Informe Wolfenden

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

El informe del comité encargáu n'infracciones homosexuales y prostitución (más conocíu como'l Wolfenden report (informe Wolfenden) por Lord Wolfenden, el voceru del comité) publicar nel Reinu Uníu el 3 de setiembre de 1957 dempués de que dellos homes bien conocíos fueren condergaos por delitos d'homosexualidá, incluyendo Peter Wildeblood.

El comité[editar | editar la fonte]

El comité de catorce miembro, incluyíes tres muyeres, tenía como oxetivu principal faer un estudiu sobre la homosexualidá y la llexislación qu'esistía al respeutu. Taba lideráu por John Wolfenden (1906-1985) que primeramente fuera'l direutor de los colexos Uppingham y Shrewsbury y en 1950 foi'l vice-rector de la Universidá de Reading y más tarde direutor del British Museum.

Amás del voceru los miembros que formaben el comité fueron:

La primer xunta del comité foi'l 15 de setiembre de 1954 y axuntáronse mientres 62 díes, 32 de los cualos fueron pa entrevistar testigos. Wolfenden suxurió nos preliminares que por considerancia coles dames presentes na sala usaren los eufemismos Huntley & Palmers (unes galletes britániques) Huntley para homosexuales, y Palmers pa les prostitutes. Los testimonios fueron apurríos pola policía, axentes de llibertá xixilada, psiquiatres, líderes relixosos, y gais que les sos vides taben afeutaes pola llei.

Encamientos del informe[editar | editar la fonte]

En contra del les idees convencionales del momentu'l comité encamentó que "el comportamientu homosexual en priváu y ente adultos que consintieren nun tenía de siguir siendo un delitu". Toos sacante James Adair tuvieron a favor y ,contrariamente a los testimonios de dellos médicos y siquiatres d'aquel tiempu, consideraron que "la homosexualidá nun podía lexítimamente ser considerada una enfermedá, porque en munchos casos yera solo un síntoma y yera compatible con una completa salú mental n'otros aspeutos." L'informe añedía, "La función de la llei ye caltener l'orde públicu y la decencia, protexer al ciudadanu de lo que ye ofensivu o perxudicial, y apurrir abondu salvaguardia contra la esplotación y la corrupción d'otros (...) Nun ye función de la llei, a la nuesa manera de ver, intervenir na vida privada de los ciudadanos, o tratar d'imponer cualquier tipu de comportamientu." La edá de consentimientu foi afitada nos 21 años (la mayoría d'edá nel Reinu Uníu entós).

L'informe tamién aldericó l'aumentu de la prostitución caleyera nel momentu, que s'acomuñar con "inestabilidá de la comunidá" y "debilidá de la familia". Como resultáu hubo midíes policiales pa siguir la prostitución caleyera.[1]

Repercusiones[editar | editar la fonte]

Los encamientos del informe producieron un considerable alderique públicu, incluyíu un famosu intercambiu de puntos de vista en publicaciones ente Lord Devlin, un destacáu xuez británicu que dio conferencies y publicó llibros en contra de les bases filosófiques del informe, y H.L.A. Hart un espertu en xurisprudencia que taba a favor de la tesis del informe.

Los encamientos finalmente fueron teníes en cuenta nel Sexual Offences Act 1967, aplicable solo a Inglaterra y Gales, que reemplazó les anteriores lleis sobre homosexualidá conteníes nel Offences Against The Person Act 1861.[2] La llei foi aprobada per un estrechu marxe, una década dempués de publicase n'informe en 1957.

La publicación del informe foi'l puntu d'inflexón pa la llegalización de la homosexualidá en Reinu xuníu ya influyó en dalgunos de los países occidentales onde inda les práctiques homosexuales nun taben dexaes, y que daría pasu darréu al restu de lar reivindicaciones de derechos LGBT, como ye'l matrimoniu homosexual.

John Wolfenden asitiar nel puestu 45 na llista de los 500 héroes pa llesbianes y gais publicada en Pink Paper.[3]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Weeks, Jeffery, Sex, Politics and Society, Longman, 1980, p.240
  2. Offences against the Person Act 1861
  3. Pink Paper el 26 de setiembre de 1997, númberu 500, páxina 19.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Committee on Homosexual Offences and Prostitution, 1957. Report of the Committee on Homosexual Offences and Prostitution. London: Her Majesty's Stationery Office.
    • Reimpreso en 1963 como The Wolfenden Report: Report of the Committee on Homosexual Offences and Prostitution. New York: Stein and Day.
  • Eustace Chesser, 1958. Live and Let Live: The Moral of the Wolfenden Report. Taylor Garnett & Evans.
  • Charles Berg, 1959. Fear, Punishment, Anxiety and the Wolfenden Report. George Allen & Unwin.
  • Grey, Antony Quest for Justice, Sinclair-Stevenson, 1992
  • Higgins, Patrick: Heterosexual Dictatorship: Male Homosexuality in Postwar Britain: London: Fourth Ta: 1996: ISBN 1-85702-355-2

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Informe Wolfenden