Joanne Faulkner

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Joanne FaulknerPicto infobox philosopher.png
Vida
Nacimientu

Armidale14  d'abril de 1972

(48 años)
Nacionalidá Bandera de Australia Australia
Estudios
Estudios Universidad La Trobe (es) Traducir
Llingües inglés
Oficiu
Oficiu filósofaescritora
Emplegadores Universidad de Nueva Gales del Sur (es) Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Joanne Faulkner (14 d'abril de 1972 (48 años) ye una escritora australiana, filósofa y conferenciante n'estudios de xéneru & de filosofía na Universidá de Nueva Gales del Sur. Ye conocida polos sos estudios sobre'l pensamientu de Nietzsche y la ética de la inocencia.

Biografía[editar | editar la fonte]

Recibió la so Ph.D. en filosofía pola Universidá Trobar en 2006.[1]

Faulkner ye catedrática del Australasian Society for Filosofía Continental[2] y vicepresidenta de UNSW Caña de la Unión d'Educación Terciaria Nacional (NTEU).[3] Na NTEU, faló en contra de la política australiana actual, llamando a un presupuestu 2014 col "oxetivu de caltener les persones nel so puestu.'"[4] Ye tamién miembru del proyeutu Archivos Vivos sobre Euxenesia en Canadá Occidental.[5]

Les sos Lletres Muertes a Nietzsche, O'l Necromántico Arte de Lleer Filosofía (2010) foi revisáu en Parrhesia onde'l revisor, Matthew Sharpe, llamó al llibru "altamente encamentáu."[6]

Nel so llibru de 2011, La Importancia de Ser Inocente, alderica'l conceutu d'inocencia en considerancies a neños y siente que nun sirve los sos intereses bien" porque la idea de perder la inocencia nun ye un problema real.[7] Una revisión de Xéneru y Educación llamó'l so llibru "un pensamientu provocando y y enanchando les perspectives filosófiques en camientos contemporaneos alrodiu de la niñez" na occidentalización, especialmente n'Australia.[8] En La Importancia de Ser Inocente, direcciona por qué siente que la inocencia nun ye un problema: ye porque ye una ficción culturalmente construyida que ta utilizáu como "mercancía" y un conceutu que "Exerz nos neños dientro d'una constante victimización.."[8] Tamién escribió que los intentos de caltener a los neños inocentes "marxina a los neños de la clase media, dixebrándolos de la información, de los adultos que nun sían los padres y de una vida pública a los que podríen contribuyir", onde argumenta que ta mal.[9] Declaró qu'el so interés n'esquizar la inocencia provieno "de les mires puestes enriba al traviés de ser padres," tamién ta interesáu na inocencia que s'aplica al pensamientu políticu y a les xustificaciones polítiques.[10]

Obra[editar | editar la fonte]

Llibros[editar | editar la fonte]

  • 2016, Young and Free: [Corréu]Ontoloxíes Coloniales de Niñez, Memoria, y Hestoria n'Australia, Rowman y Littlefield.
  • Con Zolkos, M, 2016, Estudios de Niñez Crítica y la Práctica de Interdisciplinariedad, Lexington Llibros, Londres.
  • 2003, "El Cuerpu cuando Testu Nes Escritures de Nietzsche y Freud," Minerva 7: 94-124

Artículos[editar | editar la fonte]

  • 2014, 'The Uncanny Child of Australian Nationhood: Nostalgia as a Critical Tool in Conceptualising Social Change', Symposium: Canadian J. of Continental Philosophy 18 (2): 125 - 148, http://dx.doi.org/10.5840/symposium201418221
  • 2013. 'Vulnerability of "virtual" subjects: Childhood, memory, and crisis in the cultural value of innocence1', Sub-Stance: a review of theory and literary criticism 42 (3): 127 - 147, http://dx.doi.org/10.1353/sub.2013.0029
  • 2011, 'Innocents and Oracles: The Child as a Figure of Knowledge and Critique in the Middle-Class Philosophical Imagination', Critical Horizons 12 (3): 323 - 346, http://dx.doi.org/10.1558/crit.v12i3.323
  • 2011, 'Vulnerability and the Passing of Childhood in Bill Henson: Innocence in the Age of Mechanical Reproduction', Parrhesia: a J. of critical philosophy 11: 44 - 55
  • 2010, 'The innocence fetish: The commodification and sexualisation of children in the media and popular culture', Media International Australia Incorporating Culture and Policy: quarterly J. of Mediu Res. & resources 135: 106 - 117.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Joanne Faulkner». Consultáu'l 25 d'agostu de 2015.
  2. Comité executivu
  3. Knobel, Adam (2 de mayu de 2014). «Why I'm Involved in My Branch Committee: Joanne Faulkner, UNSW». Consultáu'l 25 d'agostu de 2015.
  4. Union Activists Apura Industrial Action to Beat the Budget. 28 de xunu de 2014. https://www.greenleft.org.au/node/56749. Consultáu 'l 25 d'agostu de 2015. 
  5. «Eugenics Archives». Archiváu dende l'orixinal, el 13 d'agostu de 2015. Consultáu'l 25 d'agostu de 2015.
  6. «Joanne Faulkner, Dead Letters to Nietzsche, Or the Necromantic Art of Reading Philosophy, Ohio University Press, 2010». Parrhesia (13):  pp. 190–198. 2011. http://parrhesiajournal.org/parrhesia13/parrhesia13_sharpe2.pdf. Consultáu 'l 25 d'agostu de 2015. 
  7. Author Joanne Faulkner Says Parents Should Get Real on Santa Instead of Lying to Kids. 14 d'avientu de 2010. http://www.couriermail.com.au/lifestyle/parenting/author-joanne-faulkner-says-parents-should-get-real-on-santa-instead-of-lying-to-kids/story-y6frer7o-1225970665355?nk=ba9748332bff8b2fcb75443cba48a2f5-1440529549. Consultáu 'l 25 d'agostu de 2015. 
  8. 8,0 8,1 «The importance of being innocent: why we worry about children». Gender and Education 24 (3):  pp. 345–346. 1 de mayu de 2012. doi:10.1080/09540253.2012.670393. ISSN 0954-0253. http://dx.doi.org/10.1080/09540253.2012.670393. 
  9. Childhood is Non Innocent Fixation. 3 de xineru de 2011. http://www.theaustralian.com.au/opinion/childhood-is-non-innocent-fixation/story-y6frg6zo-1225980659479?nk=ba9748332bff8b2fcb75443cba48a2f5-1440531479. Consultáu 'l 25 d'agostu de 2015. 
  10. The Age of Innocence. 19 de marzu de 2011. https://www.abc.net.au/radionational/programs/philosopherszone/the-age-of-innocence/3007438. Consultáu 'l 25 d'agostu de 2015. 

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]





Joanne Faulkner