II Pegasi

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
II Pegasi
II Pegasi
Constelación Pegasu
Ascensión reuta α 23h 55min 04,05s
Declinación δ +28º 38’ 01,0’’
Distancia 138 años lluz
Magnitú visual +7,18 a +7,78
Magnitú absoluta +5,00 (conxunta)
Lluminosidá 1,59 soles (conxunta)
Masa A 0,90 / B 0,38 soles
Tipu espectral K2IV / M0-3V
Velocidá radial -20,3 km/s

II Pegasi (II Peg / HD 224085 / HIP 117915) ye una estrella variable na constelación de Pegasu.[1] La so magnitú aparente media ye +7,37 y alcuéntrase a 138 años lluz del Sistema Solar.

II Pegasi ye una estrella binaria cercana —la distancia ente les componentes ye de 0,032 UA— con un periodu orbital de 6,724 díes. La estrella principal, II Pegasi A, ye una subxigante naranxa con una masa de 0,90 mases solares, ente que II Pegasi B tien una masa de 0,38 mases solares.[2] Por cuenta de la fuerte atracción gravitatoria, dambes estrelles roten rápido, unos cuatro vegaes más apriesa qu'el Sol.[3] La so velocidá al traviés del espaciu suxure que ye una vieya estrella de discu.[4]

Sábese qu'II Pegasi ye una estrella acandilante en rayos X dende mediaos de la década de 1970. Ello ye que ente les estrelles que tán a menos de 50 pársecs del Sistema Solar, ye la más brillosa en rayos X; la so lluminosidá —en dicha rexón del espectru— llega a los 175,75 × 1022 W.[5] Amás, ye brillosu y activa como radiofuente y na rexón ultravioleta. Catalogada como variable RS Canum Venaticorum, el so rellumu fluctúa ente magnitú +7,18 y +7,78 nun periodu de 6,703 díes.[6]

En 2005 l'observatoriu espacial Swift reparó una enorme erupción, 100 millones de vegaes más intensa qu'un fogaral normal del Sol, n'II Pegasi A.[4] Esti rellumu ye quiciabes la esplosión estelar magnética de mayor enerxía que se detectó nunca, con una intensidá comparable al d'una nova. Piénsase que la rápida rotación de les estrelles conduz a la formación d'estes enormes erupciones. Una erupción asina nel nuesu Sol provocaría una estinción masiva na Tierra. [7]

Referencies[editar | editar la fonte]