Islla d'Oljón (llagu Baikal)

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar

La isla de Oljón (Ольхон) ye la tercera mayor isla llacustre del mundu, la mayor de les del llagu Baikal, en Siberia oriental, con una área de 730 km2.

Xeografía[editar | editar la fonte]

Olkhonsky District Shamanka Rock.jpg

Oljón tien unos relieves orográficos montascosos y ye rica en xacimientos arqueolóxicos. La so vera oriental ta marcada per serrapatosos montes, qu'algamen los 1.276 m nel monte Zhima, el puntu más altu de la isla (a unos 818 m sobre'l nivel de l'agua del Baikal), y unu de los más altos nuna isla llacustre nel mundu por detrás de la isla del Sol, nel llagu Titicaca, en Bolivia. La isla ye lo suficientemente grande como pa tener los sos propios llagos, y presenta una combinación paisaxística de taiga, estepa ya inclusive un pequeñu ermu. Un pequeñu y fondu estrechu, resultáu de los millones d'años de movimientu tectónicu al igual que'l bloque de roca que forma la isla, llamáu estrechu del Pequenu Mar, dixébra-y de la mariña del Baikal. Les serrapatoses rimaes de los montes amuesen l'emburrie de la tierra.[1]

La mayor fondura del Baikal alcuéntrase non llueñe de la isla (1.637 m).

Demografía[editar | editar la fonte]

Juzhir.

La población de la isla ye de menos de 1.500 habitantes y consiste na so mayoría d'individuos d'etnia buriata, el pueblu aborixe de la isla.[2]

Esisten dellos asentamientos y cinco pueblos na isla: Yalga, Malomorets, Juzhir, Jarantsi y Ulán-Jushin. El pueblu de Juzhir ye la capital alministrativa de Oljón dende abril de 1987, añu nel que'l gobiernu soviéticu promulgó un decretu que protexía'l llagu. Juzir tien unos 1.200 residentes y alluga un muséu d'hestoria y naturaleza local.[3]

Economía[editar | editar la fonte]

La mayoría de los residentes son pescadores, granxeros o ganaderos. Debíu al creciente númberu de turistes de too el mundu, munchos residentes trabayen tamién nesi sector, que se convirtió nun de les actividaes económiques principales de la isla.

Cultura[editar | editar la fonte]

El xamán principal de Oljón, Valentín Jagdayev.

Los indíxenas buriatos creen que la isla ye un llugar espiritual, y na so mariña oeste, cerca de Juzhir, alcuéntrase la paraxa más famosa del Baikal, la Shamanka o roca del xamán. Los nativos creen qu'el Burjan, una figura d'un cultu relixosu modernu de los pueblos altaicos, vive nun covarón d'esta roca. La roca ye unu de los nueve llugares más sagraos d'Asia. El muséu de Oljón, espón sobre la naturaleza y l'etnografía de la isla, incluyendo una colección de pipes y samovares.

Oljón ye un centru chamanístico sagráu y ye consideráu como'l centru de la cultura Kurumchinskai de los sieglos VI a X.

Hestoria[editar | editar la fonte]

La isla foi habitada dende fai enforma tiempu. La población indíxena orixinal yeren los kurykanos, antepasaos de dos grupos étnicos: los buriatos y los yakutios.[4]

Los primeros esploradores rusos visitaronla nel sieglu XVII.[3]

Lleenda[editar | editar la fonte]

Nos mitos y lleendes buriatas, Oljón ye una paraxa poblada polos tarrecibles espíritos del Baikal. Según les lleendes el jan Joto Babai (Хото Бабай) baxó del cielu na isla de Oljón, unviáu a la tierra polos dioses cimeros, onde'l vivió sol aspeutu d'una águila real cola cabeza blanca. El so fíu'l jan Jubu Noion (Хубуу Нойон) ye'l primer home que se convirtió en xamán. Por esi motivu, la isla de Oljón ye considerada como'l centru sagráu del mundu de los xamanes del norte, y el centru supremu ye representáu pola roca del Xamán. Los cuerpos de los xamanes yeren encenraos equí en tiempos anteriores.

Galería[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Isla de Oljón». baikal.eastsib.re. Archiváu dende l'orixinal, el 13 de octubre de 2006. Consultáu'l 22 de octubre de 2006.
  2. Greenpeace Rusia
  3. 3,0 3,1 «Isla de Oljón». irkutsk.org. Consultáu'l 22 de octubre de 2006.
  4. «Description of Olkhon island». Archiváu dende l'orixinal, el 29 de octubre de 2006. Consultáu'l 22 de octubre de 2006.