Institutu Nacional de Téunica Aeroespacial

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Institutu Nacional de Téunica Aeroespacial
«Esteban Terradas»
(INTA)
LogoINTA.gif

Información xeneral
Acrónimu INTA
Tipu Organismu autónomu
Fundación 1942
Estáu España
Sede Torrejón de Ardoz y Moguer
Coordenaes earth
Organización
Ministros María Dolores de Cospedal
Direición José María Salom[1] (Direutor xeneral)
Presupuestu anual 100 millones de €
Sitiu web
[editar datos en Wikidata]

L'Institutu Nacional de Téunica Aeroespacial «Esteban Terradas» (más conocíu como INTA) ye un organismu autónomu d'España adscritu a la Secretaría d'Estáu de Defensa del Ministeriu de Defensa qu'intenta suplir l'ausencia d'una axencia espacial puramente felicidá. L'INTA ta especializáu na investigación y el desenvolvimientu teunolóxicu, de calter dual, nos ámbitos de l'aeronáutica, espacio, hidrodinámica, seguridá y defensa. Foi fundáu en 1942 por Esteban Terradas, inxenieru naval, industrial y aeronáuticu. La so sede central atópase en Torrejón de Ardoz, Madrid. Cuenta con dos centros d'operaciones, unu, la MDSCC en Carbayeda de Chavela,(Madrid) y l'otra see nel Centru d'Esperimentación de "El Arenosillo" n'Huelva (Andalucía). [3] De la so partida presupuestaria, casi un 60% destinar a equipamientu científicu y teunolóxicu.

Funciones[editar | editar la fonte]

Realiza proyeutos d'investigación, tantu en solitariu como en combinación con otros organismos estatales, tantu nacionales como internacionales (CSIC, universidaes, NASA) y empreses privaes. Ye responsable de los programes de satélites científicos Intasat,[4] Minisat, Nanosat 01, Nanosat-1B y OPTOS, ente otros.

Dende la base de llanzamientu de cohetes sonda, na so sede d'El Arenosillo,[5] trabayó con distintos tipos de cohetes suborbitales, como'l INTA-300 y el INTA-255. Ente 1991 y 1999 trabayó nel desenvolvimientu del cohete llanzador de satélites Capricorniu, que foi finalmente abandonáu.

Satélites[editar | editar la fonte]

Reproducción del Nanosat 01.

Toos estos satélites son totalmente españoles en fabricación y diseñu, y entienden una plataforma d'usos múltiples de baxu costo, con subsistemas de diseñu modular y interfaces estándar col módulu de carga útil.

Cohetes[editar | editar la fonte]

  • INTA-255, primer cohete sonda español, llanzáu'l 20 d'avientu de 1969.
  • INTA-300, llanzáu'l 18 de febreru de 1981 dende El Arenosillo.
    • INTA-300B Cohetes modificaos basaos nel INTA-300, el primeru desapegó'l 21 d'ochobre de 1993.

Datos[editar | editar la fonte]

  • Fecha del primer llanzamientu o satélite: 1974, (Intasat)

Capacidá teunolóxica espacial de l'axencia:

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Noticia del INTA sobre'l nomamientu de Salom como direutor xeneral.» (castellanu) (2 de febreru de 2018). Consultáu'l 19 de febreru de 2018.
  2. Lobato, Andrés (23 de payares de 2017). «diez emplegaos_debera_dexar_el so_puestu_de_trabayu_en_2018/ Artículu sobre'l personal del INTA» (castellanu). Consultáu'l 7 de febreru de 2018.
  3. «llanzamientu-de-los-primeros-cohetes-fabricaos-en-espana_1148906/ El Cabu Cañaveral español atopar n'Huelva y llanzó más de 500 cohetes. Noticies de Teunoloxía». Consultáu'l 9 de febreru de 2016.
  4. Patricia Ruiz Sanz. «primera-satelite-espanol.html INTASAT: Historia del primer satélite español». Consultáu'l 20 de febreru de 2018.
  5. Vázquez Velasco, Mariano. D'El Arenosillo al Cedea. Inta. ISBN 978-84-930056-5-8. Consultáu'l 16 d'ochobre de 2016.
  6. «OPTOS (Optical Nanosatellite)» (inglés). Consultáu'l 16 d'ochobre.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]






Instituto Nacional de Técnica Aeroespacial