Jorge Amáu

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Jorge Amáu
Jorge Amado - 1997.jpg
Nacimientu Itabuna
Muerte Salvador de Bahía
Nacionalidá Flag of Brazil.svg Brasil
Ocupación escritor
Cónxugue Zélia Gattai
Premios Premio Camões, Premio Mundial Cino Del Duca
[editar datos en Wikidata]

Jorge Amáu (Itabuna, 10 d'agostu de 1912-Salvador de Badea, 6 d'agostu de 2001) foi un escritor brasileñu.

Biografía[editar | editar la fonte]

Nació na Facienda de Auricídia, nel conceyu de Itabuna, al sur del estáu de Badea. El so padre yera dueñu de la facienda. Cuando tenía un añu la so familia establecer na población de Ilhéus, na mariña de Badea, onde Jorge pasó la so infancia. Fixo los estudios secundarios na ciudá de Salvador, capital del estáu. Nesti periodu empezó a trabayar en periódicos y a participar de la vida lliteraria y foi unu d'el fundadores de la llamada Academia de los Rebeldes.

Jorge publicó la so primer novela, llamada El País del Antroxu, en 1931, a los 18 años. Casar con Matilde García Rosa dos años dempués, y colla tuvo una fía, Lila, que nació en 1933, añu en que publicó la so segunda novela, Cacáu.

Graduar na Faculdad Nacional de Derechu  en Ríu de Janeiro en 1935. Militante comunista, foi obligáu a exiliarse en Arxentina y Uruguai ente 1941 y 1942, periodu en que fixo un viaxe por América Llatina. Al tornar a Brasil dixebrar de Matilde García Rosa.

En 1945 foi electu miembru de l'Asamblea Nacional Constituyente pol Partíu Comunista Brasileñu (PCB), siendo'l diputáu más votáu del estáu de São Paulo. Como diputáu foi autor de la llei qu'asegura la llibertá de cultu relixosu. N'este mesmu añu cásase cola tamién escritora Zélia Gattai.

En 1947, añu en que nació João Jorge, el so primer fíu con Zélia, el partíu foi declaráu illegal y los sos miembros fueron escorríos y prindaos. Jorge tuvo que exiliarse en Francia, onde se quedó hasta 1950. La so primer fía, Lila, morrió en 1949. Ente 1950 y 1952, Amáu moró en Checoslovaquia, onde nació la so fía Palombu.

Al volver a Brasil, en 1955, Jorge Amáu alloñar de la militancia política, pero ensin dexar el Partíu Comunista. Dedicar dende entós integralmente a la lliteratura. Foi electu'l 6 d'abril de 1961 a l'Academia Brasileña de Lletres. Recibió'l títulu de doctor honoris causa por diversu universidaes. Tamién recibió'l títulu de Obá de Xangô na relixón Candomblé.

La so obra foi afecha al cine, al teatru y a la televisión, y tamién foi tema de dellos trabayos d'escueles de samba nel Antroxu brasileñu. Los sos llibros tán traducíos a 49 idiomes y publicaos en 55 países. Esisten tamién publicaciones en Braille y cintes d'audiu grabaes para ciegos.

En 1987 inaugurar nel Llargu do Pelourinho, na ciudá de Salvador de Badea, la Fundación Casa de Jorge Amáu, qu'abriga y caltién el so mancomún pa investigadores. La fundación tamién ayuda'l desenvolvimientu d'actividaes culturales nel estáu de Badea.

Jorge Amáu morrió na ciudá de Salvador el 6 d'agostu de 2001. Foi cremado y les sos cenices fueron soterraes nel xardín de la so casa'l día 10 d'agostu, cuando cumpliera 89 años.

