Heinrich Wilhelm Matthäus Olbers

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Heinrich Wilhelm Matthäus Olbers
Heinrich Wilhelm Olbers.jpg
diputado francés

Vida
Nacimientu Hemelingen11 d'ochobre de 1758
Nacionalidá Bandera d'Alemaña Alemaña
Fallecimientu

Bremen2 de marzu de 1840

(81 años)
Familia
Padre Johann Georg Olbers
Hermanos/es
Estudios
Llingües francés
Oficiu
Oficiu físicu, Astrónomu y médico
Llugares de trabayu París
Premios
Miembru de Academia de Ciencias Útiles
Royal Society
Real Academia de les Ciencies de Suecia
Academia de les Ciencies de Baviera
Academia Estauxunidense de les Artes y les Ciencies
Academia de Ciencias de Francia
Academia Prusiana de les Ciencies
Real Academia de Artes y Ciencias de los Países Bajos
Academia Alemana de las Ciencias Naturales Leopoldina
Cambiar los datos en Wikidata

Heinrich Wilhelm Matthäus Olbers ñació n'Arbergen, cerca de Brema, el 11 d'ochobre de 1758 y morrió en Brema, el 2 de marzu de 1840 foi un astrónomu, físicu y médicu alemán, principalmente conocíu pola paradoxa d'Olbers.

Estudió medicina en Göttingen. Tres graduase en 1780, entamó a prauticar la medicina en Brema, trabayu que continuó realizando fasta 1823. Peles nueches, dedicaba'l so tiempu a l'astronomía, observando'l cielu nocherniegu dende'l pisu cimeru de la so casa, que tenía habilitáu como observatoriu.

En 1797 descubrió un métodu pa determinar les órbites de los cometes qu'entá s'emplega anguaño. En 1802 llocalizó l'asteroide 1 Ceres, que descubriera, y darréu perdiera, Giuseppe Piazzi l'añu anterior. Alcontrólu na posición predicha pol gran matemáticu Carl Friedrich Gauss.

El 28 de marzu de 1802 descubrió y bautizó'l segundu asteroide 2 Palas. Camentó que los dos cuerpos habíen tar rellacionaos y púnxose a guetar más. El 29 de marzu de 1807 descubrió 4 Vesta y dexó que fuere Gauss quien-y punxera nome. Formuló la hipótesis de que los asteroides yeren cachos d'un antiguu planeta qu'españó. Anguaño, esta teoría nun se considera demasiao probable.

El 1811 hipotetiza que la cola de los cometes taba formada por partícules espulsaes del nucleu por dalguna clas de fuercia y que la cola había tar siempres na direición opuesta al Sol. Anguaño, sabese qu'esto ye asina debíu a la presión de radiación de la lluz solar, un efeutu qu'entá nun se conocía.

El 6 de marzu de 1815 descubrió un cometa periódicu bautizáu n'honor de so (formalmente designáu 13P/Olbers). En total, descubrió 5 cometes y calculó la órbita de 18.

En 1826 plantegó la famosa paradoxa (denomada paradoxa d'Olbers n'honor de so) onde s'entruga: «¿Por qué'l cielu nocherniegu ye escuru si esisten infinites estrelles qu'habríen d'illuminalu como si fuere de día?» Anguaño, ye posible dar una rempuesta razonada a esta entruga en términos de los valores finitos de la velocidá de la lluz y la edá del Universu y del desplazamientu haza'l roxu de la radiación del Big Bang.

Foron bautizaos n'honor de so: