Joaquín Fernández Prida

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Joaquín Fernández Prida
Joaquín Fernández Prida.JPG
Escudo del Senado de España.svg
miembru del Senáu español


ministru de Rellaciones Esteriores

Vida
Nacimientu Uviéu31  de marzu de 1863
Nacionalidá Bandera d'España España
Fallecimientu Madrid1942
Estudios
Estudios Universidá d'Uviéu
Universidad Central
Nivel d'estudios doctor Traducir
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu Abogáu y políticu
Llugares de trabayu Madrid
Emplegadores Universidá de Sevilla
Universidá de Santiago de Compostela
Universidad Central
Miembru de Real Academia de Ciencies Morales y Polítiques
Instituto de Reformas Sociales Traducir
Junta para Ampliación de Estudios Traducir
Creencies
Partíu políticu Partido Liberal Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Joaquín Fernández Prida (Uviéu, 1863 - Madrid, 1942). Abogáu y políticu español, foi ministru de Gracia y Xusticia, ministru de Gobernación, ministru de Marina y ministru de Tao mientres el reináu de Alfonso XIII.

Biografía[editar | editar la fonte]

Llicenciar en derechu na Universidá d'Uviéu en 1882, siguiendo los sos estudios en Madrid, onde se doctoró en 1884. En 1886 ganó la cátedra de Derechu Internacional na Universidá de Sevilla, pasando en 1893 a impartir esta disciplina a Santiago de Compostela y en 1898 a la Universidá Central de Madrid, a que'l so claustru perteneció hasta la so xubilación en 1933. Adquirió gran prestíu como iusinternacionalista, siendo autor d'una notable obra científica. Collaboró en numberoses revistes especializaes y periódicos. La so autoridá foi reconocida nel estranxeru, siendo riquíos los sos servicios como árbitru polos gobiernos de Alemaña y Reinu Uníu pa fallar sobre un pleitu que sosteníen sobre la frontera na badea de Walfisch, en África.

Foi miembru del Partíu Conservador, siguidor de Antonio Maura. En 1903 ye escoyíu senador pola Universidá de Valladolid para, en 1919, ser nomáu senador vitaliciu.[1]

Foi ministru de Gracia y Xusticia ente'l 3 de payares de 1917 y el 22 de marzu de 1918 nun gabinete presidíu por Manuel García Prieto. Darréu ocuparía la cartera de ministru de Gobernación nel gobiernu qu'ente'l 12 d'avientu de 1919 y el 5 de mayu de 1920 presidiría Manuel Allendesalazar. Con este mesmu políticu sería titular del ministeriu de Marina ente'l 13 de marzu y el 4 d'agostu de 1921 y, finalmente desempeñaría la cartera d'Estáu con Sánchez Guerra ente'l 8 de marzu y el 4 d'avientu de 1922. Col advenimiento de la Dictadura de Primo de Rivera, negar a collaborar con esti réxime y, más tarde, como monárquicu, intervieno contra la República. Representó a España en diversos congresos internacionales y dirixó l'Institutu Diplomáticu y Consular y el Centru d'Estudios Marroquinos.

El so nome apaez na llista de los ventidós xuristes que, designaos pol Ministeriu de Gobernación franquista, ellaboraron el “dictame sobre la ilegitimidad de los poderes actuantes el 18 de xunetu de 1936”, documentu publicáu'l 21 d'avientu de 1938, que pretendía xustificar la sublevación militar que provocó la guerra civil española.[2][3]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Ficha nel Senáu
  2. «Dictame de la Comisión». wikisource.org (21 d'avientu de 1938). Consultáu'l 28 de xunetu de 2017.
  3. «Exemplar del BOE nel que s'anuncia la "comisión"». BOE (/1938). Consultáu'l 28 de xunetu de 2017.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Manuel de Burgos y Mazu
Ministru de Gracia y Xusticia
1917 - 1918
Socesor:
Álvaro de Figueroa y Torres
Predecesor:
Manuel de Burgos y Mazu
Ministru de Gobernación
1919 - 1920
Socesor:
Francisco Bergamín García
Predecesor:
Eduardo Dato Iradier
Ministru de Marina
1921
Socesor:
José Gómez-Xardón
Predecesor:
Manuel González Hontoria
Ministru d'Estáu
1922
Socesor:
Francisco Bergamín García








Joaquín Fernández Prida