundial-de-clubes.shtml La "O" caltiense segunda en ranking mundial de clubes». Consultáu'l 2 d'agostu de 2012.
  25. «llegada-de-jorge-sampaoli-a-la-seleccion-chilena/2012-12-03/104019.html La llegada de Jorge Sampaoli a la seleición chilena». Radio Cooperativa (3 d'avientu de 2012). Consultáu'l 13 d'avientu de 2017.
  26. 26,0 26,1 Cooperativa (ed.): «meyor direutor-tecnico-de-les-clasificatorias/2013-12-03/114448.html Jorge Sampaoli foi escoyíu como'l meyor direutor téunicu de les Clasificatorias» (3 d'avientu de 2013). Consultáu'l 3 d'avientu de 2013.
  27. «Eliminatories: Chile ganó a Brasil dempués de 15 años». La Gaceta (8 d'ochobre de 2015). Consultáu'l 13 d'avientu de 2017.
  28. «a-brasil-depués-de-15-anos/20151008/nota/2963290.aspx ¡Históricu! Chile ganólu a Brasil depués de 15 años». ADN Radio (8 d'ochobre de 2015).
  29. «so-salida-de-la-colorada/20160119/nota/3041139.aspx Jorge Sampaoli oficializó la so salida de La Colorada». ADN (19 de xineru de 2016). Consultáu'l 19 de xineru de 2016.
  30. «Jorge Sampaoli dexó la seleición chilena». L'Espectador (19 de xineru de 2016). Consultáu'l 13 d'avientu de 2017.
  31. «mundu-y-clasifica-a-octavos.html Chile escribe un nuevu "Maracanazo": Esanicia al campeón del mundu y clasifica a octavos». Emol (18 de xunu de 2014).
  32. «mundial-de-brasil-2014/2014-06-28/202549.html La inolvidable campaña de Chile nel Mundial de Brasil 2014». Radio Cooperativa (29 de xunu de 2014). Consultáu'l 13 d'avientu de 2017.
  33. «so-mundial-a-un xigante-chile.html Brasil tuvo de recurrir a los penales pa esaniciar de "el so" Mundial a un xigante Chile». Emol (28 de xunu de 2014).
  34. «Chile saca la xera nun complicáu debú contra Ecuador». AS Chile (12 de xunu de 2015).
  35. «Chile esibe cartelu de favoritu nuna nueche máxica». AS Chile (20 de xunu de 2015).
  36. «Isla termina cola congoxa y Chile clasifica a semifinales». AS Chile (25 de xunu de 2015).
  37. «copa/2015-06-24/192028.html Chile superó a un desafranáu Uruguái y ye semifinalista de la Copa América 2015». Cooperativa.cl (24 de xunu de 2015).
  38. «Chile vuelve a una final de Copa América dempués de 28 años». AS Chile (30 de xunu de 2015).
  39. «campana-que-corono-a-chile-como-campeon-de-la copa-america/2015-07-04/195159.html La campaña que coronó a Chile como campeón de la Copa América». Radio Cooperativa (5 de xunetu de 2015). Consultáu'l 13 d'avientu de 2017.
  40. «hestoria-vuelve escribise-Chile-ye-per primer vegada-campeon-de-la Copa-America.html La hestoria vuelve escribise: Chile ye per primer vegada campeón de la Copa América». EMOL (4 de xunetu de 2015). Consultáu'l 13 d'avientu de 2017.
  41. «¡Históricu! Chile ye campeón d'América». 24hores.cl (4 de xunetu de 2015).
  42. «Sampaoli yá ta en Sevilla». sevilla.eldesmarque.com (13 de xunu de 2016). Consultáu'l 13 de xunu de 2016.
  43. «Jorge Sampaoli, nuevu entrenador del Sevilla». Marca (27 de xunu de 2016). Consultáu'l 27 de xunu de 2016.
  44. «El Sevilla sigue na nube». As (22 de xineru de 2017). Consultáu'l 22 de xineru de 2017.
  45. «Sampaoli ye presentáu como DT d'Arxentina: "Ye un suañu que naguaba por fai enforma tiempu"». Teletrece (1 de xunu de 2017). Consultáu'l 13 d'avientu de 2017.
  46. «Arxentina 1 - Brasil 0: el resume del partíu editorial=Olé» (9 de xunu de 2017). Consultáu'l 13 d'avientu de 2017.
  47. «Faltó'l gol editorial=Olé» (31 d'agostu de 2017). Consultáu'l 13 d'avientu de 2017.
  48. «Asina nun lo merecemos». Olé (5 de setiembre de 2017). Consultáu'l 13 d'avientu de 2017.
