Javier Zanetti

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Javier Zanetti
Metalist-Inter (2).jpg
Vida
Nacimientu

Dock Sud Traducir10  d'agostu de 1973

(45 años)
Nacionalidá Bandera d'Arxentina Arxentina
Estudios
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu futbolista
Trayeutoria
Años Equipu PX G
1996-1996selección de fútbol sub-23 de Argentina  Selección de fútbol sub-23 de Argentina 12(0)
1995-2014 Inter de Milán 615(12)
1994-2011Seleición masculina de fútbol d'Arxentina  Seleición masculina de fútbol d'Arxentina 145(5)
1993-1995 Club Atlético Banfield 66(4)
1992-1993 Club Atlético Talleres (Remedios de Escalada) 33(1)
Posición o especialidá llateral
Númberu de dorsal 4
Pesu 75 quilogramu
Altor 178 centímetru
Alcuñu/os Il Capitano
Il Trattore
Pupi
The Silent Engine
www.javierzanetti.com/
Cambiar los datos en Wikidata

Javier Adelmar Zanetti (Buenos Aires, Arxentina; 10 d'agostu de 1973), conocíu deportivamente como El Pupi, ye un ex-futbolista arxentín. Xugaba como defensa y desempeñó casi tola so carrera nel Inter de Milán de la Serie A d'Italia.

Zanetti xugó col Inter de Milán dende 1995, tomando'l brazalete de capitán el 29 d'agostu de 1999. Conocíu pol so versatilidad, que ye espertu tantu na esquierda y la derecha, dempués de xugar en dambos lladrales como defensa central y como estremu. Él encaxa en delles posiciones del mediocampo con facilidá, sobremanera como un volante defensivu.

Conocíu como "Pupi" n'Arxentina, Zanetti nació en Buenos Aires, tomando'l llamatu de "El Tractor" (El Tractor) pocu dempués del so treslláu a Italia, onde la so fuercia, elasticidá, resistencia y la so capacidá pa xunise al ataque valiólu reverencia. Escontra'l final de la so carrera, xugó principalmente nel mediu campu derecho. Él punxo fin a una seca de goles de 4 años, cuando anotó'l 5 de payares de 2006. Na selección Arxentina esplegóse como llateral derechu, siendo capaz de camudar ente defensa y ataque con facilidá. Zanetti ganó cinco títulos de Serie A col Inter de Milán, dempués de ganar el llamatu de "Il Capitano" (El Capitán) ente los aficionaos y la prensa desque asumió'l brazalete de capitán nel Inter de Milán. A partir de la temporada 2011-12, foi'l primer xugador non italianu capitán d'un equipu de Serie A. Tien el récor d'apaiciones d'un xugador ensin nacer n'Italia nun equipu italianu, y los sos 834 partíos oficiales col club poner primero na llista d'apaiciones de tolos tiempos del Inter de Milán. Zanetti, que se retiró col Inter de Milán, tamién ye conocíu pol so trabayu de caridá, alministrando una fundación qu'ayuda a los neños desfavorecidos n'Arxentina. Foi nomáu embaxador de les Aldegues Infantiles SOS, proyeutu n'Arxentina pola FIFA, y en 2005, recibió'l premiu Ambrogino d'Oru, dau tolos años en Milán, pol so trabayu na fundación PUPI. Zanetti ye tamién un embaxador mundial d'Olimpiaes Especiales.

El 22 de mayu de 2010 foi'l partíu númberu 700 de Zanetti col Inter, xusto nel día de la final de la UEFA Champions League contra'l Bayern de Múnich, y la victoria del equipu por 2 a 0 significó la conquista de la triple corona (Serie A, Copa Italia y Champions League nel mesmu añu), arredondiando un añu históricu. El 20 d'ochobre del 2010, anotó ante'l Tottenham Hotspur pa convertise nel xugador más veteranu en marcar na Champions League a la edá de 37 años y 71 díes. Esta marca yá foi superada por Filippo Inzaghi y Ryan Giggs.

