Hank Aaron

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Hank Aaron
Hank Aaron 1960.png
Carrera
Debú deportivu 1954
(Milwaukee Braves)
Posición Outfield
Batéu / Llanz. derecha / derecha
Home runs 755
Impulsaes 2297
Extra bases 1477
Trayectoria
[editar datos en Wikidata]

Henry Louis Aaron, (n. Mobile, Alabama, 5 de febreru de 1934) meyor conocíu como Hank Aaron ye un xugador retiráu de les Grandes Lligues de Béisbol. Aaron, tamién moteyáu “el martiellu”, ye famosu por establecer la marca de más cuadrangulares nuna carrera (755), rompiendo'l récord de 714 establecíu por Babe Ruth, nun foi sinón hasta 33 años dempués que llograron superar esa marca, agora en manos de Barry Bonds. Aaron tamién ye'l xugador con más carreres impulsaes (2.297), hits d'extra base (1.477), bases totales (6,856), temporaes consecutives con 150 o más hits (17) y temporaes consecutives con 20 o más cuadrangulares (20). Aaron ganó una Serie Mundial colos Milwaukee Braves en 1957 y tamién ganó'l premiu MVP esi mesmu añu. Tamién ganó trés Guantes d'Oru y participó en 24 juego d'estrelles.

Empiezos nel béisbol y les Lligues Negres[editar | editar la fonte]

Aaron nació en Mobile, Alabama. Ende asistió a la Preparatoria Central (Central High School) n'el so primera y segundu añu. Col equipu de la so escuela xugaba de xardineru y tercer base, ayudando a que l'equipu llegara al campeonatu nos dos años qu'asistió a esa escuela.

El so siguiente añu de preparatoria pasar nuna escuela privada. Aaron destacó tantu en béisbol que tuvo la oportunidá de xugar como campocorto y tercer base pa un equipu semi-profesional, los Atléticos de Pritchett. Dempués conoció al scout Ed Scott y robló un contratu de 3 dólares per partíu colos Osos Negros de Mobile. La so madre nun-y dexaba viaxar, asina que solo xugaba nos partíos locales o nos que fueren en ciudaes bien cercanes.

Para 1951, Aaron yá demostrara ser un xugador talentosu. Otru axente, Bunny Downs, ayudó al equipu de los Payasos de Indianápolis, de la Lliga Negra, a roblar un contratu con Hank Aaron esi mesmu añu. En 1952, Aaron ayudó al equipu a ganar la Serie Mundial de la Lliga Negra. Dempués presentóse colos Brooklyn Dodgers, pero nun llogró entrar al equipu.

Carrera nes Lligues Menores[editar | editar la fonte]

El 14 de xunu de 1952, los Boston Braves adquirieron el contratu de Hank Aaron por 10 mil dólares. Los Bravos asitiar nel equipu de la Lliga del Norte, los Eau Claire Bears. Esi añu recibió'l premiu al Novatu del Añu. Tamién recibió un aumentu de salariu a 350 dólares mensuales.

En 1953, Aaron foi tresferíu a los Jacksonville Tars. Foi líder en carreres, hits, dobles, carreres impulsaes y promediu de bateo. Recibió'l premiu MVP de la lliga.

La última parada pa Hank Aaron enantes de dir a les Grandes Lligues foi la lliga iverniza en Puertu Ricu. El 13 de marzu de 1954, el xardineru esquierdu de los Bravos, Bobby Thomson, rompióse'l todíu al barrese en segunda base mientres un partíu del entrenamientu de primavera. A otru día, Aaron xugó'l so primer partíu nel entrenamientu de primavera colos Milwaukee Braves.

