Helen Dorsey Binkerd Young

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Helen Dorsey Binkerd YoungPicto infobox character.png
Helen Binkerd Young (cropped).jpg
Vida
Nacimientu Dayton Traducir19  d'abril de 1877
Nacionalidá Bandera de Estaos Xuníos d'América Estaos Xuníos
Fallecimientu

Berkeley (California)22  de mayu de 1959

(82 años)
Estudios
Estudios Cornell University College of Architecture, Art, and Planning Traducir
Oficiu
Oficiu arquiteuta
Emplegadores Universidá Cornell
Cambiar los datos en Wikidata
Helen Binkerd al pie de compañeres de la Universidá de Cornell, 1918

Helen Dorsey Binkerd Young (1877-1959) foi una de les primeres muyeres arquitectes de Nueva York. Graduóse na Universidá de Cornell en 1900 y enseñó ensin ser pagada por más de 10 años nel Departamentu d'Economía ente los años 1910-1921. Munches de les sos conferencies céntrense en temes d'arquiteutura y organización. Les sos publicaciones son inda utilizaes nos estudios académicos nel diseñu de viviendes.

Biografía[editar | editar la fonte]

Helen Dorsey Binkerd Young nació'l 19 d'abril de 1877 en Dayton, Ohio. Llogró la Llicenciatura n'Arquiteutura en la Universidá de Cornell en 1900, ganando d'una medaya polos sos diseños nesi mesmu añu. Casó en 1902 en Brooklyn, Nueva York, con George Young, (18781956), un compañeru tamién arquitectu. Dempués del so matrimoniu, la pareya vivió mientres un curtiu tiempu en Nueva York y Pittsburgh, antes de tornar a Ítaca na seronda de 1909. Binkerd y Young ufiertaren los sos servicios de profesores d'Arquiteutura.[1] Y como nun topaben emplegu como arquitectos o enseñar arquiteutura, Binkerd tomó un trabayu non-pagu d'enseñanza nel Departamentu d'Economía en Cornell.[2] Los sos diseños y el so desempeñu como arquitecta valiéron-y entevistes en The New York Times ("Lo que les muyeres tienen de saber").[3]

"Hidden House" (casa escondida), diseñáu por Helen Binkerd pa vivir ellí col so home.

En 1918 ella y Young conxuntamente diseñaron la Casa Escondida", la so residencia en Overlook Road, que foi destacada en 1927 na revista American Architect magacín.[4] En 1920, Binkerd aportó nuna profesora más acreditada, polo que dexó'l Departamentu d'Economía en 1921 pa trabayar como un arquiteutu, pasando a trabayar diseñando munches de les cases en Cayuga Heights, New York. Exercieron l'actividá por delles décades, munches vegaes faciendo trabayos en xunto. Hasta qu'en 1946, Young retiróse de Cornell y la pareya mudóse a California, onde él finó en 1956. Binkerd fina 3 años dempués, en 1959[5]

Legáu[editar | editar la fonte]

Los escritos de Binkerd na dómina llaboral en Cornell, fueron referenciaos nes revistes científiques, como en Architectural Research Centers Consortium's Enquiry MagacínWinterthur Porfolio ; y nun informe d'evaluación ellaboráu pola Universidá de Columbia, ente otros.[6][7]

Trabayos publicaos[editar | editar la fonte]

  • «Household decoration». «Household decoration». The Cornell Reading Course for the Farm Home (Ithaca, New York: Cornell University) (5). octubre de 1911. [8]
  • «The Farmhouse». «The Farmhouse». The Cornell Reading Course for the Farm Home (Ithaca, New York: Cornell University) (39). octubre de 1911. [8]
  • «The Modern Home». «The Modern Home». The Cornell Reading Course for the Farm Home (Ithaca, New York: Cornell University) (43). 1912. [9]
  • Path of a Free Soul: Offerings from a Private Journal, 1917-1927. s.i.: H.B. Young?. 1928.[1] 

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «George Young, Jr.». Ithaca, New York: Cornell University (1956). Consultáu'l 3 d'ochobre de 2015.
  2. «Faculty Biographies: Helen Binkerd Young». Ithaca, New York: Cornell University (2001). Consultáu'l 3 d'ochobre de 2015.
  3. «What Every Woman Should Know, The New York Times (New York, New York, 7 April, 1912) p 50 - Newspapers.com».
  4. «Hiddenhome, Ithica, NY». Ithaca, New York: Cornell University (2001). Consultáu'l 3 d'ochobre de 2015.
  5. «Helen Binkerd Young».
  6. Tucker, Lisa M. (2014).
  7. Gottfried, Herbert (Winter 1992).
  8. 8,0 8,1 Office of Education, 1914, p. 36.
  9. McMurry, 1988, p. 221.