Xugó pa la Selección Arxentina dende 1994. Cola so selección consiguió la Medaya d'oru nos Panamericanos de 1995 y la Medaya de plata n'Atlanta 1996. Dende ochobre de 2007, Zanetti ye'l xugador con más presencies na selección, superando a Roberto Ayala.[1] Cola selección apuesto 2 Acopes Mundiales, 2 Acopes Confederaciones y 5 Acopes América.

Foi incluyíu na FIFA 100, que ye una llista de los 125 ameyores futbolistes vivos, realizada por Pelé a pidimientu de la FIFA.

El 29 d'abril de 2014, anuncíó el so retiru del fútbol profesional, al terminar la corriente temporada. El propietariu del Internazionale, Erick Thohir, nomar vicepresidente del conxuntu italianu.

Biografía[editar | editar la fonte]

Javier Zanetti creció n'Ablanéu, más precisamente nel barriu 2ᵘ seición de Dock Sud. De neñu, llogró combinar l'estudiu y el trabayu (ayudando al padre na construcción) col fútbol. Nel 1992, cuándo apenes tenía diecinueve años, conoció a Paula De la Fonte, la que 2 años y mediu más tarde convertiríase na so muyer.[2] Con ella tuvo una fía, llamada Sol, y dos fíos, Ignacio y Tomes. El so hermanu mayor ye'l ex futbolista Sergio Ariel Zanetti.

Carauterístiques[editar | editar la fonte]

A "Pupi" Zanetti tamién-y dicen “Tractor” por cuenta de la so gran potencia física y resistencia. Ye un xugador potente y con gran capacidá técnica, polo que ye capaz de sumase al ataque con bastante rapidez. Zanetti fíxose fama nel fútbol por cuenta de la so habilidá como llateral, llegando a la área pa crear peligru y volviendo rápido a defender.

Trayeutoria[editar | editar la fonte]

Primeros años[editar | editar la fonte]

Zanetti empezó infantiles n'Independiente d'Ablanéu, que nunca tener en cuenta, los sos familiares decidieron llevalo a les divisiones inferiores de Talleres de Remedios d'Esguilada. El so debú como futbolista profesional producir nesi club el 22 d'agostu de 1992, entrando a los 35 minutos del segundu tiempu na victoria del so equipu frente a Instituto por 2-1, nel marcu de la tercer fecha del campeonatu de la Primer B Nacional.[3] Naquella temporada terminó xugando 33 partíos y marcando un gol, pa depués terminar en Club Atléticu Banfield en 1993, club que xubiera a la Primer División d'Arxentina, nesi momentu.[4] El 12 de setiembre produció'l so debú na máxima categoría del fútbol arxentino, nel partíu qu'el so equipu igualó 0-0 con River Plate,[3] y 29 de setiembre marcó'l so primer gol en primer división, contra Newell's Old Boys nel empate por 1-1. Nel "parafusa" xugó 19 partíos nel Tornio Apertura 1993 (marcó un gol), nel Tornéu Clausura 1994 xugó 18 partíos, nel Tornio Apertura 1994 xugó 19 partíos (marco tres goles) y nel Tornéu Clausura 1995 xugó 10 partíos (marcó un gol), contabilizando, en total, 66 partíos xugaos y 5 goles marcaos en dos temporaes, pa depués pasar al Inter de Milán.[5]

Inter de Milán[editar | editar la fonte]

Javier Zanetti xugando pal Inter de Milán en 2009.

Zanetti foi presentáu como nuevu xugador del Inter de Milán en xunu de 1995, club que pagó 6,5 millones de dólares p'adquirilo xunto a Sebastián Rambert (que provenía del Club Atléticu Independiente).[6] El so debú nel club italianun se produció'l 27 d'agostu d'esi mesmu añu, pola primer fecha de la Serie A y el so equipu consiguió la victoria por 1-0 frente al Vicenza con gol del brasileño Roberto Carlos.[3] Naquel añu tamién se produció'l so debú en competiciones UEFA, el 12 de setiembre, nel partíu qu'el so equipu empató 1-1 col AC Lugano de Suiza pola Copa UEFA (Anguaño UEFA Europa League).[7] Pudo afitase nel primer equipu, ganóse la titularidá, marcó 2 goles y apostó 39 partíos na so primer temporada col Inter (32 por campeonatu local, 2 por copes internacionales y 5 por copes locales).[8] Na temporada 1996/97, el so equipu terminó nel tercer puestu del campeonatu italianu y finalista de la Copa de la UEFA, en perdiendo la final col Schalke 04 d'Alemaña. Zanetti completó la temporada con 50 partíos y 2 goles (apostó 33 partíos na lliga, 12 partíos en copes internacionales y 5 en copes locales).[8]

Zanetti estrechando la mano de Sergei Ignashevich antes d'un partíu de Champions ante'l CSKA de Moscú en 2011.

