Heinrich Wilhelm Matthäus Olbers

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Heinrich Wilhelm Matthäus Olbers
Heinrich Wilhelm Olbers.jpg
miembru de la Asamblea Nacional francesa

Vida
Nacimientu wikidata:Q884571, 11  d'ochobre de 1758
Nacionalidá Bandera d'Alemaña Alemaña
Fallecimientu

wikidata:Q24879, 2  de marzu de 1840

(81 años)
Sepultura wikidata:Q24879
Familia
Padre Johann Georg Olbers
Hermanos/es
Estudios
Estudios Athenaeum
Universidá de Gotinga
(1777 - : Medicina
Llingües Idioma francés
Oficiu
Oficiu wikidata:Q169470, Astrónomu y Médicu
Llugares de trabayu París
Trabayos destacaos wikidata:Q33558
Premios
Miembru de wikidata:Q414379
Royal Society
Real Academia de les Ciencies de Suecia
Academia de les Ciencies de Baviera
Academia de les Artes y les Ciencies d'Estaos Xuníos
Academia Francesa de les Ciencies
Academia Prusiana de les Ciencies
wikidata:Q253439
Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina
wikidata:Q3603946
wikidata:Q337555
Cambiar los datos en Wikidata

Heinrich Wilhelm Matthäus Olbers ñació n'Arbergen, cerca de Brema, el 11 d'ochobre de 1758 y morrió en Brema, el 2 de marzu de 1840 foi un astrónomu, físicu y médicu alemán, principalmente conocíu pola paradoxa d'Olbers.

Estudió medicina en Göttingen. Tres graduase en 1780, entamó a prauticar la medicina en Brema, trabayu que continuó realizando fasta 1823. Peles nueches, dedicaba'l so tiempu a l'astronomía, observando'l cielu nocherniegu dende'l pisu cimeru de la so casa, que tenía habilitáu como observatoriu.

En 1797 descubrió un métodu pa determinar les órbites de los cometes qu'entá s'emplega anguaño. En 1802 llocalizó l'asteroide 1 Ceres, que descubriera, y darréu perdiera, Giuseppe Piazzi l'añu anterior. Alcontrólu na posición predicha pol gran matemáticu Carl Friedrich Gauss.

El 28 de marzu de 1802 descubrió y bautizó'l segundu asteroide 2 Palas. Camentó que los dos cuerpos habíen tar rellacionaos y púnxose a guetar más. El 29 de marzu de 1807 descubrió 4 Vesta y dexó que fuere Gauss quien-y punxera nome. Formuló la hipótesis de que los asteroides yeren cachos d'un antiguu planeta qu'españó. Anguaño, esta teoría nun se considera demasiao probable.

El 1811 hipotetiza que la cola de los cometes taba formada por partícules espulsaes del nucleu por dalguna clas de fuercia y que la cola había tar siempres na direición opuesta al Sol. Anguaño, sabese qu'esto ye asina debíu a la presión de radiación de la lluz solar, un efeutu qu'entá nun se conocía.

El 6 de marzu de 1815 descubrió un cometa periódicu bautizáu n'honor de so (formalmente designáu 13P/Olbers). En total, descubrió 5 cometes y calculó la órbita de 18.

En 1826 plantegó la famosa paradoxa (denomada paradoxa d'Olbers n'honor de so) onde s'entruga: «¿Por qué'l cielu nocherniegu ye escuru si esisten infinites estrelles qu'habríen d'illuminalu como si fuere de día?» Anguaño, ye posible dar una rempuesta razonada a esta entruga en términos de los valores finitos de la velocidá de la lluz y la edá del Universu y del desplazamientu haza'l roxu de la radiación del Big Bang.

Foron bautizaos n'honor de so: