Johannes Stark

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Johannes Stark
Johannes Stark.jpg
Vida
Nacimientu Freihung15  d'abril de 1874
Nacionalidá Bandera d'Alemaña Alemaña Occidental
Bandera d'Alemaña Alemaña
Fallecimientu

Traunstein21  de xunu de 1957

(83 años)
Estudios
Estudios Universidá de Múnich
Direutor/a de tesis Eugen von Lommel
Llingües alemán
Oficiu
Oficiu físicu y profesor universitariu
Llugares de trabayu Munich, Gotinga, Hannover, Aachen, Wurzburgo y Berlín
Empleadores Universidad de Wurzburgo
Universidad Técnica de Aquisgrán
Universidá de Gotinga
Universidad de Greifswald
Premios
Nominaciones
Miembru de Academia Alemana de les Ciencies Naturales Leopoldina
Academia Nacional de los Linces
Creencies
Partíu políticu Partíu Nacionalsocialista Obreru Alemán
Cambiar los datos en Wikidata

Johannes Stark (Schickenhof, anguaño Freihung, Baviera, 15 d'abril de 1874 - Traunstein, 21 de xunu de 1957) foi un físicu alemán, ganador del Premiu Nobel de Física de 1919 pol so descubrimientu del efeutu Stark.[1][2]Más tarde tuvo bien arreyáu col movimientu Deutsche Physik sol réxime nazi.

Biografía[editar | editar la fonte]

Educóse na escuela elemental de Bayreuth y más palantre en Ratisbona. Darréu, en 1897 asistió a la Universidá de Múnich, onde estudió física, matemátiques, química y cristalografía, graduándose en 1897 con una disertación doctoral al respective de delles temes de la física de Isaac Newton.

Ocupó delles posiciones nel Institutu de química de la Universidá de Múnich hasta 1900, cuando entró de llector na Universidá de Göttingen. Foi profesor de física nel Institutu Politécnicu de Aquisgrán (1909-1917), na Universidá de Greifswald (1917-1920) y na Universidá de Wurzburgo (1920-1922).

Casóse con Luise Uepler, y tuvo cinco fíos.

Investigaciones científiques[editar | editar la fonte]

En 1919 foi galardonáu col premiu Nobel de Física polos sos descubrimientos del efeutu Doppler nos rayos canales y el desdoblamientu de les llinies espectrales cuando la lluz ta sometida a un campu eléctrico intensu" (llamáu dende entós efeutu Stark).

Dende 1933, y hasta la so xubilación en 1939, foi presidente del Institutu Físicu y Técnicu del Reich y de l'Asociación Alemana d'Investigación.

Stark publicó más de 300 trabayos, fundamentalmente rellacionaos cola eletricidá y campos análogos. Recibió numberosos premios, amás del premiu Nobel, como'l premiu Baumgartner de l'Academia de Ciencies de Viena (1910), el premiu Vahlbruch de l'Academia de Ciencies de Göttingen (1914), la medaya Matteucci de l'Academia de Roma.

Mientres el réxime nazi, intentó ser el Führer de la física alemana, al traviés del movimientu Deutsche Physik ("Física alemana", xuntu con Philipp Lenard), en contra de la física xudía", representada por Albert Einstein y Werner Heisenberg. En 1947, tres la derrota alemana na segunda guerra mundial, Stark foi catalogáu como "criminal de primer orde" y foi condergáu a 4 años de cárcel por un tribunal de desnazificación.

Eponimia[editar | editar la fonte]

  • El cráter llunar Stark lleva esti nome na so memoria.[3]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Johannes Stark, German Physicist» (en). Encyclopaedia Britannica. Consultáu'l 30 de julio de 2017.
  2. «Johannes Stark - Biographical» (en). Nobelprize.org. Consultáu'l 30 de julio de 2017.
  3. «Stark». Gazetteer of Planetary Nomenclature (en inglés). Flagstaff: USGS Astrogeology Research Program. OCLC 44396779Stark» (inglés). Gazetteer of Planetary Nomenclature. Flagstaff: USGS Astrogeology Research Program.