Col tiempu pasó a ser unu de los xugadores más queríos del club, siendo capitán, líder moral del equipu, y el xugador con mayor cantidá de presencies históriques. Permaneció nel club milanés mientres 18 años, ganando 14 títulos: La Copa UEFA en 1998, onde anotó un gol dende fuera de la área, la Copa d'Italia de 2005, 2006, 2010 y 2011, la Supercopa d'Italia de 2005, 2006 y 2010, los Scudettos correspondientes a les campañes 2005/2006, 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009 y 2009/2010, la Champions League 2010 y la Copa Mundial de Clubes 2010.

El 23 d'agostu de 2012, Zanetti xugó'l so partíu númberu 800 col Inter de Milán,[9] na victoria 2-0 como visitante ante'l FC Vaslui de Rumanía pola UEFA Europa League.

Xugó 857 partíos y convirtió 21 goles.

El 28 d'abril del 2013 sufrió una lesion nun xuegu contra'l Palermo depués de topetar contra'l xugador Salvatore Aronica. Depués de la revisión médica diagnosticóse un frayatu nel tendón d'Aquiles. El Pupi robla un nuevu contratu col Inter el 12 de xunu del 2013 a pesar de la seria mancadura. El torna produció'l 9 de payares contra'l Livorno, entrando de relevu nel minutu 37 del segundu tiempu, depués de 7 meses de nun xugar.

En 2014 el xugador anuncia la so retirada a los 40 años. El so postreru partíu foi'l sábadu 10 de mayu, pola penúltima xornada de la lliga italiana, ante Lazio. A partir del so retiru, va ocupar el cargu de dirixente nel Inter de Milán.

Clubes[editar | editar la fonte]

Club País Añu |-align=center Talleres (RdE) Bandera d'Arxentina Arxentina 1992 - 1993
Banfield Bandera d'Arxentina Arxentina 1993 - 1995
Inter de Milán Flag of Italy.svg Italia 1995 - 2014

Selección nacional[editar | editar la fonte]

Javier Zanetti xugando cola albiceleste.

Zanetti debutó en 1994, nun partíu con victoria sobre Chile por 3 a 0. De magar, el llateral marcó una carrera estraordinaria. Reconocíu internacional arxentín, tien la segunda máxima cantidá de partíos xugaos pa la so selección (142) siendo superáu dende 2018 por Javier Mascherano (143).la selección llogró la presea dorada nos Xuegos Panamericanos de 1995 y la medaya de plata nos Xuegos Olímpicos d'Atlanta 1996.

Foi convocáu por Daniel Passarella al Mundial Francia 1998, onde marcó un golazu ante Inglaterra, nun duelu especial pol pasáu bélicu de dambes naciones. Y cuatro años más tarde, por Marcelo Bielsa al Mundial 2002. Sicasí, José Pekerman dexar fuera d'Alemaña 2006 nuna decisión que xeneró un gran discutiniu nel so país, yá que nun había un reemplazante natural nel so puestu.

Al añu siguiente, integra l'escoyíu de Alfio Basile, qu'apuesta la Copa América 2007. Nel tornéu, Arxentina xuega a un nivel estraordinariu, con xugadores nun nivel esquisitu, como Messi, Riquelme, Verón, Mascherano, Gago, Aimar, Tévez, Ayala, Burdisso, Crespo y Diego Milito, onde la albiceleste algamó la final.

Dempués, en mayu de 2010 queda fora de la prenómina del DT Diego Maradona de 30 xugadores pa participar na máxima cita mundialista del añu, la Copa Mundial de fútbol de Súdafrica 2010 encabezando la llista de figures ausentes, al pie de el so compañeru Esteban Cambiasso. Inclusive, dambos habíen resultancia campeones de la Serie A (Italia) y la UEFA Champions League.[10][11][12] Y mientres la competencia mundial, viose evidenciada la falta, una vegada más, d'un llateral derechu con proyeición y esperiencia. Arxentina cayería pelos cuartos de final contra Alemaña, por 4 a 0, nun partíu que significó la eliminación prematura del equipu nacional.

