Jocelyn Bell Burnell

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Jocelyn Bell Burnell
Launch of IYA 2009, Paris - Grygar, Bell Burnell cropped.jpg
Voz
Vida
Nome completu Susan Jocelyn Bell
Nacimientu

Belfast y Ulster15  de xunetu de 1943

(75 años)
Nacionalidá Bandera del Reinu Xuníu Reinu Xuníu
Estudios
Estudios Universidad de Glasgow Traducir
Lurgan College Traducir
Universidá de Cambridge
(1965 - 1969) Philosophiæ doctor
Direutor/a de tesis Antony Hewish
Oficiu
Oficiu astrónoma y astrofísica
Emplegadores Universidad Abierta del Reino Unido Traducir
University College de Londres Traducir
Universidad de Southampton Traducir
Universidá de Bath
Premios
Miembru de Royal Society
Academia Nacional de Ciencies de los Estaos Xuníos
Royal Astronomical Society Traducir
Unión Astronómica Internacional
American Astronomical Society Traducir
Sociedá Filosófica Americana
Academia Estauxunidense de les Artes y les Ciencies
www2.physics.ox.ac.uk/contacts/people/bellburnell
Cambiar los datos en Wikidata

Susan Jocelyn Bell Burnell, CBE, FRS FRAS (nacida en Belfast como Susan Jocelyn Bell, el 15 de xunetu de 1943), ye una astrofísica norirlandesa qu'afayó la primera radioseñal d'un púlsar al pie del so tutor de tesis, Antony Hewish.[1]

Biografía[editar | editar la fonte]

Bell Burnell nació en Irlanda del Norte, onde so padre foi arquitectu del planetariu Armagh. Disponía d'una gran biblioteca, y animó a la so fía a lleer. Ésta interesóse especialmente polos llibros d'astronomía.

Cuando cuntaba con once años, suspendió l'exame 11+, y so padres unvióla a la Mount School en York (Inglaterra), un colexu cuáqueru pa neñes, onde foi bien impresionada por un maestru de Física que-y enseñó que:

«Nun tienes qu'aprender montones y montones de datos; tan solo apriende unes poques coses clave, y... entós vas poder aplicales y construyir y desenvolver sobre elles... Foi un gran maestru, y amosóme cómo, en realidá, la Física yera senciella».

Más palantre, Bell Burnell asistió a les universidaes de Glasgow y Cambridge. En Cambridge, trabayó con Hewish y otros na construcción d'un radiotelescopiu pa usar los rellumos interplanetarios nel estudiu de los quásares, que fueren descubiertos faía poco (los rellumos interplanetarios dexen estremar fontes compactes de les distantes). Detectando un pequeñu patrón nos rexistros de les llectures que se siguió pel cielu coles estrelles, Bell Burnell afayó que se trataba d'un pulsu regular, aprosimao unu per segundu. Denominólu temporalmente LGM1 (Little Green Man 1, Homiquín verde 1) y finalmente identificó la fonte como una estrella de neutrones de rápida rotación.

Depués de terminar el so doctoráu, Bell Burnell trabayó na Universidá de Southampton, la University College de Londres y el Royal Observatory n'Edimburgu, antes de convertise en Profesora de Física na Open University mientres diez años, y dempués como profesora visitante na Universidá de Princeton. Antes de xubilase, Bell Burnell foi Decana de Ciencies na Universidá de Bath ente los años 2001 y 2004, y Presidenta de la Royal Astronomical Society ente 2002 y 2004. Anguaño ye profesora visitante na Universidá d'Oxford.

A pesar de que nun llogró'l Premiu Nobel al pie de Hewish pol so descubrimientu, foi galardonada por munches otres organizaciones. Llogró la Medaya Michelson del Institutu Franklin (1973, al pie de Hewish). En 1978 foi-y apurríu'l Premiu J. Robert Oppenheimer Memorial del Centru d'Estudios Teóricos de Miami. Tamién recibió'l Premiu Beatrice M. Tinsley de la Sociedá Astronómica Americana (1987), el Magellanic Premium de la Sociedá Filosófica Americana, el Jansky Lectureship del Observatoriu Radioastronómico Nacional, y la Medaya Herschel de la Royal Astronomical Society (1989). Tamién recibió numberosos títulos honoríficos, como'l de Comandante de la Orde del Imperiu Británicu según Colega de la Royal Society.

La esclusión de Jocelyn Bell ente los galardonaos col Premiu Nobel causó gran discutiniu ente los sos colegues, anque, según confiesa nuna entrevista recién, nun lo llamenta y cree que-y foi meyor na vida ensin esi galardón.[2] A propuesta de la comisión Muyeres y Ciencia del CSIC, recibió l'añu 2015 la Medaya d'Oru de la mayor institución científica española.

Ye Presidenta d'Honor de la Burnell House na Escuela de Gramática Cambridge, en Ballymena, Irlanda del Norte.

Ye miembru de la Religious Society of Friends (cuáqueros) y ye Conseyera del Institutu Faraday pa la Ciencia y la Relixón, de la Universidá de Cambridge.[3][4]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Observation of a Rapidly Pulsating Radio Source». Nature 217. 24 de febreru de 1968. doi:10.1038/217709a0. http://www.nature.com/nature/journal/v217/n5130/abs/217709a0.html. 
  2. Munches científiques tienen que portase como un home pa sobrevivir. 12 de xunu de 2015. http://www.elmundo.es/ciencia/2015/06/12/5579c42922601df53d8b45da.html. Consultáu 'l 12 de xunu de 2015. 
  3. «Prof. Jocelyn Bell Burnell». Consultáu'l 5 de xunetu de 2014.
  4. Jocelyn Bell Burnell (2013). A Quaker Astronomer Reflects: Can a Scientist Also be Religious?. Religious Society of Friends, 56. ISBN 9780646592398.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]









Jocelyn Bell Burnell