Premios y títulos[editar | editar la fonte]

La obra lliteraria de Jorge Amáu recibió diversos premios brasileños y estranxeros, sobresaliendo:

  • Premiu Stalin de la Paz (Unión Soviética, 1951)
  • Premiu Jabuti, 1959
  • Llatinidá (Francia, 1971)
  • Nonino (Italia, 1982)
  • Orden Carlos Manuel de Verdes (Cuba, 1988)[1]
  • Dimitrov (Bulgaria, 1989)
  • Pablo Neruda (Rusia, 1989)
  • Premiu Etruria de Lliteratura (Italia, 1989)
  • Cino del Duca (Francia, 1990)
  • Mediterraneu (Italia, 1990)
  • Premiu Luís de Camõye (Brasil-Portugal, 1995)
  • Ministério da Cultura (Brasil, 1997)

Recibió los títulos de Comendador y Grande Oficial de les ordes d'Arxentina, Chile, España, Francia, Portugal y Venezuela. Recibió tamién títulos de Doctor Honoris Causa d'universidaes de Brasil, Portugal, Italia, Israel y Francia. El títulu francés foi'l postreru que recibió personalmente, en 1998, cuando yá taba enfermu.

Obra[editar | editar la fonte]

Noveles[editar | editar la fonte]

Relatos[editar | editar la fonte]

  • La muerte y la muerte de Quincas Berru Dágua, 1961
  • Del recién milagru de los páxaros, 1979

Llibros pa neños[editar | editar la fonte]

  • El Gatu Mallado y la golondrina Siñá, 1976
  • La pelota y l'arqueru, 1984

Biografíes[editar | editar la fonte]

Teatru[editar | editar la fonte]

  • L'amor del soldáu, 1947

Memories[editar | editar la fonte]

Curtiu analís de la so obra[editar | editar la fonte]

Jorge Amáu adoptó un compromisu social colos probes, los quitaos, los marxinaos de la sociedá: obreros, llabradores, rameres y vagamundos pueblen les sos noveles, convertir en protagonistes y héroes.

Col pasu de los años, Amáu foi camudando la so concepción del bien y el mal, de la probeza y la riqueza: nos momentos de militancia comunista aceptaba'l bien identificáu cola probeza y el mal cola riqueza, adulces entendió que'l bien y el mal nun son frutos de la probeza o la riqueza, sinón que nacen de la voluntá y el calter de cada persona.

L'ésitu de la lliteratura llatinoamericana de la década de los años 60 tuvo un precursor na obra de Jorge Amáu, en que les sos obres entemez el realismu social con unes acertaes dosis d'humor, erotismu y sensualidá, col heroísmu de la tradición romántica del sieglu XIX, y coles pasiones, los amores y los odios propios del melodrama.

Noveles de Bahia (denominación dada por el mesmu escritor) En Salvador de Badea como escenariu, Jorge Amáu denuncia les inxusticies sociales y la opresión nun mundu estremáu ente bonos y malos, negros y blancos, primíos y opresores, probes y ricos: O país do Antroxu, Suor y Capitãye da areia.

Noveles amestaes al ciclu del cacáu En Cacau, São Jorge dos Ilhéus y Terras do sem-fim denuncia la esplotación d'el trabayadores rurales polos esportadores de cacáu nes faciendes del cacáu del sur de Bahia; Jorge Amáu narra hestories llíriques de malandrines y vagamundos elevaos a la categoría d'héroes románticos y folletinescos: Mar morto, Gabriela, cravo y canela, ésta de 1958, convertir n'unu de los mayores ésitos editoriales de la lliteratura brasileña. Nesti enclín encuádrase tamién la novela A morte y a morte de Quincas Berru d'Água, na que Jorge Amáu crea unu de los sos meyores personaxes, el marineru Quincas Berru d'Água. Nestes noveles les protagonistes son grandes heroínes, bien conocíes pol públicu brasileñu: Gabriela, Tieta do montascosu y Dona Flor.

Otres obres Jorge Amáu escribió tamién dos importantes biografíes noveladas: ABC de Castro Alves y O cavaleiro da esperança na que narra la vida de Luís Carlos Emprestes, el primer presidente del Partíu Comunista Brasileñu.

En 1992, Jorge Amáu publicó Navegação de cabotagem, que'l so subtítulu ye "apuntes pa un llibru de memories qu'enxamás voi escribir", un llibru d'escritos fechaos pero ensin ordenar cronológicamente, nos que l'autor rellata pasaxes de la so vida personal y de la so carrera lliteraria.

Notes[editar | editar la fonte]

  1. Cacáu. Gabriela, clavu y canela.. Biblioteca Ayacucho, 389. ISBN 980-276-155-9.
  2. Vease la reseña de Darío Villanueva en ABC Lliterariu.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]









Jorge Amado