HD 181433

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
HD 181433
Picto infobox astronomy.png
HD 181433
Datos d'observación
(Dómina J2000.0)
Constelación Pavu
Ascensión reuta (α) 19h 25min 09,57s
Declinación (δ) -66º 28’ 07,7’’
Mag. aparente (V) +8,38
Carauterístiques físiques
Clasificación estelar K5IV
Masa solar 0,78 M
Radiu (0,78 R)
Magnitú absoluta +6,24
Gravedá superficial 4,28 (log g)
Lluminosidá 0,32 L
Temperatura superficial 4915 ± 63 K
Metalicidá [Fe/H] = +0,33
Astrometría
Velocidá radial +37,9 km/s
Distancia 87 ± 3 años lluz
Paralax 37,37 ± 1,13 mas
Sistema
Planetes y otros astros 3
Referencies
SIMBAD enllaz
NStED enllaz
EPE enlace
Otres designaciones
HIP 95467 / GJ 756.1 / SAO 254563 / CD-66 2307 / LTT 7669
[editar datos en Wikidata]

HD 181433 ye una estrella de magnitú aparente +8,38 na constelación de Pavu. Dende 2008 conozse la esistencia de trés planetes estrasolares orbitando en redol a esta estrella.

Carauterístiques físiques[editar | editar la fonte]

Asitiada a 87 años lluz del Sistema Solar, HD 181433 apaez catalogada na base astronómica SIMBAD como una xigante o subxigante naranxa de tipu espectral K3III-IV.[1] Sicasí, d'alcuerdu a la base de datos ARICNS, HD 181433 ye una nana naranxa de tipu K5V.[2] Anque los sos parámetros físicos pueden corresponder más a una subxigante qu'a una estrella de la secuencia principal, lo que paez claro ye que nun ye una xigante.[3] Asina, la so lluminosidá ye inferior a una tercer parte de la del Sol ya igualmente el so radiu ye un 22% más pequeñu qu'el radiu solar.[4] Tien una temperatura efectivo de 4915 ± 63 K. Tamién inferior en masa respeutu al Sol —en redol a 0,78 mases solares—,[5] tien una incierta edá de 2000 millones d'años, anque podría ser considerablemente cimeru.[6]

Composición química[editar | editar la fonte]

HD 181433 ye una estrella bien rica en metales, siendo la so bayura relativa de fierro 2,1 vegaes mayor que la del Sol ([Fe/H] = +0,33). Ello ye que ente más de 450 estrelles asemeyaes, namái cuatro —ente elles HD 115585 y HD 83443— tienen una mayor metalicidá.[5] Tolos elementos evaluaos son sobreabundantes en rellación a los niveles solares. En particular, hai de solliñar el so conteníu de vanadiu, ocho veces más eleváu que nel Sol, según el so conteníu de cobaltu, 5,6 vegaes superior.[7]

Sistema planetariu[editar | editar la fonte]

En xunu de 2008, el European Southern Observatory (ESO) anunció'l descubrimientu de dos planetes estrasolares orbitando alredor de HD 181433. Los dos planetes fueron afayaos col métodu de la velocidá radial, usando'l espectrógrafu HARPS, asitiáu en Chile. El primeru d'ellos, HD 181433 b, ye un planeta del tipu «supertierra» con una masa 7,5 vegaes mayor que la masa terrestre; mover nuna órbita interna con un periodu orbital de namái 9,37 díes. El segundu planeta, HD 181433 c, ye más masivu y muévese nuna órbita más alloñada con un periodu orbital de 3 años.[8] Darréu afayóse un tercer planeta, HD 181433 d, asitiáu a 3 UA de la estrella y que la so órbita ye moderadamente escéntrica (y = 0,48).[9]

Nome Masa Semiexe mayor Periodu orbital Escentricidá
HD 181433 b > 0,0238 MJ 0,08 UA 9,3743 ± 0,0019 díes 0,396 ± 0,062
HD 181433 c > 0,64 MJ 1,76 UA 972 ± 15 díes 0,28 ± 0,02
HD 181433 d > 0,54 MJ 3 UA 2172 ± 158 díes 0,48 ± 0,05

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. HD 181433 (SIMBAD)
  2. HD 181433 (ARICNS)
  3. HD 181433 (Solstation)
  4. Ghezzi, L.; Cunha, K.; Smith, V. V.; de Araújo, F. X.; Schuler, S. C.; de Rezar, R.. «[http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2010ApJ...720.1290G&db_key=AST&nosetcookie=1 Stellar Parameters and Metallicities of Stars Hosting Jovian and Neptunian Mass Planets: A Possible Dependence of Planetary Mass on Metallicity]». The Astrophysical Journal 720 (2). pp. 271-289. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2010ApJ...720.1290G&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  5. 5,0 5,1 Sousa, S. G.; Santos, N. C.; Mayor, M.; Udry, S.; Casagrande, L.; Israelian, G.; Pepe, F.; Queloz, D.; Monteiro, M. J. P. F. G.. «Spectroscopic parameters for 451 stars in the HARPS GTO planet search program. Stellar (Fe/H) and the frequency of exo-Neptunes». Astronomy and Astrophysics 487 (1). pp. 373-381. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2008A%26A...487..373S&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  6. Ghezzi, L.; Cunha, K.; Smith, V. V.; de Rezar, R.. «Lithium Abundances in a Sample of Planet-hosting Dwarfs». The Astrophysical Journal 724 (1). pp. 154-164. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2010ApJ...724..154G&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  7. Nieves, V.; Santos, N. C.; Sousa, S. G.; Correia, A. C. M.; Israelian, G.. «Chemical abundances of 451 stars from the HARPS GTO planet search program. Thin disc, thick disc, and planets». Astronomy and Astrophysics 497 (2). pp. 563-581. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2009A%26A...497..563N&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  8. A Trio of Super-Earths (ESO Press Release)
  9. HD 181433 (The Estrasolar Planets Encyclopaedia)