Italianu

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Italiano (Italianu)
Faláu en: Flag of Italy.svg Italia
Flag of Switzerland.svg Suiza
Flag of San Marino.svg San Marino
Flag of the Vatican City.svg La Ciudá del Vaticanu
Flag of Malta.svg Malta
Bandera de Francia Francia
Bandera de Croacia Croacia
Flag of Slovenia.svg Eslovenia
Flag of Eritrea.svg Eritrea
Flag of Somalia.svg Somalia
Flag of Libya.svg Libia
En 26 países, au la comunidá d'emigraos italianos ye importante, ente ellos:
Flag of Germany.svg Alemaña
Flag of Argentina.svg Arxentina
Flag of Australia.svg Australia
Flag of Belgium.svg Bélxica
Flag of Brazil.svg Brasil
Flag of Canada.svg Canadá
Flag of Chile.svg Chile
Flag of Colombia.svg Colombia
Flag of the United States.svg Estaos Xuníos d'América
Flag of Monaco.svg Mónaco
Flag of Uruguay.svg Uruguay
Flag of Venezuela.svg Venezuela
Rexón: Europa meridional
Falantes: 72 millones
Puestu: 27º (Ethnologue 1996)
Filiación xenética: Indoeuropéu

 Itálicu
  Llatín-Faliscu
   Romance
    Italorromance
      Italianu

Estatus oficial
Oficial en: Flag of Europe.svg Xunión Europea
Flag of Italy.svg Italia
Flag of Switzerland.svg Suiza
Flag of San Marino.svg San Marino
Flag of the Vatican City.svg La Ciudá del Vaticanu
Flag of Croatia.svg Croacia
 (sólo n'Istria)
Flag of Slovenia.svg Koper / Capodistria
Izola / Isola d'Istria
Piran / Pirano
 (Ciudaes d'Eslovenia)
Flag of Brazil.svg Brasil Ciudaes de
Santa Teresa y Vila Velha
Reguláu por: Accademia della Crusca

        

Códigos
ISO 639-1 it
ISO 639-2 ita
ISO 639-3 ita
Map Italophone World.png
Estensión del Italianu
Ver tamién:
Idioma - Families - Clasificación de llingües

L'italianu ye una llingua románica, basada na variante toscana, habiendo gran diferencia ente tolos dialeutos italianos hasta'l puntu de considerar variantes como'l lombardu, vénetu, sicilianu, etc.. como idiomes propiamente dichos. Dende esti puntu de vista l'italianu oficial fálenlu como idioma maternu menos de 30 millones de persones.

El toscanu impúnxose tres la reunificación italiana por ser la variante más prestixosa al escribir Dante, Boccaccio y Petrarca les primeres grandes obres lliteraries de la península itálica na Baxa Edá Media.


Presencia del italianu nel mundu[editar | editar la fonte]

L'italianu fálase n'Italia, u ye idioma nacional, en dos cantones del sur de Suiza u ye cooficial, y notros munchos países.
Destaquen los 4 millones d'italoparlantes n'Estaos Xuníos.


Posición dientro de la Familia Románica[editar | editar la fonte]

La consideración de llingua única a tolo que se fala n'Italia ye bien abegoso: los idiomes descendientes del llatín estrémense en dos grupos: l'oriental, qu'inclúi al rumanu y aromúnicu (macedorrumanu) y l'occidental, dividíu en llingües galo-ibériques como'l francés, les demás llingües d'oil, l'occitanu, francoprovenzal, retorromanu y les llingües galo-italianes (lombardu, piamontés, vénetu, ligur, etc.) y la rama italo-dálmata, qu'inclúi l'estintu dálmata, el sicilianu, calabrés, napolitanu y el propiu "italianu" o toscanu. La llinia divisoria ente galoitalianes y italodálmates ta asitiada xusto nel entamu de la península cerca de Rímini.

Pola imposición del toscanu, idiomes con antigua tradición lliteraria como'l vénetu o que gozaron del estatus d'idioma oficial, como'l piamontés nel Reinu de Piamonte-Cerdeña, la llingua ligur na República de Xénova o'l Napolitanu nel Reinu de les Dos Sicilies, tan arrequexaos anguaño a la categoría de dialeutos, magar qu'Italia reconoz como idiomes al sardu y friulián, magar que nenguna d'estes llingües caben dientro de la rama ítalo-dálmata.

Wikipedia
Consulta la edición de Wikipedia en Italianu

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]