  49. «Arxentina empató con Perú y quedó fuera de la zona de clasificación pero entá puede dir al Mundial editorial=Infobae» (5 d'ochobre de 2017). Consultáu'l 13 d'avientu de 2017.
  50. «viaxe-a-ecuador/ Tibia despidida a la seleición arxentina na previa del viaxe a Ecuador editorial=Infobae» (8 d'ochobre de 2017). Consultáu'l 13 d'avientu de 2017.
  51. «Ecuador-Arxentina: con tres goles d'un Messi estraordinariu, la seleición ganó en Quito y clasificóse al Mundial editorial=La Nación» (10 d'ochobre de 2017). Consultáu'l 13 d'avientu de 2017.
  52. «ZM: L'estilu chilenu de xuegu editorial=LaPolvora.cl». Archiváu dende l'orixinal, el 11 de setiembre de 2014. Consultáu'l 2 de marzu de 2012.
  53. The Times (ed.): «The Times empondera la “O” de Sampaoli». AnecdotasFutboleras.Wordpress.com (6 d'avientu de 2011). Consultáu'l 1 de marzu de 2012.
  54. La Tercera editorial=LaTercera.com (ed.): «estilu-que-nun ye-facil-de-asimilar.shtml Un estilu que nun ye bono d'asimilar». Consultáu'l 1 de marzu de 2012.
  55. http://www.kizanaro.com/web/index.php?option=com_content&view=article&id=159&Itemid=54&lang=es
  56. Cooperativa (ed.): «sindicatu-de-futbolistes-eligio-a-eduardo-vargas-como-el meyor xugador-de l'apertura/prontus_nots/2011-06-27/204247.html El Sindicatu de Futbolistes escoyó a Eduardo Vargas como'l meyor xugador de l'Apertura» (27 de xunu de 2011). Consultáu'l 11 de setiembre de 2012.
  57. Cooperativa (ed.): «Eduardo Vargas foi premiáu col "Botín d'Oru" pola revista El Gráficu» (23 d'avientu de 2011). Consultáu'l 11 de setiembre de 2012.
  58. EMOL (ed.): «ocho xugadores-de-la-o-dientro-del equipu ideal-del-2011.html Once azul: ANFP escoyó a ocho xugadores de la O dientro del equipu ideal del 2011» (28 d'avientu de 2011). Consultáu'l 11 de setiembre de 2012.
  59. Cooperativa (ed.): «premios-de-la gala-del-futbol-del-sifup/prontus_nots/2012-07-10/223846.html Xugadores d'O. de Chile atroparon los premios de la Gala del Fútbol del Sifup» (11 de xunetu de 2012). Consultáu'l 11 de setiembre de 2012.
  60. Hestóricu de premiaos - Premiu Nacional del Deporte csd.gob.es
  61. deporte.html Sampaoli, Premiu Nacional del Deporte mundodeportivo.com
  62. Premiu AS del Deporte 2016 as.com
  63. Premiu AS América 2016 as.com

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Bandera de Uruguái Gerardo Pelusso
Direutor Téunicu d'Universidá de Chile
2010 - 2012
Socesor:
Bandera d'Arxentina Darío Franco
Predecesor:
Bandera d'Arxentina Antonio Mohamed
Entrenadores campeones de la Copa Suramericana
2011
Socesor:
Bandera de Brasil Ney Franco
Predecesor:
Bandera d'Arxentina Bandera de Chile Claudio Borghi
Direutor Téunicu de la Selección de fútbol de Chile
2012 - 2016
Socesor:
Bandera d'Arxentina Bandera d'España Juan Antonio Pizzi
Predecesor:
Bandera de Uruguái Óscar Washington Tabárez
Entrenadores campeones de la Copa América
2015
Socesor:
Bandera d'Arxentina Bandera d'España Juan Antonio Pizzi
Predecesor:
Bandera d'Arxentina José Néstor Pékerman
Meyor Direutor Téunicu Suramericanu del añu
2015
Socesor:
Bandera de Colombia Reinaldo Rueda
Predecesor:
Bandera d'Alemaña Joachim Löw
Meyor seleccionador del añu IFFHS
2015
Socesor:
Bandera de Portugal Fernando Santos
Predecesor:
Bandera d'España Unai Emery
Direutor Téunicu de Sevilla FC
2016 - 2017
Socesor:
Bandera d'Arxentina Eduardo Berizzo
Predecesor:
Bandera d'Arxentina Edgardo Bauza
Direutor Téunicu de la Selección de fútbol d'Arxentina
2017 -
Socesor:
-