En Septiempre de 2010 ye convocáu por Sergio Batista pa xugar contra España el 7 de setiembre de 2010, siendo'l regresu de Zanetti a la Selección. L'alcuentru terminó en victoria p'Arxentina por 4 a 1, esplegando'l meyor xuegu dende los últimos años, contra'l país campeón del mundu, que cuntaba con toles sos figures.

Dempués, tamién sería convocáu pa la Copa América 2011, siendo unu de los más destacaos del plantel. Amás, siempres se recuerda'l so aliendu y enfotu para con Lionel Messi, al cual munchos defenestraban por non igualar el xuegu qu'esplegaba nel Barcelona y na lliga española. Nesi tornéu apostó'l so últimu alcuentru na selección, el 16 de xunetu de 2011 na eliminación por penales ante Uruguái depués d'igualar 1-1 en tiempu reglamentariu.

Participaciones en Torneos[editar | editar la fonte]

Copa !width="135"|See !width="120"|Resultancia !width="50"|Partíos


Goles
Copa FIFA Confederación 1995 Bandera d'Arabia Saudita Arabia Saudita Subcampeón 3 0
Copa América 1995 Bandera de Uruguái Uruguái Cuartos de final 3 0
Copa Mundial de Fútbol de 1998 Flag of France.svg Francia Cuartos de final 5 1
Copa América 1999 Bandera de Paraguái Paraguái Cuartos de final 3 0
Copa Mundial de Fútbol de 2002 Flag of South Korea.svg Corea del Sur y Flag of Japan.svg Xapón Primer fase 3 0
Copa América 2004 Flag of Peru.svg Perú Subcampeón 6 0
Copa FIFA Confederación 2005 Flag of Germany.svg Alemaña Subcampeón 5 0
Copa América 2007 Flag of Venezuela.svg Venezuela Subcampeón 6 0
Copa América 2011 Bandera d'Arxentina Arxentina Cuartos de final 4 0

Récores personales[editar | editar la fonte]

Actualizáu al 26 d'avientu de 2013.

Récor de presencies col Inter de Milán[editar | editar la fonte]

Javier Adelmar Zanetti, ye'l xugador arxentín con más presencies na Serie A italiana (615), y el tercer xugador na hestoria del Calciu, por detrás del italianu Gianluigi Buffon (616) y Paolo Maldini (647). Ye'l xugador del Inter de Milán con más partíos apostaos: tien na so manos el récor de presencies totales cola camiseta nerazzurro con un total de 849. Col partíu de Novara (temporada 2011-2012) supera a Giuseppe Bergomi como'l xugador con más presencies na hestoria del club, del cual ye capitán del primer equipu dende'l 29 d'agostu de 1999.

Amás, ye'l xugador que más vegaes xugó'l derbi de Milán pal conxuntu del Inter con un total de 47 alcuentros apostaos, y el segundu na hestoria del clásicu namái superáu por Paolo Maldini (56) del AC Milan.

En Agostu de 2012, Zanetti algamaría los 800 partíos oficiales col Inter, na victoria de visitante contra'l FC Vaslui de Rumanía por 2 a 0. L'alcuentru, foi correspondiente al partíu d'ida de los Play-off de la Lliga Europea de la UEFA 2012-13. El duelu, amás, foi definíu colos goles de los tamién arxentinos Esteban Cambiasso y Rodrigo Palaciu. Amás de retirar el númberu del so dosal nel Inter de Milán polos méritos del eternu capitán del inter.

Récor de presencies cola Selección Arxentina[editar | editar la fonte]

Artículu principal:

Anguaño, el "Pupi" Zanetti ye'l segundu xugador arxentín con más presencies na selección, con 142 partíos apostaos y 5 goles marcaos per debaxo de Javier Mascherano

Ye'l xugador arxentín con más partíos xugaos n'Eliminatories mundialistas (51).

