Idioma paisachi

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

El paisachi, tamién conocíu como paishachi, ye un idioma estinguíu de la India antigua, mentáu como un mediu d'alderique y l'espresión lliteraria en delles fontes budistes theravada, y en delles gramátiques prácritas y sánscrites de l'antigüedá. Nun se sabe hasta qué puntu se trataba d'una llingua vernácula o una llingua artificial lliteraria, comparable a la llingua palí.

El autores modernos consideren que la etimoloxía sánscrita de paisacha (que significa 'de los demonios') ye una chancia o a cencielles falsa. Como cola mayoría de los idiomes, el nome paez ser tresferíu d'un topónimu acomuñáu col país d'orixe del idioma. En delles obres sánscrites ―como'l poema Kavia-darsha, de Dandin, tamién lo conoz col nome de bhuta-bhasha ('idioma de les pantasmes demonios').

Na actualidá nun se caltienen obres nesi. La única obra que se cree que ta en paisaci ye'l Brijat-kathá (el gran relatu), una gran colección de cuentos escritos nel sieglu V d. C. Saber d'él al traviés de la so traducción y adaptación al sánscritu, realizada por Somadeva nel sieglu XI col nome de Katha-sarit-sagara. Una de les series de relatos más famoses d'esta obra ye'l Vikram y Vetal.

Alrodiu de la esistencia del paisachi, Sheldon Pollock escribe:[1]

Los llingüistes identificaron que provien d'un dialeutu de la mariña del océanu Índicu, cercanu al idioma palí y al idioma munda de los habitantes de los montes Vindhia. [...] Ello ye que hai poques razones pa esmolecese n'escoyer: [...] el paishachi ye'l comodín na baraxa de los discursos sobre'l llinguaxe nel sur d'Asia, al tener una condición puramente llexendaria, yá que s'acomuñar con un solu testu perdíu, el Brihat-kathá (el gran relatu), que paez que nun esistió como un testu real sinón como una categoría conceptual, que representa'l Volksgeist, el gran repositorio de relatos populares. [...] Sía que non, amás de esta obra llexendaria (que «sobrevive» solo nun testu yaina majarastri y en delles adaptaciones en sánscritu), l'idioma paisachi ye irrelevante pa la hestoria real de la lliteratura del sur d'Asia.

Sheldon I. Pollock

L'historiador Vishwanath Kashinath Rajwade afirma que dalgunes de les obres antigües como'l Krista-purana y el Majábharata (de Krisnadas Shama), compuestos en idioma konkani, revelen que'l modernu konkani podría ser el socesor del idioma paishachi.[2]

Notes[editar | editar la fonte]

  1. Sheldon I. Pollock: The language of the gods in the world of men: sanskrit, culture, and power in premodern India. University of California Press, 2006. ISBN 9780520245006.
  2. Manohararai Saradesai: 00A history of konkani literature: from 1500 to 1992 (páxs. 39-40). Sahitya Akademi, 2000. ISBN 9788172016647.


Idioma paisachi