Idioma peligno

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Picto infobox comicballoon.png
Peligno
Faláu en Antigua Italia
Falantes Llingua muerta
Familia Indoeuropees

 Llingües itáliques
   Llingües oscu-umbres
   Peligno

Estatus oficial
Oficial en Nengún país
Reguláu por Nun ta reguláu
Códigos
ISO 639-1 nengún
ISO 639-2
ISO 639-3 pgn
Italic-map.svg
Estensión del peligno

El peligno yera un dialeutu del oscu faláu na área de los pelignos (Valle Peligna, al norte del Samnio, nos actuaes Abruzos) n'I mileniu a. C.

Ta acreditáu por un pequeñu corpus d'una inscripción n'alfabetu llatín, atopada en 1877 datada del sieglu II a. C.[1]

Historia y distribución[editar | editar la fonte]

El territoriu de pelignos taba asitiáu na rexón montascosa al este del llagu Fucino, siendo'l principal asentamientu Sulmo (anguaño Sulmona). De toles llingües sabélicas, ye la meyor documentada dempués del oscu y l'umbru. Les inscripciones en peligno conocíes tán dataes ente'l sieglu III e.C. y el sieglu I e.C. anque la mayoría son de la segunda metá del sieglu II e.C. a la primer metá del sieglu I e.C.

Testos[editar | editar la fonte]

La mayor parte de los testos son curtios y consisten en dedicatories y epitafios, polo que contienen pocu más que nomes propios. Sicasí, dos inscripciones topaes apocayá, son más estenses y consisten n'epitafios polétics. D'estes la inscripción de Herentas apurre'l testu peligno de mayor estensión. La llingua reflexada nesi testu ye inusual, cuidao que contién carauterístiques propies del oscu y l'umbru. Meiser (1987) suxure que'l testu ye probablemente un esfuerciu d'escribir el peligno yá que el so autor, usa formes de distintes variedaes de pelignos ya inclusive inventó una lletra adicional, y trata d'usar arcaismos por que'l testu nun se paeza tantu al llatín qu'empezara a influyir a la llingua falada.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Giacomo Devotu, Gli antichi Italici, p. 160.

Bibliografía[editar | editar la fonte]


Idioma peligno