Más de 1000 partíos profesionales apostaos[editar | editar la fonte]

El 11 de mayu de 2011, Javier Zanetti convertir nel decimocuartu xugador y primero d'Arxentina n'algamar los 1000 partíos profesionales.[13]

Al momentu del so retiru, algamó la cifra de 1114 partíos profesionales xugaos, asitiándose nel quintu llugar históricu, namái per debaxo de Peter Shilton (1390), Rogerio Ceni (1234), Roberto Carlos (1130) y Ray Clemence (1118).

Estadístiques totales en clubes[editar | editar la fonte]

Estadística actualizada al 10 de mayu de 2014[14][15]

Club Temporada !colspan="2"

width=110px|Lliga !colspan="2" width=110px|Copes
Nacionales *

Copes
Internacionales **
Otres
copes ***
Total
Part. Goles Part. Goles Part. Goles Part. Goles Part. Goles
Talleres (RE)
Bandera d'Arxentina Arxentina
1992-93 33 1 0 0 0 0 0 0 33 1
Total 33 1 0 0 0 0 0 0 33 1
Banfield
Bandera d'Arxentina Arxentina
1993-94 37 1 0 0 0 0 0 0 37 1
1994-95 29 3 0 0 0 0 0 0 29 3
Total 66 4 0 0 0 0 0 0 66 4
Inter de Milán
Flag of Italy.svg Italia
1995-96 32 2 5 0 2 0 0 0 39 2
1996-97 33 3 5 1 12 0 0 0 50 4
1997-98 28 0 4 0 9 2 0 0 41 2
1998-99 36 3 5 0 9 1 0 0 50 4
1999-00 35 1 8 1 0 0 0 0 43 2
2000-01 29 0 1 0 4 0 0 0 34 0
2001-02 33 0 1 1 10 1 0 0 44 2
2002-03 34 1 1 0 18 0 0 0 53 1
2003-04 34 0 5 0 12 0 0 0 51 0
2004-05 35 0 5 0 11 0 0 0 51 0
2005-06 25 0 5 0 8 0 1 0 39 0
2006-07 37 1 4 0 8 0 1 0 50 1
2007-08 38 1 4 0 8 0 1 0 51 1
2008-09 38 0 4 0 8 0 1 0 51 0
2009-10 37 0 4 0 13 0 1 0 55 0
2010-11 35 0 5 0 8 1 4 1 52 2
2011-12 34 0 2 0 8 0 1 0 45 0
2012-13 33 1 4 1 11 1 1 1 48 1
2013-14 12 0 1 0 0 0 0 0 13 0
Total 618 12 73 3 159 5 10 1 861 21
Total na so carrera !717 ! 17 73 3 169 5 10 1 960 26

Resume estadísticu[editar | editar la fonte]

Equipu !width="250"|País Partíos Goles Promediu |-align=center Talleres ba logo.png Talleres (RE) Bandera d'Arxentina Arxentina 33 1 0.03
Escudo Banfield final.png Banfield Bandera d'Arxentina Arxentina 66 4 0.06
Inter Old Logo (2007-2014).svg Inter de Milán Flag of Italy.svg Italia 861 21 0.02
Selección Sub-23 Bandera d'Arxentina Arxentina 12 0 0.00
Selección Absoluta Bandera d'Arxentina Arxentina 145 5 0.03
TOTAL 1115 31 0,03

Palmarés[editar | editar la fonte]

Campeonatos nacionales (13)[editar | editar la fonte]

Títulu !width="160"|Club País Añu |-align=center Copa Italia (1°) Internazionale Flag of Italy.svg Italia 2005
Supercopa d'Italia (2°) Internazionale Flag of Italy.svg Italia 2005
Copa Italia (3°) Internazionale Flag of Italy.svg Italia 2006
Serie A (4°) Internazionale Flag of Italy.svg Italia 2006
Supercopa d'Italia (5°) Internazionale Flag of Italy.svg Italia 2006
Serie A (6°) Internazionale Flag of Italy.svg Italia 2007
Serie A (7°) Internazionale Flag of Italy.svg Italia 2008
Supercopa d'Italia (8°) Internazionale Flag of Italy.svg Italia 2008
Serie A (9°) Internazionale Flag of Italy.svg Italia 2009
Copa Italia (10°) Internazionale Flag of Italy.svg Italia 2010
Serie A (11°) Internazionale Flag of Italy.svg Italia 2010
Supercopa d'Italia (12°) Internazionale Flag of Italy.svg Italia 2010
Copa Italia (13°) Internazionale Flag of Italy.svg Italia 2011