Carrera nes Grandes Lligues[editar | editar la fonte]

Primeros años[editar | editar la fonte]

El 13 d'abril de 1954 Aaron xugó'l so primer partíu nes Grandes Lligues, terminando'l día ensin hits en 5 veces al bate. El 15 d'abril consiguió'l so primera hit, un senciellu contra'l llanzador Vic Raschi. Ocho díes dempués consiguió'l so primera cuadrangular contra'l mesmu llanzador. Xugó otros 122 partíos, con un promediu de bateo de 0,282 y 13 cuadrangulares, enantes de rompese'l todíu'l 5 de setiembre.

Na temporada siguiente, Aaron xugó'l primeru de 24 juego d'estrelles nos que participaría. Terminó la temporada con un promediu de bateo de 0,314, 27 cuadrangulares y 106 carreres impulsaes. En 1956, Aaron ganó'l so primera títulu de bateo con 0,328. Tamién foi nomáu xugador del añu pola revista The Sporting News.

En 1957, Aaron ganó'l so únicu premiu MVP. Tuvo un promediu de 0,322 y foi líder de la Amiesta Nacional en cuadrangulares y carreres impulsaes. El 23 de setiembre d'esi añu, Aaron conectó un cuadrangular de 2 carreres na undécima entrada d'un partíu contra los Cardenales. Con esa victoria, los Bravos llograron el so primer campeonatu de lliga en Milwaukee. Tamién ganaron la Serie Mundial contra los New York Yankees, na que Aaron bateó 0,393 con trés cuadrangulares y siete carreres impulsaes.

La puxanza de la so carrera[editar | editar la fonte]

En 1958, Aaron tuvo un promediu de bateo de 0,326, con 30 cuadrangulares y 95 carreres impulsaes. Llevó a los Bravos a otra serie mundial, anque esta vegada perdieron en 7 partíos contra los Yankees. N'anguaño, Aaron terminó en tercer llugar na votación del MVP, pero ganó'l so primera Guante d'Oru.

Mientres los siguientes años, Aaron tuvo munches de les sos meyores temporaes. El 21 de xunu de 1959 conectó trés cuadrangulares, toos de dos carreres, contra los San Francisco Giants en Seals Stadium. El 8 de xunu de 1961, Hank Aaron, Eddie Mathews, Joe Adcock y Frank Thomas convertir nos primeros cuatro xugadores que conectaron cuadrangulares consecutivos nun partíu.

En 1963, Aaron tuvo cerca de ganar la triple corona de bateo. Foi líder de la lliga con 40 cuadrangulares y 130 carreres impulsaes, y terminó la temporada en segundu llugar de promediu de bateo. Tamién foi'l tercer xugador en robar 30 bases y batear 30 cuadrangulares. A pesar de que tuvo una gran temporada, de nuevu foi tercer llugar na votación pal MVP. Al terminar la temporada de 1965, los Bravos camudar a Atlanta. Mientres los sos díes en Atlanta, Aaron algamó delles marques históriques. Foi l'octavu xugador en llegar a 500 cuadrangulares y tamién foi'l segundu más nuevu n'algamar esa marca (anguaño, el segundu xugador más nuevu en llegar a 500 cuadrangulares ye Willie Mays, el terceru ye Sammy Sosa y el cuartu ye Hank Aaron).

La busca del récord[editar | editar la fonte]

El 30 de xunetu de 1969, Aaron cutió'l so cuadrangular númberu 537, pasando a Mickey Mantle y asitiándose nel tercer llugar de tolos tiempos, detrás de Willie Mays y Babe Ruth. Al rematar la temporada, una vegada más, Aaron foi tercer llugar pal MVP.

Al añu siguiente, Aaron algamó dos marques importantes na so carrera. El 17 de mayu de 1970, Aaron consiguió'l so hit númberu 3.000. Esto llograr nun partíu contra los Cincinnati Reds, el mesmu equipu contra'l que xugó'l so primer partíu. Esi hit tamién lo convirtió nel únicu xugador con 3.000 hits y 500 cuadrangulares. Nel mesmu añu, Aaron rompió'l récord de más temporaes con 30 o más cuadrangulares na Amiesta Nacional, al ser esa'l so décimu segunda temporada con más de 30 cuadrangulares.