Copes Internacionales (5)[editar | editar la fonte]

Títulu !width="160"|Equipu !width="140"|See !width="95"|Añu |-align=center



Oro en Xuegos Panamericanos Selección arxentina Bandera d'Arxentina Mar de la Plata 1995
Medaya de plata Xuegos Olímpicos Selección Arxentina Bandera de Estaos Xuníos d'América Atlanta 1996
Copa de la UEFA Internazionale Bandera de Francia París 1998
Lliga de Campeones Internazionale Bandera d'España Madrid 2010
Copa Mundial de Clubes Internazionale Flag of the United Arab Emirates.svg Emiratos Árabes Xuníos 2010

(*) Incluyendo la Selección

Distinciones individuales (4)[editar | editar la fonte]

Distinción Añu |-align=center Premiu Pallone d'Argento[16] de la Serie A 2002
Galardonáu como unu de los "FIFA 100" 2004
Mayor númberu de presencies na Selección Arxentina (145) 2007 - Actual
Premiu Konex - Diploma al Méritu |2010
Mayor númberu de presencies en Inter de Milán (854) 2011 - Actual

Llabor fora del fútbol[editar | editar la fonte]

Al pie de la so muyer, Paula, crearon la "Fundación P.O.P.I." (Por Un Piberío Integráu) pa la recuperación social de los neños probes y carenciados n'Arxentina.[17] Por esti motivu, pol so carisma y bon comportamientu deportivu, recibió'l Ambrogino d'Oru, premiu más importante dau cada añu na ciudá de Milán, onde ye ídolu y capitán del Inter de Milán.[18]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. terra.com. «Zanetti iguala récor de Ayala» (español). Consultáu'l 17 d'ochobre de 2007.
  2. inter.it. «quién ye - Javier Zanetti» (español). Consultáu'l 8 d'agostu de 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 Cristian Grosso. «1000 vegaes Zanetti» (español). Diariu La Nación. Consultáu'l 8 d'agostu de 2011.
  4. talleres.org.ar. «Javier Zanetti» (español). Consultáu'l 7 d'agostu de 2011.
  5. futbolpasión. «Javier Zanetti» (español). Consultáu'l 7 d'agostu de 2011.
  6. elmundo.es. «'Capitano' Zanetti» (español). Consultáu'l 9 d'agostu de 2011.
  7. UEFA.com. «Perfil de Javier Zanetti» (español). Consultáu'l 13 d'agostu de 2011.
  8. 8,0 8,1 inter.it. «carrera - Javier Zanetti» (español). Archiváu dende l'orixinal, el 13 de mayu de 2013. Consultáu'l 13 d'agostu de 2011.
  9. http://www.marca.com/2012/08/23/futbol/futbol_internacional/arxentina/1345743735.html
  10. http://www.canchallena.com/1263653-zanetti-cambiasso-y-los-grandes-ausentes-del pasáu
  11. http://www.tiempo.hn/cronometromundialista/index.php/internacionales/5914-maradona-dexa-fora-a-gago-zanetti-y-cambiasso.html (enllaz rotu disponible n'Internet Archive; ver el historial y la última versión).
  12. http://www.as.com/futbol/articulo/maradona-convoca-gago-zanetti-cambiasso/dasftb/20100512dasdasftb_1/Tes
  13. http://espndeportes.espn.go.com/news/story?id=1292940&s=ita&type=story
  14. http://espndeportes.espn.go.com/futbol/xugador/_/id/2663/javier-zanetti
  15. http://www.inter.it/aas/squadra/player4?codgioc=G0683&L=ye
  16. http://notizie.it.msn.com/peracabe-sport/javier-zanetti-una-vita-allinter?page=10
  17. http://www.fundacionpupi.org/
  18. http://www.inter.it/aas/news/reader?N=23023&L=ye

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]











Javier Zanetti