El 27 d'abril de 1971, Aaron cutió'l so cuadrangular númberu 600. El 31 de xunetu, Aaron cutió'l so primera cuadrangular nun xuegu d'estrelles. Cutió'l so cuadrangular númberu 40 de la temporada'l 10 d'agostu contra los San Francisco Giants, estableciendo'l récord de la Amiesta Nacional de más temporaes con 40 o más cuadrangulares (7). Terminó la temporada con 47 cuadrangulares y foi tercer llugar pal MVP de nuevu.

Mientres la temporada de 1972, que foi encurtiada por una fuelga, Aaron empató y superó a Willie Mays col so cuadrangular 661. Tamién algamó les 2.000 carreres impulsaes y cutió un cuadrangular nel primer xuegu d'estrelles en Atlanta. Antes de rematar la temporada, Aaron rompió'l récord de Stan Musial de bases totales (6.134).

El récord[editar | editar la fonte]

La persecución pol récord de Babe Ruth empezó nel branu de 1973. A los sos 39 años, Aaron terminó la temporada con 40 cuadrangulares en 392 veces al bat. Esto dexar con 713 cuadrangulares na so carrera. Mientres l'iviernu, Aaron foi amenaciáu de muerte y recibió una gran cantidá de corréu racista proveniente de persones que nun queríen ver a un home negru rompiendo'l récord de Babe Ruth.

Lewis Grizzard, l'editor de deportes del Atlanta Journal, taba tan esmolecíu que mandó a escribir un obituariu pa Aaron, solo por si acasu. Aun así, Aaron recibió un inmensu sofitu del públicu contra los prexuicios. Claire Hodgson, la vilba de Babe Ruth, inclusó reprochó a los racistes y declaró qu'el so home sofitara l'intentu de Aaron de romper el récord.

Aaron cutió'l so cuadrangular númberu 713 el 29 de setiembre de 1973. Con un día faltante pa completar la temporada, muncha xente esperaba que Aaron empatara'l récord. Una audiencia de 40.517 persones asistió al partíu de Atlanta contra los Houston Astros, remanaos por Lleo Durocher (quien dalguna vegada foi compañeru de cuartu de Babe Ruth), pa ver que Aaron nun llogró empatar el récord en 1973. Dempués del partíu, Aaron declaró que la so única medrana yera nun vivir abonda como pa ver la temporada de 1974. Un añu enantes, el 30 de setiembre de 1972, Roberto Clemente xugó'l so postreru partíu, yá que morrió unos meses dempués.

Al empezar la temporada de 1974, hubo un pequeñu discutiniu sobre la busca del récord. Los Bravos empezaron la temporada fora de casa, con una serie de tres xuegos en Cincinnati. La directiva de los Bravos quería que Aaron rompiera'l récord na ciudá de Atlanta. Por esta razón, habíen decido que Aaron nun xugaría nos primeros trés partíos de la temporada. El comisionado Bowie Kuhn ordenó que Aaron tenía de xugar en dos de los trés partíos. Na so primer vez al bat contra'l llanzador de los Colloraos, Jack Billingham, Aaron empató a Babe Ruth, pero nun llogró conectar otru cuadrangular na serie.

53.775 persones presentáronse'l 8 d'abril de 1974. Foi un récord d'asistencia pa los Bravos. Aaron conectó'l cuadrangular númberu 715 de la so carrera na cuarta entrada, contra'l llanzador de los Dodgers Al Downing. La pelota cayó nel bullpen de los Bravos, onde'l llanzador relevista Tom House atrapar. Mientres se disparaben cañones pa celebrar, dos estudiantes universitarios corrieron les bases a un llau de Aaron. La madre de Aaron corrió nel campu tamién. Unos meses más tarde, Aaron cutió'l so postreru cuadrangular como xugador de los Bravos, el so cuadrangular númberu 733 el 2 d'ochobre de 1974.

Treinta díes dempués, Aaron foi camudáu a los Milwaukee Brewers por Roger Alexander y Dave May. Por cuenta de que los Cerveceros yeren un equipu de la Lliga Americana, Aaron podía estender la so carrera aprovechando la riegla del bateador designáu. El 1 de mayu de 1975, Aaron rompió'l récord de carreres impulsaes. El 20 de xunetu de 1976, Aaron cutió'l postreru cuadrangular de la so carrera, el númberu 755, contra'l llanzador de los California Angels Dick Brago, nel Milwaukee County Stadium.

Estadístiques de la so carrera[editar | editar la fonte]

J TB C H 2B 3B HR CI BR AR BB K AVG OBP SLG BT TS HBP
3298 12364 2174 3771 624 98 755 2297 240 73 1402 1383 .305 .374 .555 6856 21 32

Carrera dempués del retiru[editar | editar la fonte]

El 1 d'agostu de 1982 Hank Aaron foi incluyíu nel Salón de la Fama del Béisbol, recibiendo'l 97,8% de los votos. Nesi tiempu, solo Ty Cobb tuvo un porcentaxe de votos mayor qu'el de Aaron (98,2%). Aaron foi dempués nomáu'l presidente de desenvolvimientu de xugadores de Atlanta.

Dend'avientu de 1989, Aaron foi vicepresidente y asistente del presidente de los Braves.

El 5 de febreru de 1999, nel so cumpleaños númberu 65, les Grandes Lligues de Béisbol anunciaron un nuevu premiu, el Premiu Hank Aaron. Foi'l primer premiu en ser presentáu en más de treinta años y tamién ye'l primeru en ser nomáu por un xugador que sigue vivu. Más tarde esi añu, Aaron foi'l quintu xugador na llista de los 100 meyores xugadores del béisbol de la revista The Sporting News y foi escoyíu pal Equipu del Sieglu de les Grandes Lligues de Béisbol. En 2002, Aaron recibió la Medaya Presidencial de la Llibertá, el mayor honor civil de la so nación.

La so autobiografía “I Had a Hammer” (Yo tenía un martiellu) foi publicada en 1990. El títulu del llibru fai referencia al so llamatu, “el martiellu”.

Esisten estatues de Hank Aaron fuera del Turner Field en Atlanta y Miller Park en Milwaukee. Los Braves honrar cola dirección del Turner Field, que ye Hank Aaron Drive SE #755. Tanto los Braves como los Brewers retiraron el so númberu, el 44. Ye'l postreru xugador de les Lligues Negres que xugó nes Grandes Lligues.


Predecesor:
Richie Ashburn
Campeón de bateo de la Lliga Nacional
1956
Socesor:
Stan Musial
Predecesor:
Duke Snider
Campeón de Cuadrangulares de la Lliga Nacional
1957
Socesor:
Ernie Banks
Predecesor:
Don Newcombe
MVP de la Lliga Nacional
1957
Socesor:
Ernie Banks
Predecesor:
Willie Mays
Xugador del Mes de les Grandes Lligues de Béisbol
Mayu de 1959 (con Harvey Haddix)
Socesor:
Roy Face
Predecesor:
Richie Ashburn
Campeón de bateo de la Lliga Nacional
1959
Socesor:
Dick Groat
Predecesor:
Willie Mays
Campeón de Cuadrangulares de la Lliga Nacional
1963
(empatáu con Willie McCovey)
Socesor:
Willie Mays
Predecesor:
Willie Mays
Campeón de Cuadrangulares de la Lliga Nacional
1966-1967
Socesor:
Willie McCovey
Predecesor:
Roberto Clemente
Xugador del Mes de les Grandes Lligues de Béisbol
Xunu de 1967
Socesor:
Jim Ray Hart
Predecesor:
Pete Rose
Premiu Lou Gehrig
1970
Socesor:
Harmon Killebrew

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]




Hank Aaron